TENNIS WORLD

DAVIS CUP

2011-09-21T15:01:00.002+02:00

ARGENTINA FACES SPAIN IN DAVIS CUP FINAL

Three-time runner-up Argentina faces four-time champion Spain in the Davis Cup by BNP Paribas final from 2-4 December. It will be a repeat of the 2008 final, when Spain won in Mar del Plata.

Argentina booked its place in a fourth World Group final with a 3-2 victory over defending champion Serbia in Belgrade.

Former World No.3 Juan Martin del Potro clinched the tie-winning point when World No. 1 Novak Djokovic of Serbia retired with a back injury in the second set of the fourth rubber. Del Potro was leading 7-6(5), 3-0 after one hour and 32 minutes of play.

"I feel very disappointed to end the tie in this way, I tried although I was only 60 per cent fit and I went into the match knowing there was a risk of aggravating the injury which I first felt at the US Open," said Djokovic, who missed Friday's play.

"We knew my condition was not good but we believed that even so I would have a better chance against del Potro than my team mate Viktor Troicki would, at the end of the day it was my decision and it backfired. I am not saying I would have won if I had been 100 per cent fit because del Potro played at a very high level today and never in my professional career did I struggle with my return of serve as I did today.

"The important thing now is to determine the extent of my injury and how long it will take me to recover, I was able to battle through the pain in the US Open final but not today."

The 24-year-old Djokovic has won three Grand Slam championships this year at the Australian Open, Wimbledon and the US Open this year. He has a remarkable 64-3 record on the season.

Del Potro admitted, "I feel sorry for Djokovic because he has had an incredible season and I hope he recovers quickly. He must have felt a little tired after returning from New York, he made a very good challenge today but I was very confident with my serve and forehand and delighted that we have gone into the final.

"It was a great match to play in front of his crowd who were really fantastic, I really enjoyed playing here and we are going to Spain knowing that they are the favourites but hopeful that we can win finally the Davis Cup."

KING & QUEEN OF NEW YORK

2011-09-21T14:18:00.000+02:00

NOVAK DJOKOVIC

NEW YORK — Bothered by pain in his back, ribs and cramping legs, Novak Djokovic was face-down beside the court in Arthur Ashe Stadium, getting massaged by a trainer.

Having dropped a set against defending champion Rafael Nadal, Djokovic's grip on the U.S. Open final appeared to be starting to slip away and, worse, his body was breaking down.

His confidence? That, more than any particular stroke, is what Djokovic credits with transforming him from a top player to a great one – and it never wavered one bit Monday night.

Producing a nearly perfect performance to match his nearly perfect season, the No. 1-ranked Djokovic returned brilliantly, whipped winners from all angles and beat No. 2 Nadal 6-2, 6-4, 6-7 (3), 6-1 in a match chock-full of lengthy, mesmerizing points to earn the first U.S. Open championship of his career and third Grand Slam trophy of 2011.

"In big matches, the winner is decided by small margins, a couple points. I guess the winner is the one who believes in victory more," said Djokovic, who is 64-2 with 10 tournament titles.

"I guess it just clicked in my head. Through the last couple of years, I didn't change my game in any major way. ... But I'm hitting shots that maybe I wasn't hitting," he explained. "I'm going for it. I'm more aggressive."

It's sure working, particularly against the man he replaced atop the rankings, Nadal.

A year ago, it was Nadal who won three major titles, including by beating Djokovic in the final at Flushing Meadows. That defeat helped Djokovic realize he was being too passive at key moments on his sport's most important stages and set him on a path that's led to one of the greatest seasons in the history of men's tennis – or any sport, for that matter.

"I've had an amazing year," Djokovic said, "and it keeps going."

Nadal led their head-to-head series 16-7 at the end of 2010. And since? Djokovic is 6-0 against Nadal this year, all in tournament finals – three on hard courts, including Monday; two on clay; and one on grass at Wimbledon. Djokovic also won the Australian Open in January, and is only the sixth man in the 40-plus years of the Open era to win three major titles in a single season.

"Obviously I'm disappointed," Nadal said, "but you know what this guy is doing is unbelievable."

With a couple of months left, Djokovic can set his sights on the best win-loss record in the modern era: John McEnroe went 82-3 in 1984, although that only included two Grand Slam titles, because he lost in the French Open final and didn't enter the Australian Open. Roger Federer was 81-4 in 2005 with two majors, exiting twice in the semifinals. Rod Laver (1962, 1969) and Don Budge (1938) are the only men to win all four

Grand Slam tournaments in a year.

The biggest change Nadal has noticed in Djokovic?

"He's confident enough in every moment to keep believing in one more ball, one more ball," Nadal said. "His forehand is not more painful than before. His backhand is not more painful than before. Serve's the same."

Of all of Djokovic's skills, the one that separated him the most Monday was his return. He repeatedly sent serves back at Nadal's feet, forcing errors or giving Djokovic control of the point. That helped Djokovic accumulate an astounding 26 break points and convert 11.

Consider this: When Nadal completed his career Grand Slam by winning last year's U.S. Open, he was broken a total of five times in seven matches. Another telling statistic: Four times Monday, Nadal broke Djokovic – only to have Djokovic break right back in the next game.

That's exactly what happened in the third game of the second set, which lasted 17 minutes and featured a bit of everything: 22 points; eight deuces; six break points; a time violation warning against Nadal (Djokovic was admonished later in the set); complaints by both men that the glare from the stadium lights was bothersome; seven exchanges that lasted at least 10 strokes.

After a 28-shot point, Djokovic leaned over and put his hands on his knees, his chest heaving. Nadal was the one who faltered, though. He double-faulted to set up break point No. 6, then – on a great defensive lob by Djokovic – put an overhead into the net.

More remarkable than all those breaks of serve was the way Djokovic seemed to break the will of the reliably relentless and indefatigable Nadal. At the end of the first set, when Djokovic reeled off six games in a row, and at the end of the match, Nadal wasn't even chasing Djokovic's shots.

"It was a tough match," said Nadal, who owns 10 major titles. "Physical, mental, everything."

Yes, and Djokovic turned this U.S. Open final rematch into something of a mismatch.

He entered this year with one Grand Slam title, at the 2008 Australian Open. Djokovic attributes his surge to a variety of factors, including a vastly improved serve, better fitness – owing, at least in part, to a gluten-free diet he doesn't like to discuss in any detail – and, mostly, a seemingly endless reservoir of self-belief dating to December, when he led Serbia to its first Davis Cup title.

Djokovic began a 43-match winning streak there, a run that ended with a semifinal loss to Federer in the French Open semifinals. The only other blemish on Djokovic's 2011 record was a loss to Andy Murray in last month's Cincinnati Masters final, where Djokovic stopped playing while trailing, citing a painful shoulder.

That was the 24-year-old Serb's last match before heading to Flushing Meadows. His shoulder was fine in New York, clearly, and while he was treated by a trainer and took painkilling pills in the late going Monday – which is why his serves slowed to the 90s mph in the fourth set – he overcame it.

With both men playing fantastic, court-covering defense in a grueling contest that lasted 4 hours, 10 minutes, there were more than two dozen points that lasted at least 15 strokes.

Djokovic quickly turned things around after falling behind 2-0 in each of the first two sets.

Those were tiny deficits compared to what he dealt with in the semifinals Saturday: He lost the first two sets to Federer, then faced two match points at 5-3, 40-15, before smacking a cross-court return winner that sent him on the way to taking the last four games.

By backing up that victory on Monday, Djokovic became only the second man to defeat Federer and Nadal during the course of one Grand Slam tournament. Juan Martin del Potro did it en route to the 2009 U.S. Open title.

The only time Djokovic truly faltered at all in the final was in the crucible of the third set, when he showed signs of being bothered by his lower back. His level dipped, and Nadal made one last stand. Djokovic went up 3-2 only to get broken, then served for the match at 6-5 and was broken again when he made two unforced errors, the second at the end of a 21-stroke exchange.

"When I lost that third set, it wasn't fun," Djokovic said. "I knew I wasn't physically there."

But in the fourth set, Djokovic was in control from the start, breaking in the second game with a forehand winner, then cruising from there.

When Djokovic ended it with another forehand winner, he raised his arms, then tossed aside his racket and dropped to the court. He pulled off his shirt and threw it into the stands, then put on a dark hat with "FDNY" written on it – a nod to Sunday's 10th anniversary of the Sept. 11, 2001, terrorist attacks, which both he and Nadal mentioned during the trophy ceremony.

The final – delayed a day to Monday by rain for the fourth consecutive U.S. Open – was marked by spectators calling out during points or as the players were in their service motions, and while that's perhaps to be expected in New York (as opposed to, say, the staid All England Club), Djokovic and Nadal were bothered by it, and the chair umpire repeatedly chastised the unruly crowd.

Once he adjusted to the conditions, Djokovic disguised shots well, rearing back and ripping big shots off both wings – often right near lines, if not right on them. He wound up with 55 winners – 23 more than Nadal – and, all in all, put on a masterful display of as diverse a game as one can have. He excelled at everything – serving, returning, volleying, groundstrokes and the sort of constant movement and retrieving with which Nadal usually frustrates opponents.

Mostly, he kept telling himself he could win.

"The bottom line is that that's the whole point – to win Grand Slams – because these are the tournaments most important and most valuable in our sport," Djokovic said. "Right now I feel drained emotionally and physically and mentally."

Then, motioning with his right hand at the silver chalice that forever will carry his engraved name, Djokovic added: "But I have this trophy here, and this is what I was fighting for."

AND...

SAMANTHA STOSUR

New York, September 12, 2011 – Samantha Stosur became the first Australian tennis player who won the U.S. Open on Sunday, defeating Serena Williams in the final.

In the final match that lasted summer and characterized the debate, Stosur beat Serena in two sets, 6-2 6-3. This is a championship tournament for the first grand slam for Stosur. He also hopes the U.S. public as well as damage to see Serena be a champion in the 10^th anniversary of the tragedy 11 September.

It is also an anticlimax for Serena who appears extraordinary to rid the world number one tennis player, Caroline Wozniacki, in the semifinals on Saturday. She was also involved debate with the referee who punished him by cutting the value at the beginning of the second set. This incident is a repeat of the 2009 U.S. Open semi-final when Serena facing Kim Clijsters with which then become the champion.

Stosur is seeded ninth became the first Australian tennis player who won the U.S. Open after Margaret Court did in 1973. While the Australian tennis player won the last in grand slam is when Evonne Goolagong Cawley won at Wimbledon in 1980.

US OPEN - DAY 6

2011-09-03T17:17:00.002+02:00

Karlovic I. - Dolgopolov A. [1.70]

Jankovic J. - Pavlyuchenkova A. [1.60]

US OPEN - DAY 4

2011-09-01T15:50:00.003+02:00

Gajdosova J. - King V. 1.70 2:6 0:6

Grandin N./Uhlirova V. - Kudryavtseva A./Makarova E. 1.70 3:6 6:4 3:6

US OPEN - DAY 2

2011-08-30T17:19:00.005+02:00

P.Martic - B.Zahlavova Strycova 1.60 [5:7 6:3 6:4]

IT'S TIME => US OPEN 2011

2011-08-29T17:09:00.001+02:00

McHale C. - Wozniak A. 1.63 [PINNACLE] 6:3 6:7 6:4

HISTORY OF THE U.S. NATIONAL CHAMPIONSHIPS / US OPEN

2011-08-28T17:34:00.000+02:00

The US Open, formally the United States Open Tennis Championships, is a hardcourt tennis tournament which is the modern iteration of one of the oldest tennis championships in the world, the U.S. National Championship, which for men's singles was first contested in 1881. Since 1987, the US Open has been chronologically the fourth and final tennis major comprising the Grand Slam each year; the other three are the Australian Open, French Open and Wimbledon. It is held annually in August and September over a two-week period (the weeks before and after Labor Day weekend). The main tournament consists of five different event championships: men's and women's singles, men's and women's doubles, and mixed doubles, with additional tournaments for senior, junior, and wheelchair players. Since 1978, the tournament has been played on acrylic hard courts at the USTA Billie Jean King National Tennis Center at Flushing Meadows-Corona Park in Queens, New York City.

The US Open has tiebreaks in every set, including the last set. The other three Grand Slam tournaments have tiebreaks in every set other than the last set (i.e. the fifth set for men and third set for women), and therefore their last set continues indefinitely until a two-game lead is reached.

HISTORY

The US Open has grown from an exclusive entertainment event for high society to a championship for more than 600 male and female professional players who, as of 2008, compete for total prize money of over US$21 million, with $1.5 million for each winner of the singles tournaments.

In the first few years of the United States National Championship, only men competed. The tournament was first held in August 1881 at the Newport Casino, Newport, Rhode Island and in that first year only clubs that were members of the United States National Lawn Tennis Association were permitted to enter. From 1884 through 1911, the tournament used a challenge system whereby the defending champion automatically qualified for the next year's final. In 1915, the tournament moved to the West Side Tennis Club at Forest Hills, New York. From 1921 through 1923, it was played at the Germantown Cricket Club in Philadelphia and returned to Forest Hills in 1924.

Six years after the men's nationals were first held, the first official U.S. Women's National Singles Championship was held at the Philadelphia Cricket Club in 1887, accompanied by the U.S. Women's National Doubles Championship (not held for the next two years) and U.S. Mixed Doubles Championship (not held in 1899). Between 1890 and 1906 sectional tournaments were held in the east and the west of the country to determine the best two teams, which competed in a play-off to see who would play the defending champions in the challenge round.

The open era began in 1968 when all five events were merged into the US Open, held at the West Side Tennis Club in Forest Hills, New York. The 1968 combined tournament was open to professionals for the first time. That year, 96 men and 63 women entered the event, and prize money totaled $100,000 ($631,286 today).

In 1970, the US Open became the first of the Grand Slam tournaments to use a tiebreak at the end of a set. The US Open is also the only Grand Slam that continues to use the tiebreak in the 5th set. All the other three grand slams play it out with service games in the 5th set.

Jimmy Connors is the only individual to have won US Open singles titles on all three surfaces, while Chris Evert is the only woman to win on two surfaces.

HAWK - EYE

In 2006, the US Open was changed to implement instant replay reviews of calls, using the Hawk-Eye computer system. Each player was allowed three challenges per set plus one additional challenge during a tiebreak. The player keeps all existing challenges if the challenge is successful. If the challenge is unsuccessful and the original ruling is upheld, the player loses a challenge. Instant replay was initially available only on the stadium courts (Ashe and Armstrong), until it became available on the Grandstand in 2009.

Once a challenge is made, the official review (a 3-D computer simulation based on multiple high-speed video cameras) is shown to the players, umpires, and audience on the stadium video boards and to the television audience at the same time. The system is said to be accurate to within five millimetres.

During the 2006 US Open, 30.5% of men's challenges and 35.85% of women's challenges were overturned.

During the 2007 US Open, 95 challenges were overturned - or 30.6%.

In 2007, JP Morgan Chase renewed its sponsorship of the US Open. As part of its sponsorship arrangement, Chase renamed the tournament's replay system the "Chase Review" on in-stadium video and television.

GROUNDS

The DecoTurf surface at the US Open is a fast surface, having slightly less friction and producing a lower bounce compared to other hard courts (most notably the Rebound Ace surface formerly used at the Australian Open). For this reason, many serve-and-volley players have found success at the US Open.

The main court is located at the 22,547-seat Arthur Ashe Stadium, opened in 1997. It is named after Arthur Ashe, the African American tennis player who won the men's final of the inaugural US Open in 1968. The next largest court is Louis Armstrong Stadium, opened in 1978, extensively renovated from the original Singer Bowl. It was the main stadium from 1978–96, and its peak capacity neared 18,000 seats, but was reduced to 10,200 after the opening of Arthur Ashe Stadium. The third largest court is the 6,000-seat Grandstand Stadium, attached to the Louis Armstrong Stadium. Sidecourts 4, 7, and 11 each have a seating capacity of over 1,000.

All the courts used by the US Open are lighted, meaning that television coverage of the tournament can extend into prime time to attract higher ratings. This has recently been used to the advantage of USA Network—and now, ESPN2—on cable and especially for CBS, the American broadcast television outlet for the tournament for many years, which used its influence to move the women's singles final to Saturday night to draw better television ratings.

In 2005, all US Open (and US Open Series) tennis courts were given blue inner courts to make it easier to see the ball on television; the outer courts remained green.

US OPEN QUAL.

2011-08-24T14:24:00.001+02:00

Kosakowski D. - Brezac C.-A. [1.85]

NEW HAVEN, DALLAS

2011-08-22T17:12:00.000+02:00

Russel M. - Mannarino A. [1.55] 6:4 6:7 6:2

Istomin D. - Bachinger M. [1.80] 7:6 6:1

CINCINNATI MASTERS - HISTORY

2011-08-17T20:51:00.000+02:00

The Cincinnati Open is an annual outdoor hardcourts tennis event held in the Cincinnati suburb of Mason, Ohio, USA. The event started on September 18, 1899 and is the oldest tennis tournament in the United States played in its original city.Between 1978 to 1989 it was a major tournament of the men's Grand Prix Tennis Tour and part of the Grand Prix Championship Series.

The men's event is one of nine Masters 1000 tournaments on the ATP World Tour. The women's event is a $2 million Premier 5 event on the WTA Tour and is the only WTA event held in the American Midwest. The 2011 event will be held August 14–22. Due to its sponsorship by the Western & Southern Financial Group, the official name of the event is the Western & Southern Open.

HISTORY

The tournament was started in 1899 as the Cincinnati Open (it would later be known by several other names, including the Tri-State Tennis Tournament and ATP Championships) and would eventually grow into the tournament now held in Mason. The original tournament was held at the Avondale Athletic Club, which sat on property that is now Xavier University, and would later be moved to several various locations due to changes in tournament management and surfaces. The first tournament in 1899 was played on clay courts (described in a newspaper article of the time as "crushed brick dust"), and the event was mostly played on clay until 1979 when it switched permanently to hardcourts.

In 1903, the tournament was moved to the Cincinnati Tennis Club, where it was primarily held until 1972. In 1974, the tournament was nearly dropped from the tennis calendar but moved at the last moment to the Cincinnati Convention Center, where it was played indoors and, for the first time since 1919, without a women's draw. In 1975, the tournament moved to the Coney Island amusement park on the Ohio River, and the tournament began to gain momentum again.

In 1979 the tournament moved to Mason where a permanent stadium was to be built and the surface was changed from Har-Tru clay to hardcourt (DecoTurf II.). Later, two other permanent stadiums were constructed, making the Cincinnati Masters the only tennis tournament outside the four Grand Slam events with three stadium courts – Center Court, Grandstand Court and Court 3. The women's competition was reinstated in 1988 for one year, and then again in 2004 when the organizers, with the help of the Octagon sports agency, bought a tour tournament previously held in Croatia and moved it to Cincinnati.

Since 1975, the tournament has been guided by Paul M. Flory, current tournament chairman and former executive with the Procter & Gamble Company. During his tenure, the tournament has enriched its considerable heritage, while donating millions of dollars to charity. Currently, the tournament donates money to Cincinnati Children's Hospital Medical Center and The Charles M. Barrett Cancer Center at University Hospital. Flory has been honored with the ATP's Arthur Ashe Humanitarian Award and enshrinement in the USTA/Midwest Hall of Fame and the Cincinnati Tennis Hall of Fame. In 2009, he was named one of the Great Living Cincinnatians by the Cincinnati Chamber of Commerce. Flory began his involvement as a volunteer with the tournament in the late 1960s and has remained a volunteer, having never accepted a salary.

In August, 2008, the men's tournament was sold to the United States Tennis Association, the owners of the US Open.

In 2011 the men's and women's tournaments will be played at the same time making a joint tournament. As a result the name of the competition changed from the Western & Southern Financial Group Masters and Women's Open to the Western & Southern Open.

Wellington Orthopedics, a local sports medicine business, currently sponsors the tournament, and is in charge of any medical problems within the players.

VENUE

The tournament is played at the Lindner Family Tennis Center, located at 5460 Courseview Drive in Mason, Ohio. It features three tennis stadiums, and is the only venue outside of the Grand Slams with more than two permanent stadiums. Center Court, built in 1981 and expanded over the years, has a capacity of 11,400. Grandstand Court (Stadium 2), built in 1995, has a capacity of 5,000. Court #3 (Stadium 3), built in 1997, has a capacity of 2,000. The venue has a total of 10 courts.

In 2009, the tennis tournament announced the construction of a $10 million upgrade to the facility, including the construction of a 52,000 square feet (4,800 m²) West Building to add space for players, media and fans. The new building, which opened in mid-2010, is approximately twice as high as the previous West Building, rising 85 feet (26 m) above ground level and 97 feet (30 m) above the court level.

In 2010, the tournament announced plans to expand the grounds by more than 40% and add six new courts. One of those courts will seat 4,000 and will serve as the third television court, while another court will have seating for 2,500. A new ticket office, entry plaza, food court and exhibit areas also are included in the plans.

RECORDS

Most Men's Singles titles:

George Lott, Bobby Riggs, Mats Wilander and Roger Federer [4]

Most consecutive Men's Singles titles:

Raymond D. Little, Beals Wright, Robert LeRoy, and Bobby Riggs [3]

Most Women's Singles titles:

Ruth Sanders Cordes and Clara Louise Zinke [5]

Most consecutive Women's Singles titles:

Ruth Sanders Cordes, May Sutton, and Clara Louise Zinke [3]

Most Men's Titles:

Raymond D. Little [11]

Most Women's Titles:

Clara Louise Zinke [12]

ATP / WTA CINCINNATI

2011-08-17T19:55:00.001+02:00

J.Jankovic - J.Zheng [1.60]

ATP / WTA CINCINNATI

2011-08-17T12:34:00.000+02:00

Western & Southern Open

Miejsce: Cincinnati (USA)
Data: 14.08.2011-21.08.2011
Rozmiar drabinki: S-56 D-24
Nawierzchnia: hard
Pula nagród: $2,430,000
Oficjalna strona: http://www.cincytennis.com

Miejsce: Cincinnati (USA)
Data: 15.08.2011-21.08.2011
Rozmiar drabinki: S-56 D-28
Nawierzchnia: outdoors hard
Pula nagród: $2,050,000
Oficjalna strona: http://www.cincytennis.com

NOVAK KRÓLEM MONTREALU

2011-08-15T21:12:00.000+02:00

W czasie, gdy panie rywalizowały w Toronto, panowie grali w oddalonym o ponad 1000 kilometrów Montrealu. We francuskojęzycznym Quebec znów najlepszy okazał się Novak Djoković, który w finale pokonał Amerykanina Mardy'ego Fisha 6:2, 3:6, 6:4. Serb stał się tym samym pierwszym w historii zawodnikiem, który wygrał w jednym sezonie 5 turniejów z cyklu ATP-Masters 1000.

Serb zainkasował czek na 450 tys. dolarów i 1000 punktów w rankingu. Po niedzielnym zwycięstwie może być właściwie pewien, że numerem "1" na świecie będzie do końca tego sezonu. Tylko przewlekła kontuzja i nieprzerwana passa zwycięstw Rafaela Nadala mogłyby mu to osiągnięcie odebrać.

Jednak już teraz Serb zapisał się w annałach tenisa. Triumfując w Montrealu po wcześniejszych zwycięstwach w Indian Wells, Miami, Rzymie i Madrycie, został jedynym graczem w historii dyscypliny, który w sezonie wygrał 5 z cyklu 9 najważniejszych finałów roku poza Wielkim Szlemem.

Sukces w Kanadzie jest też jego dziewiątym od stycznia i 27. w karierze.

Rok 2011 jest zresztą przełomowy dla męskiego tenisa z innych względów. Powoli z wielką grą żegna się Szwajcar Roger Federer (67 indywidualnych tytułów), a Rafael Nadal (46), który przez lata dążył do jego detronizacji teraz musiał uznać wyższość urodzonego w Belgradzie rywala. Przegrał z nim w tym roku wszystkie 4 spotkania i nie zanosi się na to, by koleje losu miały się odwrócić.

Djoković na tym etapie sezonu może się już poszczycić najlepszym bilansem w historii tenisa w jednym roku. Wygrał 53 z 54 pojedynków.

Ten jeden dzielący go od 100-proc. wydajności to przegrany właśnie ze Szwajcarem półfinał Rolanda Garrosa na początku czerwca w Paryżu. Serb jest na szczycie rankingu ATP 7. tydzień i właśnie prześcignął pod tym względem wielkiego mistrza z lat 90-tych, Rosjanina Jewgienija Kafielnikowa. Przed nim na liście Marat Safin, Andy Roddick, Boris Becker i Mats Wilander, których przed końcem roku pobije. Ale już sam fakt znalezienia się w gronie 25 tenisistów, którzy będąc "jedynkami" napisali historię nowoczesnego tenisa jest czymś czego jego rodacy i fani z całego świata nigdy nie zapomną.

MONTREAL, TORONTO => ROGERS CUP

2011-08-10T13:38:00.000+02:00

Pennetta F. - Voskoboeva G. 1.55 6:2 3:6 2:6

Wawrinka S. - Fish M. 2.40 3:6 7:6 0:6

2011-08-08T13:57:00.000+02:00

Rogers Cup

Miejsce: Toronto (Kanada)
Data: 08.08.2011-14.08.2011
Rozmiar drabinki: S-56 D-28
Nawierzchnia: outdoors hard
Pula nagród: $2,050,000
Oficjalna strona: http://www.rogerscup.com/women/english/home.php

Rogers Cup

Miejsce: Montreal (Kanada)
Data: 08.08.2011-14.08.2011
Rozmiar drabinki: S-56 D-24
Nawierzchnia: hard
Pula nagród: $2,430,000
Oficjalna strona: http://www.rogerscup.com/men/english/home.php

WASHINGTON, KITZBUHEL, SAN DIEGO

2011-08-08T13:45:00.000+02:00

Bet-at-home Cup Kitzbühel

Miejsce: Kitzbühel (Austria)
Data: 31.07.2011-06.08.2011
Rozmiar drabinki: S-28 D-16
Nawierzchnia: clay
Pula nagród: €398,250
Oficjalna strona: http://www.bet-at-home-cup.com/de/

Legg Mason Tennis Classic

Miejsce: Waszyngton (USA)
Data: 01.08.2011-07.08.2011
Rozmiar drabinki: S-48 D-16
Nawierzchnia: hard
Pula nagród: $1,165,500
Oficjalna strona: http://www.leggmasontennisclassic.com/

Mercury Insurance Open

Miejsce: Carlsbad (USA)
Data: 01.08.2011-07.08.2011
Rozmiar drabinki: S-56 D-16
Nawierzchnia: outdoors hard
Pula nagród: $721,000
Oficjalna strona: http://www.mercuryinsuranceopen.com/

ZWYCIĘSTWO AGNIESZKI W SAN DIEGO

Przyjemnie jest, gdy można wreszcie przeczytać, że Agnieszka nie tylko dotarła do finału dużej imprezy, ale także ją wygrała. Długo trzeba było czekać, bo ponad 3 lata, ale warto było, nie tylko dla kibiców, ale myślę dla samej Agnieszki to bardzo ważny krok w dalszej karierze.

Carlsbad to piąty wygrany przez Agnieszkę turniej w karierze, ale pierwszy od trzech lat. Po raz ostatni Polka zwyciężyła w czerwcu 2008 r. w angielskim Eastbourne. Kalifornijski kurort nieopodal San Diego jest wyjątkowo szczęśliwy dla Radwańskiej - rok temu doszła w tym samym turnieju do finału. Wówczas przegrała z inną Rosjanką - Swietłaną Kuzniecową.

A w tym roku, kolejna mocna przeciwniczka, też Rosjanka Vera Zvonariewa nie była w stanie sprostać Agnieszce, która grała bardzo dobry, mądry tenis, popełniała mało błędów i to było kluczem do jej zwycięstwa, dotychczas najbardziej wartościowego.

Przed nami ostatnie przygotowania do US OPEN, duże turnieje w Kanadzie, duże pieniądze do zarobienia, ale i trudne mecze przed Polką. Mam jednak nadzieję, że Agnieszka będzie starała się utrzymać swoją dobrą grę jak najdłużej i jeszcze nie raz sprawi niespodziankę pokonując wyżej notowane przeciwniczki.

"Przeciwko czołowym zawodniczkom musisz zagrać na 100 proc. umiejętności i być skupioną cały czas, od samego początku. Jestem bardzo zadowolona, że udało mi się wygrać turniej po tak długim czasie"

Już niedługo Agnieszka Radwańska rozpocznie walkę w wielkoszlemowym US Open.

"Kilka razy byłam blisko półfinału w turniejach Wielkiego Szlema. Niestety, zawsze było to tylko blisko. Jestem jednak przekonana, że mogę wreszcie awans do czołowej czwórki uzyskać, oczywiście jeśli zagram tak jak w niedzielę."

RADEK STEPANEK "STARY ALE JARY"

W Waszyngtonie nie było mocnych na Czecha Radka Stepanka, który w finale pokonał najwyżej rozstawionego w turnieju Francuza Gaela Monfilsa 6:4 6:4. Dla Radka był to piąty wygrany turniej w karierze.

Stepanek to pierwszy Czeski tenisista od 19 lat, który wygrał ten turniej, wcześniej triumfował tutaj w 1992 roku Petr Korda. Warto również odnotować, że jest najstarszym w tym sezonie zwycięzcom turnieju ATP, mając 32 lata też można grać, wygrywać i czerpać z tego ogromną radość.

WASHINGTON, KITZBUHEL, SAN DIEGO

2011-08-01T21:46:00.000+02:00

Rezai - Dushevina 2.37 [PINNACLE] 6:4 3:6 4:6

LOS ANGELES, GSTAAD, UMAG, STANFORD

2011-07-26T01:25:00.000+02:00

Ginepri - Lu 2.20 4:6 5:7

Erakovic - Arvidsson 1.80 6:2 6:1

Kosakowski - Smyczek 3.00 2:6 6:1 6:3

HAMBURG, ATLANTA, BAKU, POZNAŃ

2011-07-24T20:27:00.000+02:00

Ostatnimi czasy dość spokojnie było na blogu, co nie jest oczywiście związane z brakiem motywacji i chęci do dalszej pracy tylko realizacją projektu profesjonalnej strony www poświęconej tenisowi i typom tenisowym.

Miałem również okazję zawitać do Poznania, gdzie odbywał się turniej tenisowy rangi challenger Poznań Porsche Open. Bardzo fajny, kameralnie położony kompleks tenisowy jak co roku przyciągnął wielu fanów tenisa. Niezapomniana atmosfera, wspaniały doping, dramaturgia i ogromne emocje dostarczył mecz najlepszego polskiego tenisisty Łukasza Kubota ze Słowakiem Kamilem Capkovicem.

Każdy kto przyszedł na kort centralny chciał przede wszystkim zobaczyć Łukasza, który przed tygodniem walczył o finał w Stuttgarcie, gdzie pięknie rywalizował z Hiszpanami Garcia - Lopez, Gimeno-Traver i w półfinale z Pablo Andujarem. Każdy miał również w pamięci występy na Wimbledonie i w Paryżu, które elektryzowały każdego polskiego kibica tenisowego.

Nikt nie dopuszczał do siebie myśli, że Polak może nie wygrać tego meczu, przeciwnik nie był z "najwyższej" półki, 413 miejsce w rankingu, jednak kort jak zawsze weryfikuje wszelkie przedmeczowe analizy. Łukasz nie grał swojego najlepszego tenisa, miał oczywiście przebłyski swojej genialnej gry przy siatce, jednak gra była za bardzo statyczna.

Ludzie stali na schodach i w przejściach albo szukali sobie innego miejsca. Nie tylko dlatego, że trybuny kortu centralnego były zapełnione praktycznie do ostatniego krzesełka. Nie wszyscy potrafili bowiem usiedzieć, kiedy Łukasz Kubot odrabiał straty – wielu wydawało się, że nie do odrobienia – w pojedynku z Kamilem Czapkoviciem.

Kubot pokazał ogromną wolę i serce do walki, nawet gdy przegrywał w III secie i był o krok od porażki to walczył, a wszyscy kibice zgromadzeni na trybunach do końca wspierali i wierzyli w Łukasza.

Nie sztuka wygrać, kiedy gra się dobrze. A Kubot grał źle, choć nie aż tak „fatalnie", jak ocenił podczas zaimprowizowanej na korcie konferencji prasowej. Improwizacji było zresztą więcej. Zaraz po drugim meczbolu najlepszy od lat polski tenisista zatańczył tradycyjnego już kankana wzdłuż linii serwisowej, a potem wspiął się na stanowisko sędziego stołkowego, pożyczył sobie mikrofon i zwrócił się do publiczności:

- Dziękuję wam za doping i za to, że przyszliście. Wygrałem ten mecz dla was. Wygrałem sercem, a nie głową.

HAMBURG, ATLANTA, BAKU

2011-07-19T13:57:00.000+02:00

Przysiezny - Crugnola 1.62 [Betsafe] 4:6 4:6

Mikhail Youzhny - Marin Cilic 1.60 [Interwetten]4:6 6:3 7:6

STUTTGART, BASTAD, PALERMO, BAD GASTAEIN

2011-07-19T02:37:00.000+02:00

W minionym tygodniu wiele się działo na kortach, panowie rywalizowali w Stuttgarcie, gdzie znów wiele radości dostarczył nam Łukasz Kubot, oraz w szwedzkim Bastad, a panie w gorącym włoskim Palermo oraz pięknej, malowniczej miejscowości Bad Gastein.

Wiele działo się również na naszym podwórku za sprawą turnieju jaki odbył się w Sopocie. Wszyscy pasjonaci tenisa ziemnego w Polsce zapewne pamiętają to wielkie wydarzenie tenisowe w naszym kraju, które przez lata cieszyło się ogromnym uznaniem wśród najlepszych tenisistów i tenisistek.

Historia tego turnieju sięga roku 1992, kiedy to rozpoczął się pierwszy turniej kobiecy niższej rangi pod nadzorem ITF z pulą nagród 25 000 tys. dolarów. W latach 1993-1997 pula wynosiła 75 000 tys. dolarów. Turniej wpisany od 1998 r. do kalendarza WTA Tour. Od 2001 r. wprowadzono również rozgrywki panów i aż do roku 2004 odbywały się równolegle turnieje WTA i ATP.

Do Sopotu przyjeżdżał nie byle kto. Takie nazwiska jak: Nikołaj Dawidienko, Gaël Monfils, Rafael Nadal, Guillermo Coria, Tommy Robredo, Flavia Pennetta, Anna Smashnova-Pistolesi, Dinara Safina, Anke Huber napawają dumą i budzą podziw.

Finały Orange Prokom Open

Tenisiści (singiel)

2006 Nikołaj Dawidienko (Ros) vs. Florian Mayer (Niem) 7/6(6) 5/7 6/4
2005 Gaël Monfils (Fra) vs. Florian Mayer (Niem) 7/6(6) 4/6 7/5
2004 Rafael Nadal (Hisz) vs. Jose Acasuso (Arg) 6/3 6/4
2003 Guillermo Coria (Arg) vs. David Ferrer (Hisz) 7/5 6/1
2002 Jose Acasuso (Agr) vs. Franco Squillari (Arg) 2/6 6/1 6/3
2001 Tommy Robredo (Hisz) vs. Albert Portas (Hisz) 1/6 7/5 7/6(2)

Tenisistki (singiel, turniej WTA odbywał się do 2004)

2004 Flavia Pennetta (Wło) vs. Klara Koukalova (Czech) 7/5 3/6 6/3
2003 Anna Smashnova-Pistolesi (Izr) vs. Klara Koukalova (Czech) 6/2 6/0
2002 Dinara Safina (Ros) vs. Henrieta Nagyová (Słow) 6/3 4/0 krecz
2001 Cristina Torrens Valero (Hisz) vs. Gala Leon Garcia (Hisz) 6/2 6/2
2000 Anke Huber (Niem) vs. Gala Leon Garcia (Hisz) 7/6(3) 6/3
1999 Conchita Martinez (Hisz) vs. Karina Habsudova (Słow) 6/1 6/1
1998 Henrieta Nagyová (Słow) vs. Elena Wagner (Niem) 6/3 5/7 6/1

Żal ściska serce, że tak wspaniały turniej wypadł z kalendarza tenisowego, ale szczerze mam nadzieję, że powróci i znów przywitamy najlepszych tenisistów na świecie grających na pięknych kortach Sopockiego Klubu Tenisowego.

W tym roku udało się zorganizować turniej mniejszej rangi, co oczywiście cieszy i dobrze rokuje na przyszłość. W organizację sopockiego turnieju zaangażowany jest Polski Związek Tenisowy, firma Prokom, miasto Sopot, BNP Paribas Bank Polska SA oraz ATP.

Do Sopotu przyjechało wiele znanych zawodników, m.in.: Rosoł, Ilhan, Darcis, Prodon, Bolleli, Gicquel, Serra, byli też Polacy: Janowicz, Przysiężny, Gawron.

Turniej był bardzo ciekawy, wiele było emocjonujących i dramatycznych pojedynków, gdzie nie brakowało zwrotów akcji i walki o każdą piłkę.

Do historii przeszedł, dość niespodziewanie, ale należy podkreślić w pełni zasłużenie 30 - letni Eric Prodon, który pokonał w finale Serba Nikole Cirica 6:1 6:3. Niestety finał nie był pojedynkiem porywającym i trzymającym w napięciu. Dominował Francuz i pewnie pokonał, nie wiem czy speszonego nie umiejącego się odnaleźć Serba, któremu kompletnie nie układała się gra.

Cirić, który w pierwszej rundzie zwyciężył rozstawionego z numerem pierwszym Czecha Lukasa Rosola i trzy z czterech wcześniejszych spotkań wygrywał w trzech setach, nie mógł znaleźć właściwego rytmu gry.

Serbowi, który był zaledwie tłem dla świetnie dysponowanego Prodona, brakowało cierpliwości i dokładności. Z kolei Francuz imponował regularnością, a różnymi urozmaiconymi zagraniami nieustannie wybijał przeciwnika z uderzenia.

JUAN CARLOS FERRERO NAJLEPSZY W STUTTGARCIE

Sporo już czasu minęło, kiedy Juan Carlos Ferrero zachwycał nas swoją grą i choć ma już 31 lat to wciąż na swojej ulubionej nawierzchni potrafi zachwycić. I tak też było w Stuttgarcie, gdzie pokazał najwyższą klasę i wygrał swój 16. turniej tenisowy w karierze. W końcu to triumfator wielkoszlemowego French Open z 2003 roku oraz były Numer 1 światowego rankingu. W finale pokonał w dwóch setach 6:4 6:0 swojego rodaka Pablo Andujara, który pokonał w półfinale Łukasza Kubota.

Można pozazdrościć Hiszpanowi, nie tych 250 punktów do rankingu, tych 68,850 € a przede wszystkim Mercedes-Benz SLK 350 BlueEFFICIENCY.

“It’s been a dream for me this week,” said Ferrero. “This first tournament playing here [after] a very long year at home, practising zero, so I came here with no goals. Now I am the winner of the tournament. I’m very happy. I take a lot of confidence in myself again. I can believe that I can win tournaments again after the injury. That is the most important thing. The knee responds very well, so everything’s perfect.”

ROBIN SODERLING PO RAZ DRUGI NAJLEPSZY W BASTAD

Robin Soderling podczas swojego występu w szwedzkim Bastad nikomu nie pozwolił nawet przez chwilę pomyśleć, że może z nim wygrać. W drodze do finału nie stracił nawet seta i w finale, co było dość sporym zaskoczeniem zmiótł z kortu Hiszpana Davida Ferrera 6:2 6:2.

26-letni Soederling powtórzył sukces z 2009 roku. Przed rokiem w finale uległ Hiszpanowi Almagro.To jego 10. w karierze, a czwarte w tym roku zwycięstwo w turnieju cyklu ATP Tour. Za zwycięstwo otrzymał 72 600 euro i 250 pkt do rankingu.

STUTTGART, BASTAD, PALERMO, BAD GASTEIN

2011-07-13T14:21:00.001+02:00

Grandin N./Uhlirova V. - Gajdosova J./Goerges J. + 1.5 set. 1.85 [BAH]
6:4 5:7 5:10

J.Brunstrom/F.Nielsen - P.Starace/M.Gonzalez 2.20 [bwin] 6:4 6:7 6:10

Na wszelkie pytania dotyczące czy też gram swoje typy odpowiedź brzmi: TAK, nie zawsze jednak w necie ze względu na ograniczenia w postaci limitów.

STUTTGART, BASTAD, PALERMO, BAD GASTEIN

2011-07-11T17:30:00.000+02:00

Miejsce: Stuttgart (Niemcy)

Data: 11.07.2011-17.07.2011
Rozmiar drabinki: S-32 D-16
Nawierzchnia: clay
Pula nagród: €398,250
Oficjalna strona: http://www.mercedescup.de/

Miejsce: Bastad (Szwecja)
Data: 11.07.2011-17.07.2011
Rozmiar drabinki: S-28 D-16
Nawierzchnia: clay
Pula nagród: €398,250
Oficjalna strona: http://men.swedishopen.org/

XXIV SNAI Open

Internazionali Femminili di Tennis di Palermo

Miejsce: Palermo (Włochy)
Data: 11.07.2011-17.07.2011
Rozmiar drabinki: S-32 D-16
Nawierzchnia: outdoors red clay
Pula nagród: $220,000
Oficjalna strona: http://www.snaiopen.com/

NURNBERGER Gastein Ladies

Miejsce: Bad Gastein (Austria)
Data: 11.07.2011-17.07.2011
Rozmiar drabinki: S-32 D-16
Nawierzchnia: outdoors red clay
Pula nagród: $220,000
Oficjalna strona: http://www.gastein-ladies.at/

Gilles Simon - Albert Montanes 1.50 [BET365] 6:4 6:7 2:6

Dentoni - Han 1.60 [PINNACLE SPORTS] spotkanie nie odbyło się, Han nie stawiła się na mecz

BUDAPESZT, BASTAD, NEWPORT

2011-07-09T23:18:00.000+02:00

Ostatnio oprócz typów nic na blogu się nie działo i choć skuteczne typy są tutaj najważniejsze to mam nadzieję, że czasem ktoś poświęci chwilę i jakiś wpis przeczyta, może dowie się przy tym czegoś nowego.

Zanim jednak o tym co się dzieje w świecie tenisowym, jedna sprawa tytułem wyjaśnienia. Dociera do mnie coraz więcej zapytać, dlaczego nie podaje typów każdego dnia?

Podając typy tenisowe zdecydowanie stawiam na jakość i przede wszystkim skuteczności typów aniżeli na ilość. Wygenerować zysk jest trudno, a poprzez jeden nietrafiony typ można wiele stracić, dlatego wówczas lepiej nie zagrać przez jeden czy dwa dni, by dobrze rozpocząć kolejny tydzień. Taka jest moja zasada i tego się trzymam.

W zakończonym tygodniu rozgrywkowym, w którym panie rywalizowały w Budapeszcie oraz Bastad, a panowie jeszcze na trawiastych kortach w Newport działo się wiele ciekawych rzeczy.

Przede wszystkim należy wspomnieć o kontuzji liderki światowego rankingu Caroline Wozniacki, która doznała urazu prawego barku i musiała poddać spotkanie po wygraniu I seta z zawodniczką gospodarzy Sofią Arvidsson w 1/8 finału turnieju rozgrywanego na ceglanych kortach w szwedzkim Bastad.

Tak się zastanawiam, jaki jest sens występów Karoliny w takich turniejach, w których pula nagród wynosi 220 tys. $, punktów wiele nie zdobędzie, a jak się okazało nabawiła się kontuzji, a przecież w perspektywie bardzo ważne turnieje za Oceanem między innymi w Stanford, Toronto, Cincinnati i oczywiście US OPEN.

Karolina gra dużo, moim zdaniem za dużo, powinna się skupić na najważniejszych turniejach, dobrze się do nich przygotować, a nie grać w małych turniejach, w końcu jest numerem 1. światowego tenisa.

A w finale tego turnieju spotkały się Słowenka Palona Hercog z reprezentantką gospodarzy Johanną Larsson. Górą była ku niezadowoleniu gospodarzy 20-letnia Hercog, która wygrała 6:4 7:5. Dla Słowenki był to pierwszy tytuł w karierze, choć występowała już w finale, w 2010 roku na kortach w Acapulco.

A w Budapeszcie działy się naprawdę niesamowite rzeczy. W finale Włoszka Roberta Vinci wygrała w trzech setach z Iriną-Camelią Begu 6:4 1:6 6:4. Było to trzecie zwycięstwo Vinci w tym roku, a szóste w karierze.

Jednak droga do sukcesu tym razem była strasznie wyboista. Już w II rundzie dwa razy była bardzo blisko pożegnania się z turniejem w pojedynku z 17-letnią Timeą Babos. Kolejny pojedynek, tym razem z Kucovą był niemniej dramatyczny. Włoszka przegrywała 6:4 5:2, broniła piłek meczowych i nie tylko je obroniła, ale wygrała cały pojedynek.

I jeżeli ktoś się spodziewał łatwego zwycięstwa w finale, to się mocno zawiódł. I w tym pojedynku nie zabrakło emocji i dramaturgii. W trzecim secie Begu prowadziła 4:2 i miała piłkę na 5:2 i jeżeli ktoś myślał, że to już koniec, było wręcz przeciwnie. Skończyło się 6:4 dla Włoszki i to, w co było trudno uwierzyć stało się faktem. Ale taki jest tenis, jednych uszczęśliwia, innych zasmuca.

BUDAPESZT, BASTAD, NEWPORT

2011-07-05T13:36:00.000+02:00

Sofia Arvidsson - Andrea Hlavackova 1.70 [ BWIN ] 6:1 5:7 6:4

Johanna Larsson - Vera Dushevina 1.70 [ PINNACLE ] 6:7 6:2 6:2

Estrella Cabeza Candela - Eva Birnerova 1.80 [ SPORTINGBET ] 7:6 6:3

WIMBLEDON DAY 14 - DJOKOVIC KRÓLEM TRAWY, DJOKOVIC NR.1

2011-07-04T13:04:00.000+02:00

Czas biegnie szybko, dwa tygodnie zmagań na londyńskiej trawie dobiegły końca, 125. edycja Wimbledonu przeszła do historii, do historii przeszedł także Serb Novak Djokovic, który pierwszy raz wygrał Wimbledon, triumfując po raz trzeci w Wielkim Szlemie, jako 25. tenisista w historii obejmie prowadzenie w rankingu ATP, pokonał najlepszego obecnie tenisistę Rafaela Nadala po raz piąty z rzędu w tym roku, pokazał, że jest najlepszy i w pełni zasłużył na miano tenisisty Numer 1.

"Marzyłem o tym, odkąd byłem małym chłopcem. Wimbledon to moje pierwsze wspomnienie, pierwszy turniej, jaki oglądałem w telewizji. To najpiękniejsza chwila mojego życia - mówił Serb, odbierając z rąk księcia Edwarda złocisty puchar za zwycięstwo."

Jest mi bardzo ciężko opisać to co w tej chwili czuję. To najwspanialszy dzień w moim życiu. Wimbledon był pierwszym turniejem tenisowym, jaki oglądałem w życiu. Od dziecka marzyłem, żeby go wygrać - powiedział Djoković, który jako pięciolatek śledził przed telewizorem w Serbii zmagania najlepszych zawodników świata na trawiastych kortach.
- Wiedziałem że muszę zagrać doskonale, by pokonać Rafaela Nadala i udało się. Uważam, że zagrałem najlepszy mecz na trawie w życiu - dodał

Djoković wygrał 50. mecz od grudnia 2010 r., czyli od zwycięstwa Serbii z Francją w finale Pucharu Davisa. To właśnie wtedy zaczęła się niezwykła metamorfoza Novaka, który uwierzył w siebie, zmienił dietę na bezglutenową, znacznie poprawił serwis, forhend i poruszanie się po korcie. - Wyeliminowanie glutenu było bardzo ważne, bo bez alergii Novak ma większą pojemność płuc, jest wytrzymalszy i szybszy. Ale praca nad techniką i mentalną siłą były równie ważne - opowiadał Marian Vajda, słowacki trener od pięciu lat pracujący z Djokoviciem.

W ciągu ośmiu miesięcy Serb wygrał osiem turniejów: Australian Open, Dubaj, Indian Wells, Miami, Belgrad, Madryt, Rzym i Wimbledon. Jedyną porażkę poniósł w półfinale Rolanda Garrosa z Rogerem Federerem.

WIMBLEDON DAY 13

2011-07-02T21:51:00.000+02:00

JUŻ DOSTĘPNE STATYSTYKI ZA OKRES 23.05. - 03.07.2011
http://betting-sports-winner.blogspot.com/p/statystyka.html

PIERWSZY WIELKOSZLEMOWY TYTUŁ DLA 21-LETNIEJ CZESZKI

Powoli dobiega końca 125. edycja Wimbledonu, turnieju który jest świętem na Wyspach, o bogatej tradycji i historii. Od lat nieodłącznym elementem tego święta jest deszcz oraz wielkie oczekiwanie i w konsekwencji smutek, żal i zazdrość, ale też wiara i nadzieja na przyszły rok wszystkich brytyjskich kibiców tenisowych na zwycięstwo swojego przedstawiciela na trawiastych kortach The All England Lawn Tennis and Croquet Club.

Czy ktoś pamięta, kim był Fred Perry i Virginia Wade? Najstarsi brytyjscy kibice na pewno i z wielką radością wspominają tamte, dość już odległe czasy. Fred Perry w roku 1936 a Virgina Wade w roku 1977 to ostatni angielscy triumfatorzy Wimbledonu. I choć angielska federacja tenisowa robi co może, wydając przy tym grube miliony, to lata mijają, a następców nie ma.

Wszyscy pamiętają Tima Henmana, który podobnie jak dziś Andy Murray robi co może, by uradować angielskich kibiców, ale zawsze ktoś staje im na drodze. Dziś panują i przez ostatnie lata panowali na londyńskiej trawie Federer, Nadal, wcześniej byli Sampras, Hewitt, Roddick, Ivanisevic. Próbował Henman, dziś walczy Murray...

Tyle o historii, do której dziś zapisała się młoda, 21-letnia czeska zawodniczka Petra Kvitova, która wygrała swój pierwszy wielkoszlemowy tytuł. Cieszę się bardzo z jej sukcesu, bo naprawdę zasłużyła na wygranie tak wielkiej i prestiżowej imprezy. Grała momentami fenomenalnie, mocno, agresywnie i dokładnie, świetnie przy tym serwując. Pokazała już przed rokiem, dochodząc tutaj do półfinału, że jest mocna i należy się z nią liczyć. Ten sezon również bardzo udany, pisałem o tym wcześniej, finał w Eastbourne, bilans gier na trawie to 11/1.

Któż przed turniejem spodziewał się, że Kvitova może sprawić taką niespodziankę, a tych w turnieju pań było sporo: porażka Wozniackiej, sióstr Williams, Zvonarievej, Ivanovic, Na Li. W finale powracająca do wielkiej formy Maria Sharapova, która dzisiaj nie miała nic do powiedzenia. Trochę mnie rozczarował finał, liczyłem na bardziej wyrównany pojedynek, 3 setowy, z większą dawką emocji i dramaturgii.

Urodzona w niewielkiej miejscowości Bilovec jest pierwszą zwyciężczynią Wimbledonu grającą lewą ręką od 1990 roku. Właśnie wtedy swój dziewiąty triumf na kortach przy Church Road odnotowała Martina Navratilova, pochodząca z Czechosłowacji, ale przez większość kariery występowała w barwach USA (wcześniej wygrywała tu w latach 1978-79 i 1982-87).

Natomiast ostatnią leworęczną finalistką w Londynie była w 1992 roku Monica Seles, wówczas reprezentująca jeszcze Jugosławię (później zdobyła amerykański paszport). W sobotę nie było jej w Loży Królewskiej, ale zasiadły tam liczne byłe mistrzynie Wimbledonu, w tym Navratilova oraz ostatnia Czeszka jaka tu zwyciężyła w 1998 roku - Jana Novotna. Im w pierwszej kolejności Kvitova podziękowała za kibicowanie, po tym jak odebrała trofeum z rak księcia Kentu.

W zeszłym roku Kvitova odpadła z Wimbledonu w półfinale, po porażce z Sereną Williams. - Przed rokiem nie miałam zbyt wielu szans na wygraną. Serena grała tak dobrze. Tak, byłam też młoda i nawet nie pomyślałam, że mogę z nią wygrać. Dziś czułam, że mogę wygrać - mówiła Kvitova. - Przy ważnych punktach grałam dobrze. Zdobywałam decydujące punkty - dodała, pytana o klucz do sukcesu.

"Mam nadzieję, że ten sukces mnie nie zmieni. Nie mogę sobie wyobrazić, jak to się potoczy. Tu wszystko będzie ok., ale kiedy przylecę do domu, nie mam pojęcia, czego się spodziewać"

WIMBLEDON DAY 12

2011-07-01T12:41:00.000+02:00

ONLY NOW, FOR ANYONE WHO BUYS A SUBSCRIPTION, FREE 325 TENIS MATCHES DOWNLOAD ( FEDERER, NADAL, DJOKOVIC IN HD, SAMPRAS, AGASSI, IVANISEVIC )

=>> http://mecze-tenisowe.blogspot.com

sportsbts@gmail.com

Chciałoby się powiedzieć, że już wiemy wszystko. Do ostatecznych rozstrzygnięć pozostało rozegranie finałów, w których wystąpią Maria Sharapova i Petra Kvitova oraz panowie Rafael Nadal oraz Novak Djokovic.

Zarówno wśród pań jak i panów rywalizacja była bardzo ciekawa emocjonująca i miejmy nadzieję, że jutrzejszy pań finał również będzie stał na wysokim poziomie, w którym nie zabraknie dramaturgii.

Rosjanka była wymienia w gronie faworytek, obok sióstr Willimas, Caroliny Wozniackiej, czy Wery Zvonariewej. Natomiast dla Czeszki Petry Kvitovej, ten sezon jest wyjątkowo udany. Wygrany turniej halowy w Paryżu, zwycięstwo w turnieju Masters w Madrycie, finał w Eastbourne i teraz finał Wimbledonu. Imponująca jest jej gra na trawie, bilans jej pojedynków w tym sezonie 10/1, czy jutro zostanie zatrzymana przez Sharapovą, dla której będzie to piąty wielkoszlemowy finał, czy może Kvitova zapisze nową kartę w historii czeskiego tenisa?

Jo-Wilfried Tsonga - Novak Djokovic liczba setów: powyżej 3.5 1.50

To właśnie bardzo sobie cenie w tenisie: ogromna wola walki, ambicja i wiara w sukces. Brawo Tsonga!

WIMBLEDON DAY 11

2011-06-30T11:35:00.000+02:00

PETRA KVITOVA IN WIMBLEDON FINAL

"At the beginning it was so close, the first three games, but when I broke her, I started playing even better and she was a little bit down, I think," Kvitova said. "She started playing very well again in the second set and it was tough after. It was tough mentally but I'm happy I was able to win. It was good."

"She was just going for every single shot," Azarenka said. "While my balls were going a little bit out, her balls were going into the line. But she played a brilliant match, so all the credit to her. I was facing somebody at the top of their game."

Kvitova was contesting her second Grand Slam semifinal, having reached that round here at Wimbledon a year ago too. This time she made it through, and is the first lefty in 13 years to reach a Grand Slam final (since Monica Seles at the 1998 French Open) and the first in 17 years to reach a Wimbledon final (Martina Navratilova in 1994). Kvitova is the only lefty in the Top 30.

"It's unbelievable to be in the final," Kvitova commented. "I remember Martina Navratilova winning here, those are my first memories. It's special for me.

"Coming here I didn't think I could win Wimbledon. I got some good practice in Eastbourne and won some matches, which was important for me, and when I came here I just played match after match. There was nothing more."

Despite her loss, Azarenka had a breakthrough fortnight, not only overcoming two of the most dangerous grass court players on the WTA in the third and fourth rounds (Daniela Hantuchova and Nadia Petrova), but defying an 0-4 record in Grand Slam quarterfinals with an electric 63 61 win over Tamira Paszek on Tuesday night to reach her first career Grand Slam semifinal.

"It's behind me already. I have to look forward," Azarenka declared. "I cannot complain about the tournament. It was pretty good for me. I'm going to go rest a little bit, regroup and get ready for the hardcourt season. There's no other way."

How did Azarenka assess Kvitova's chances in the final? "She can beat anybody any day. Right now she's playing really well, really going for it. If she plays like she did today, she has all the chances to win the next match."

SHARAPOVA RETURNS TO WIMBLEDON FINAL

"Today wasn't my best match of The Championships so I was really happy to get through in two sets," Sharapova said. "Sabine started really well. The first three games she played really well and I did quite the opposite. She served a lot better, and I was giving her way too many free points on my serve. I told myself to take it one point at a time. I got in my zone and got back to 3-all.

"I was fortunate to win that set then get up a couple of breaks in the second."

In Paris, Sharapova made her first Grand Slam semifinal since a nine-month shoulder injury lay-off from August 2008 to May 2009, and now she has gone one better in London with a run to the final. She's 3-1 in Grand Slam finals in her career, winning Wimbledon in 2004, the US Open in 2006 and the Australian Open in 2008, falling in the 2007 Australian Open final (to Serena Williams).

"It's a great feeling. It has been many years, and it's a great feeling. It's pretty amazing to be back on that stage," Sharapova said. "I was pretty realistic coming in. I hadn't been past the fourth round in a few years. So to be at this stage, I'm just thrilled to have the opportunity to go for it again here."

Sharapova was asked about her memories of her 2004 run. ""I remember I was so thrilled to be in the final. I was down and out in the semis. I was ready to pack my bags and go home. It just happened to rain and I was able to change things around. It was my first Grand Slam semifinal. I just took it all in."

Sharapova beat Kvitova in their only previous meeting, last year.

"I expect her to be a really tough opponent," Sharapova said. "Number one, she's a really good grass court player. She proved that last year by getting to the semifinals. She's also a lefty, which I've said before is very tricky on grass. She uses her serve really well. And she has been playing really good tennis."

Victoria Azarenka - Petra Kvitova 2.24 [ PINNACLE ] 1:6 6:3 2:6

WIMBLEDON DAY 10

2011-06-29T09:38:00.000+02:00

TSONGA STUNS FEDERER IN FIVE SETS

Jo-Wilfried Tsonga became the first player ever to overturn a two-set deficit and beat Roger Federer in a Grand Slam match in the Wimbledon quarter-finals on Wednesday. The Frenchman demonstrated all his flair and power as he rallied to defeat the six-time champion 3-6, 6-7(3), 6-4, 6-4, 6-4 on Centre Court.

Tsonga:

"For me it's just amazing." "The feeling is like maybe beating Nadal in Roland Garros, so it's just amazing. And for me it will be, for sure, one of the best memories in my career anyway."

"I felt so good on the court. I was quick. I was just perfect today. Every time I was feeling like a dream. Even at two sets down, because I was in the quarter-finals again Roger Federer. The stadium was full. I was not ridiculous. I was in my match. I'm the kind of player who likes these big moments. So I hope I will have some more."

"I served just unbelievable." "I feel really confident on this shot. I hope it will continue. It is difficult to play against him because you don't know exactly what he's thinking, what's happening in his head. He has all the time the same behaviour, and it's difficult because he plays so fast. You don't know if he's scared or not, and it's really difficult. I didn't look at him. I was just focused on me, on my serve, and that's it."

For a place in the final, Tsonga will face World No. 2 Novak Djokovic, who ended Australian qualifier Bernard Tomic's dream run with a four-set win.

Tsonga is the fifth Frenchman to reach the Wimbledon semi-finals in the Open Era, following Henri Leconte (1986), Cedric Pioline (1997), Sebastien Grosjean (2003-2004) and Richard Gasquet (2007). Pioline went on to become the only Frenchman in the Open Era to reach the final (l. to Sampras). The last Frenchman to win the title was Yvon Petra in 1946.

Federer:

"It's always a tough match to lose today," said Federer, who also lost in the quarter-finals last year (l. to Berdych). "But I think Jo played great. Really from start to finish I don't remember seeing a break point after I broke him in the first game. But I was close. I had all my chances. He came up with some good stuff. So it was tough. I'm actually pretty pleased with my performance today. It's kind of hard going out of the tournament that way, but unfortunately it does happen sometimes."

Tsonga J.-W. - R. Federer +2.5set. 1.80

WIMBLEDON DAY 8

2011-06-27T12:49:00.000+02:00

CIBULKOVA OVERCOMES WORLD NO.1 CAROLINE WOZNIACKI

She was 0-8 against Top 10 players at the Grand Slams, and 0-16 in sets in those matches, and after losing the first set to Caroline Wozniacki in 24 minutes it seemed both trends would continue. But that's when she began ripping ferocious forehands, and two hours and 11 minutes later Dominika Cibulkova topped the world's top player, 16 76(5) 75.

Wozniacki was extremely solid in her first three rounds, putting together a +27 differential of winners to unforced errors - meanwhile, Cibulkova was not as sharp, compiling a -5 differential. And the opening set was more of that. But Cibulkova, and more specifically her forehand, came alive from there.

Wozniacki went up a break twice in the third set but both times Cibulkova broke back, and at 5-all Cibulkova finally broke for a 6-5 lead. She got to triple match point and after Wozniacki saved the first two with big down-the-line backhands, Cibulkova closed it out on a big forehand winner - her 31st of the match.

Cibulkova scored her second career win over a reigning world No.1, having also beaten Wozniacki at Sydney this year. She is now into her third career Grand Slam quarterfinal, but her first at Wimbledon (she got to the semifinals of the 2009 French Open and the quarterfinals of the 2010 US Open).

Cibulkova said:

"Wozniacki is the best in defending - she's just waiting and waiting and then takes her chance. So today I had to take all or nothing"

"I had to go for my shots 100% or I had no chance. I was really going for everything."

"This is one of my Top 5 victories, because it's a big tournament and it's not the first or second round. It's already the fourth round to go to the quarterfinals, so it's a really big win".

Wozniacki said:

"She just goes for everything. She doesn't hold back. If it goes in, it's tough". "But we had a lot of long rallies and a lot of good points, and unfortunately I didn't win today. She played well - I just have to give credit to her.

Williams saved three match points - including one with a backhand return winner - and broke for the first time in the match to take the second set to a tie-break. She saved a fourth match point at 5-6 with an ace up the middle but Bartoli cooked up her own heater on match point No.5, firing one out wide on the ad-side to shut the door on the No.7-seeded two-time defending champion.

Bartoli said:

"It's definitely my biggest win. Beating Serena Williams is almost like a dream come true. Even though she didn't play for almost a year, she's one of the greatest champions in the Open Era."

"I had lots of chances but she kept coming up with amazing shots. After losing the 6-5 game, to win was amazing. I did it and I'm very happy."

Serena Willimas:

"I never came here thinking I could lose. That's my attitude. You know, you win some and you lose some. Today just happened to be the one that slipped under me".

"I think I did really well, just being able to come back and play and win some matches, and play really tough. Today I lost, but I was able to hang in there and play tough. And I can only get better - that can be potentially scary, because I can only go up from here and do so much more."

Williams also had kind words for Bartoli's play.

"She played well. She should always play like this, and she would be in the Top 5 at minimum.'"

Last year, Pironkova shocked the world when, having never even been past the second round of a Grand Slam, she made it all the way to the semifinals of Wimbledon, upsetting Venus along the way. It seemed like a one-off as she went 9-22 in WTA events in the 50 weeks from last year's event to this year's.

But she would revive her game here again. After cruising through her first two matches a No.32-seeded Pironkova stunned No.2 seed Vera Zvonareva in the third round, 62 63, and in the fourth round she did it again, stunning No.23 seed Venus by the same scoreline, 62 63. It was the same score as the year before.

Only Serena (7), Davenport (4), Hingis (4) and Clijsters (3) have beaten Venus three or more times in majors, that is, until the 23-year-old Pironkova, who became Bulgaria's first ever Grand Slam semifinalist one year ago.

Pironkova said:

"It probably looked easier from the outside, but it took an enormous amount of power to beat her".

"She started the match very well, but I kept pushing her. I played well. So she probably got a little shaky and I took over. "I don't go on the court with a strategy in my head. I see what's working and what's not working, and I try to play the best way I can. That's it."

Venus Williams:

"Sometimes when you start making errors, it can be easy to keep going. I didn't seem to get the ball in and she took her opportunities. She played well."

"I think my loss today is just my own doing, but I feel positive because I'm still playing great tennis and my game's just going to get better and better, obviously except for this round. But I'm looking forward to the summer.

"It's kind of inexplicable why I manage to play some of my worst tennis against her. It's not like I'm intimidated by anybody on tour. I don't play my best against her. She runs down a lot of balls and is very consistent off the ground."

Fleming C./Hutchins R. - Dimitrov G./Tursunov D. 2.10 4:6 6:2 6:7 6:2 6:4

WIMBLEDON DAY 5 & 6

2011-06-24T13:20:00.001+02:00

PIRONKOVA'S REVENGE - ZVONARIEVA OUT

Last year, Tsvetana Pironkova made a splash at Wimbledon, becoming the first Bulgarian player to make the semifinals of a Grand Slam. That run would end in a three set loss to Vera Zvonareva - but Pironkova got herself some good old fashioned revenge on Friday afternoon.

Pironkova, who hadn't even won back-to-back matches since that sensational semifinal run last year, has come alive again at the very same tournament this year, continuing her run with a 62 63 stunner over the No.2-seeded Zvonareva on Court 2. She had very strong numbers - 16 winners to just five unforced errors - while Zvonareva was off her game, 16 winners and 18 unforced errors.

FELICIANO LOPEZ STUNS ANDY RODDICK

Feliciano Lopez crafted an impressive performance at Wimbledon Friday, upsetting three-time finalist Andy Roddick 7-6(2), 7-6(2), 6-4 in a third-round clash to notch his first victory in eight meetings against the American.

Lopez said:

"It's definitely great win for me."

"I beat a couple of great players at Wimbledon in the last 10 years. But to beat Andy in this court is very special."

"Once you have your chances, you have to take them, and this is what happened today." "I played solid all three sets," said Lopez. "When you play Andy Roddick here, you never expect to win two straight tie-breaks against him. So I'm really happy with my performance."

The eighth-seeded Roddick recently defeated the Spaniard in three tight sets at the AEGON Championships, but Lopez fired on all cylinders Friday, ripping 57 winners while committing just seven unforced errors. He also out-served the American, winning 73 per cent of his service points, compared to 68 per cent for Roddick.

Andy said:

"I got beat. He served about as well as someone has... I thought his second serve was great today." "He mixed up his serve. There weren't a whole lot of patterns. So he played an outstanding match."

BRYANS WIN, NESTOR/MIRNYI AND BHUPATHI/PAES OUT!!!

After two days of waiting due to bad weather, top seeds Bob Bryan and Mike Bryan finally played their first-round match at The Championships on Saturday, dismissing Maximo Gonzalez and Potito Starace 6-3 6-3.

The Americans improved to a 43-11 record on their 13th appearance at the All England Club; they won the title in 2006 (d. Santoro-Zimonjic) and have been runners-up on three occasions in 2005, 2007 and 2009.

The 33-year-old twins came into Wimbledon on the back of winning their 72nd team title at The Queen’s Club (d. Bhupathi-Paes), and are the last of the top seeded teams remaining after the No. 2 and No. 3 seeded pairings went down Saturday.

Roland Garros champions and No. 2 seeds Max Mirnyi and Daniel Nestor were ousted by Kevin Anderson and Julian Knowle, 7-6(2) 7-6(7) 6-3 while third-seeded Mahesh Bhupathi and Leander Paes succumbed to Arnaud Clement and Lukas Dlouhy in four sets. Clement and Dlouhy defeated the Indian Express 2-6 6-3 7-6(1) 6-4.

C. Fleming/R.Hutchins - Fyrstenberg/Matkowski 2.20 6:2 6:1

WIMBLEDON DAY 4

2011-06-23T08:53:00.000+02:00

DRAMAT AGNIESZKI RADWAŃSKIEJ 6:3 6:7(5) 4:6

Najlepsza obecnie polska tenisistka odpadła niespodziewanie w II rundzie Wimbledonu. Co dla jednych jest wielką niespodzianką, innych już tak bardzo nie dziwi. Coraz trudniej nadążyć za Agnieszką, raz rozgrywa mecze, że aż same ręce składają się do oklasków, a innym razem gra jak rozkapryszona dziewczyna, która nie wie tak naprawdę co robi na korcie.

Co warte uwagi, Agnieszka w swoich dotychczasowych występach na kortach Wimbledonu jeszcze nigdy nie odpadła w tak wczesnej fazie turnieju.

Sama porażka już jest ogromnym zaskoczeniem, choć w co trudno uwierzyć to Agnieszka prowadziła w decydującym III secie 4:1, następnie 4:2 i w gemie serwisowym 40:0. Niestety to Czeszka, Petra Cetkovska wygrała kolejno cztery gemy i awansowała do III rundy.

W międzyczasie spadł jeszcze deszcz przy stanie 4:5 dla Cetkovskiej, gdy panie schodziły do szatni, Agnieszka wołała do siebie: "nie wiem, co mam grać". Trochę to żenujące moim zdaniem, szukanie usprawiedliwienia swojej bezradności. Radwańska jest profesjonalną zawodniczką, ograną i niezwykle doświadczoną, a wciąż popełnia niewytłumaczalne błędy, przegrywa wygrana spotkania w najważniejszych turniejach w sezonie.

To było drugie spotkanie Radwańskiej z Cetkovską. Pierwsze w 2005 roku w finale turnieju ITF Gdynia Cup, również wygrała Czeszka 6:3 6:4.

"Trudno powiedzieć, który moment był decydujący, bo właściwie cały czas prowadziłam, w drugim i trzecim secie. Na pewno nie powinnam była tego przegrać, tym bardziej, że ona nic takiego szczególnego nie robiła. Pewnie, jak na swoje możliwości, grała świetnie, ale to nie zmienia faktu, że to ja zawaliłam. Trochę nie czułam tego kortu, raz piłki odbijały się szybko, raz wolno. No, ale warunki miałyśmy takie same, więc to mnie nie usprawiedliwia"

"Nie chcę gdybać i zastanawiać się co by było, gdyby deszcz nie spadł wtedy. Chociaż przegrałam dwie pierwsze piłki i gema, to przecież zaraz po tym ją przełamałam na 6:5, no i znów przegrałam podanie. No i w tie-breaku przecież też prowadziłam 2-0 i 5-4, może nie wysoko, ale jednak nie byłam w tyle. Ona grała po prostu solidnie, odważnie i trochę ryzykownie, a ja chyba nie zrobiłam nic, żeby zamknąć mecz"

"Nie da się ukryć, że ta porażka mnie zabolała, bo ani mecz nie był na jakimś wielkim poziomie, ani nie jest szczególnie dobrą zawodniczką, choć może ona miała jakiś super dzień. Nie powinnam przegrać tego meczu i tyle. Nie ma tu nic do rzeczy nieobecność taty"

LISICKI BLASTS ON MATCH POINTS, TAKES OUT NA LI

It was arguably the hardest second round draw for any of the Top 8 seeds, and this time the heightened possibility of an upset became reality. Germany's Sabine Lisicki, who has been working her way back up the rankings this year after an injury-marred 2010 season, stunned No.3 seed and new French Open champion Li Na 36 64 86.

Lisicki, who reached her very first Grand Slam quarterfinal here last year and received a wildcard for this year's tournament, stayed close with Li in the first set, a single break point conversion making the diference - Li was 1/2, Lisicki was 0/2. After Lisicki struck back to win the second set, Li built a lead again in the third, holding double match point with Lisicki serving 3-5 15-40.

That's when she brought the big guns out. Lisicki fired two huge service winners to save those match points then, from deuce, blasted two aces up the middle to hold serve. After a string of breaks Lisicki held for 7-6 then broke again to win, then broke into tears after her sixth and possibly most meaningful Top 10 win.

"It has been such a long and hard road to come back from my injury. I had to start from zero," Lisicki said. "It was terrible. I literally had no muscles in my left calf after seven weeks on crutches. I had to learn how to walk again. It was a very, very long road back - but that makes these moments right now sweeter.

Na Li:

"It was a little bit sad because I think we both played a great match".

"I had two match points but couldn't do anything on these match points. It was just a little bit unlucky for me."

Xavier Malisse - Florian Mayer 1.65 [ PINNACLE ]

WIMBLEDON DAY 3

2011-06-22T11:13:00.000+02:00

Dla Brytyjczyków paradoksalnie dzień rozpoczęcia Wimbledonu jest dniem niezwykle smutnym, dniem niespełnionych nadziei, rozczarowań ale też wiary, która niestety szybko znika.

To właśnie wtedy przegrywają w I rundzie wszystkie ich wielkie nadzieje, obiecujący juniorzy, wspaniałe talenty i po raz kolejny okazuje się, że 58 mln (!) funtów pompowanych rocznie w dyscyplinę uszło jak powietrze z dziurawej opony. W poniedziałek 40-letnia Japonka Kimiko Date-Krumm pokonała 6:0 7:5 Katie O'Brien, Brytyjkę z dziką kartą, czyli jedną z tych najbardziej obiecujących. Roger Draper, szef LTA, czyli rodzimej federacji, tłumaczy, że ciągle coś robi, buduje korty, szkoli trenerów, odwiedza szkoły, inspiruje młodzież.

Dzisiaj kolejna młoda, zdolna Heather Watson pożegnała się z turniejem. I niektórzy powiedzą, nie liczy się to że zdolna, ma talent, ładnie grała, ale końcowy efekt jest taki, że przegrała. I to jest naprawdę ważne, trzeba mieć wyniki inaczej niczego się nie osiągnie, i nic tutaj po tych milionach.

"13 mln z tych 58 idzie na administrację, w tym zarobki 273 osób zatrudnionych na stanowiskach biurowych, 400 tys. funtów to pensja Drapera. LTA wydaje pieniądze na albumy i strony internetowe, żeby pokazać, że coś robi. A gdzie są wyniki?" - odpowiada "Guardian". Najlepszym argumentem, że brytyjski system jest niewydolny, jest sukces Andy'go Murraya, czwartej rakiety świata, wyszkolonego w Hiszpanii. Na Wyspach uczył się jego starszy brat Jamie - szczytem jego możliwości była 834. pozycja na liście ATP.

A jak będzie z Andym Murray'em...?

Heather Watson - Mathilde Johansson 1.50 [ PINNACLE ] 6:2 4:6 4:6

WIMBLEDON DAY 2

2011-06-21T21:05:00.000+02:00

Wimbledon nie byłby wyjątkowy, gdyby nie jedna rzecz - deszcz. Przez jednych znienawidzony, a dla innych niezbędny. Ja osobiście nie przepadam, nie lubię gdy mecze są przerywane, cały plan gier się rozpada i potem trzeba na siłę gonić, grać po dwa mecze dziennie, by wszystko wróciło na właściwe tory. Nie inaczej było w pierwszym dniu turnieju, gdzie większość spotkać trzeba było przełożyć na dzień dzisiejszy.

Ciekawie było w meczach rozstawionej z dwójką Very Zvonariewej która w trzech setach poradziła sobie z Amerykanką Alison Riske, która w II i III partii sprawiła sporo problemów Rosjance. Również mecz włoskiej rakiety nr 1. Franceski Schiavone z Jeleną Dokić był bardzo emocjonujący. W szczególności III partia spotkania dostarczyła sporych emocji i ogromnej dramaturgii. Początek III seta przerwał deszcz i była okazja by zobaczyć inwestycję wartą blisko 80 mln funtów, czyli rozsuwany dach nad kortem centralnym. Po całej operacji panie wróciły na kort, grały momentami fenomenalnie, ogromna wola walki i ambicja Włoszki z czego zresztą jest bardzo znana była oklaskiwana przez publiczność, która nagradzała również piękne zagrania Dokic, która co chwila posyłała fh na prawą i lewą stronę kortu. Australijka grała bardzo agresywnie, miała sporo wygranych bezpośrednio piłek, ale też dużo psuła. Kluczowym w spotkaniu był 8. gem, gdzie Dokic miała co najmniej 5 szans na przełamanie i odrobienie straty break'a, ale Włoszka bardzo dzielnie i skutecznie się broniła. Był to bardzo pasjonujący i dramatyczny gem, którego ostatecznie Schiavone wygrała i awansowała do II rundy.

6:4 1:6 6:3.

Dzisiejszy dzień dostarczył nam sporo radości, Łukasz Kubot dzielnie walczył ze swoim rywalem A. Clementem i po pięciosetowej walce schodził z kortu jako zwycięzca. 6:4 6:2 3:6 5:7 6:4

Mecz rozpoczął się w poniedziałek, ale z powodu opadów deszczu został przerwany i dzisiaj panowie dokańczali.

Łukasz Kubot:

"Dobrze, że przed deszczem przełamałem przeciwnika i dzisiaj wychodziłem na kort, żeby dokończyć seta przy swoim podaniu. Do tego serwowałem pierwszego gema z wiatrem. Myślę, że kluczem właśnie był dobry początek, bo zasłużenie wygrałem też drugiego seta, nie pozwalając mu na jakąkolwiek grę. Potem zaczęły się schody, bo przeciwnik nie miał już nic do stracenia. W trzecim i czwartym secie przełamał mnie od razu na początku i musiałem go gonić"

W piątym secie starałem się mobilizować na wygraniu dwóch pierwszych punktów w gemie, bo czułem duży respekt do Clementa. Był tu w ćwierćfinale singla, wygrywał w deblu. Miałem świadomość, że decydujące może być jedno przełamanie. Tak się stało, a w końcówce to ja miałem trochę więcej szczęścia. Chciałbym to zwycięstwo zadedykować mojej siostrze, która dzisiaj obroniła pracę magisterską, czego jej gratuluję z całego serca.

Kolejnym rywalem Łukasza będzie Chorwacki olbrzym mierzący 208cm - Ivo Karlovic. Będzie ciężko, ma bardzo dobry, mocny i dokładny serwis, przewiduje tutaj przynajmniej jeden tie-break. Jak będzie zobaczymy, ale Łukasz nie jest tutaj bez szans na zwycięstwo.

Szkoda dzisiejszego typu na A. Wozniak, wprawdzie przegrywała w I secie 4:0, ale szybko odrobiła straty i wyszła na 6:5 mając nawet piłki na skończenie seta. W tie-breaku też miała przewagę, prowadziła 4:2, przegrała ostatecznie 9:7. II set to już formalność, prowadzenie od początku do końca Czeszki i wygrana 6:4. Była duża szansa na powodzenie, ale typ nietrafiony. Za to pozostałe przewidywania się sprawdziły, Janko poddał mecz, Igor ładnie w III setach wygrał. Dzisiejszy dzień również zakończymy mam nadzieje w pełni na zielono ( no chyba, że młody Bułgar Dimitrov przestanie nagle grać, ale jak na razie dobrze sobie radzi )

Tym miłym akcentem, dziękuje wszystkim za dotychczasowe zaufanie, wiedząc jak trudno jest je zyskać tym bardziej je sobie cenie i mam nadzieje, że jesteście zadowoleni.

WIMBLEDON DAY 1

2011-06-20T11:44:00.000+02:00

Miejsce: Londyn (Wielka Brytania)

Data: 20.06.2011-02.07.2011

Rozmiar drabinki: S-128 D-64

Nawierzchnia: outdoors grass

Oficjalna strona: http://www.wimbledon.com/en_GB/index.html

Punktualnie o godz. 12:00 czasu lokalnego wyszli na kort pierwsi zawodnicy, ale tradycyjny początek miał miejsce o godz. 10:00, kiedy to The All England Lawn Tennis and Croquet Club otworzył bramy klubu przy

Church Road, co oznaczało że rozpoczęła się 125. edycja Wimbledonu.

O tej godzinie z mikrofonu męski głos obwieścił: "gates are open". Ten sygnał, niczym dźwięk budzika, postawił na nogi tłum najbardziej zagorzałych kibiców tenisowych, który nie posiadają biletów na korty. Po nim rozpoczęli szturm na kasy, a później bramy prowadzące na wiekowe korty.

Większość z nich ma za sobą nieprzespaną noc, często kilkanaście godzin spędzonych w kolejce, która w zaskakującym tempie wydłużała się już od niedzielnego popołudnia. Zjawisko to ochrzczono już dawno mianem "Queue". Ten zwyczaj narodził się - jak można przeczytać w najstarszych klubowych kronikach - w 1913 roku.

To jedna z najpiękniejszych wimbledońskich tradycji. Owszem koczowanie przed bramami klubu ma miejsce przez pierwsze dziesięć dni turnieju, gdy gry toczą się na kilkunastu kortach. Tam nie ma numerowanych miejsc, a wśród posiadaczy najtańszych biletów obowiązuje zasada "kto pierwszy ten lepszy". Jednak pierwsze "Queue", w dniu otwarcia turnieju, to coś wyjątkowego i niepowtarzalnego swoisty brytyjski fenomen, choć w tłumie znajdują się kibice z całego świata.

Dla nich przygotowano specjalny parking, gdzie ustawiono telebimy. Jeśli nie uda im się kupić biletów będą tam mogli oglądać mecze, no i liczyć na szczęście następnego dnia.

Wśród faworytów w tenisie męskim wymienianych jest czterech tenisistów: Nadal, Djokovic, Federer i Murray.

Bjorn Borg:

"Za moich czasów wybijało się dwóch graczy, czasem trzech, ale nigdy czterech na tak wysokim poziomie. Nie widzę nikogo poza Nadalem, Federerem, Djokoviciem i Murrayem, kto mógłby w tym roku wygrać"

Jak to będzie w końcu z tą trawą?

Kilka lat temu zasiano nową mieszankę i nawierzchnia stała się twardsza. Piłki odbijają się z nieco większym kozłem, a gracze bardziej defensywni, jak Nadal, Djoković czy Murray mają więcej czasu na bieganie za nimi.

O ogromnym znaczeniu zmiany trawy mówi Eddie Seaward, od 1990 r. tzw. groundsman, czyli człowiek odpowiedzialny za utrzymanie kortów. Przypomina, że domagali się jej sami gracze i trenerzy, twierdząc, że czas dać szansę innym, nie tylko wysokim, świetnie serwującym. Gdyby nie zmiana trawy, filigranowy "przebijaka" w typie Lleytona Hewitta nie miałby szans na zwycięstwo, a Australijczyk w 2002 r. wygrał przecież Wimbledon jako ostatni przed erą Federera i Nadala.

Anglia czeka na Murray'a, już od 1936 roku...

Presja, żeby zdobył pierwszy od 1936 r. tytuł w Szlemie dla Wielkiej Brytanii, będzie jak zwykle gigantyczna. W poprzednich trzech finałach Szlema zawiódł, nie wziął nawet seta. Są jednak pozytywne przykłady - Ivan Lendl i Goran Ivanisević triumfowali za czwartym podejściem. Pat Cash i John McEnroe w niedzielnym "The Sunday Timesie" podkreślali, że Murray może sprawić niespodziankę, ale w decydujących meczach musi stawiać na ofensywę. - Zgubą Andy'ego jest zbyt pasywna gra. Nie może zawsze czekać na błędy rywali - stwierdził Cash, australijski triumfator z 1987r.

A wśród pań...?

Wśród kobiet faworytkami są siostry Williams i Maria Szarapowa. Ta trójka wygrała w sumie 10 z 11 ostatnich Wimbledonów. Jeden zgarnęła Amelie Mauresmo, ale zakończyła już karierę. A to, że jedna z nich nie grała pół roku, a druga niemal rok, nie będzie miało żadnego znaczenia. By zatrzymać siostry, trzeba będzie nadludzkiego wysiłku.

Aleksandra Wozniak - B. Zahlavova Strycova 1.80 [ PINNACLE ] 6:7 (7:9) 4:6

'S HERTOGENBOSCH & EASTBOURNE - FINAŁY

2011-06-19T21:00:00.000+02:00

DIMITRY TURSUNOV TRIUMFUJE W HOLANDII

Rosyjski tenisista wygrał swój siódmy, o pierwszy od czerwca 2009 roku turniej na trawiastych kortach w holenderskim s'Hertogenbosch pokonując w finale dość łatwo Ivana Dodiga 6:3 6:2. Warto odnotować, że to już drugie zwycięstwo na trawiastych kortach, w 2009 roku wygrał w Eastbourne, gdzie wygrał z Frankiem Dancevicem. Jego występy przed Wimbledonem napawają optymizmem na dobry wynik w Londynie, gdzie w I rundzie zmierzy się z Gulbisem.

Tursunov:

"I’ve had a lot of good results this year, but not on the ATP [level]," said Tursunov. "The start of the year was horrendous for me, in Australia I didn’t do very well and I definitely didn’t expect myself to be doing the way I’m doing right now. After being in tennis a long time now, I understand one week can be terrible and one week can be great. I happened to do all the right things at the right moments this week and I won."

Dodig:

"It was tough today. We started and then we stopped," said Dodig. "I think in the second set, until the rain started, I was finding my game. But in the end, he was much better today on the court and he deserved to win. I was really enjoying it here, this tournament, and I'm very happy with the results."

ROBERTA VINCI

Włoszka na trawie czuje się bardzo dobrze, co potwierdziła i w tym roku swoimi występami. Turniej w Holandii na pewno zaliczy do bardzo udanych, gdyż właśnie tutaj zdobyła swój piąty tytuł, ale dopiero pierwszy na trawie. Warto podkreślić, że w drodze do finału nie straciła seta i pokonała kolejno Hercog, Dulgheru, Wickmayer, Cibulkovą i w finale Jelenę Dokic 6:7 6:3 7:5, po bardzo dramatycznym i niezwykle emocjonującym spotkaniu.

Vinci:

"We are both 28 and have a lot of experience, but it was a final and with all of the conditions and pressure, it's not easy to stay completely focused," Vinci said. "But I like to play on grass. I play the slice and it's perfect on grass. I also like volleying so I think that's why I play well on grass. I'm tired and am playing on Monday at Wimbledon, but I'm happy - I just won a tournament!"

"There's no special reason for why I'm playing better this year," Vinci added. "I've probably been practicing better recently. I'm also a little more focused in my matches now - sometimes before I'd play one game well then two games badly, thinking of something else. Now I'm trying to play every point well - I can't play well on every single point, that's impossible, but as many as I can."

BARTOLI WYGRYWA W EASTBOURNE

Tenisistka rozstawiona z numerem szóstym Francuzka Marion Bartoli pokonała Czeszkę Petrę Kvitovą (nr 5.) 6:1 4:6 7:5 w finale turnieju WTA Tour na kortach trawiastych w Eastbourne odnosząc tym samym szóste zwycięstwo w zawodowym cyklu.

Poprzednio triumfowała na twardych kortach: w Auckland, Tokio i Quebecu w 2006 roku, a także w Monterrey i Stanford w 2009.

Ze względu na opady deszczu mecze półfinałowe nie odbyły się w piątek wieczorem, ale w sobotę rano.

W pierwszym z nich Bartoli pokonała Australijkę Samanthę Stosur 6:3 6:1. W drugim pojedynku Kvitova wygrała ze Słowaczką Danielą Hantuchovą 7:6 (11-9), 4:2 po kreczu rywalki. Kilka godzin później Bartoli pokonała Czeszkę w finale turnieju 6:1 4:6 7:5.

Bartoli:

"We were seven out of the Top 10 players plus Venus and Serena, so it was definitely a very hard task to win the tournament," the No.9-ranked Bartoli said. "It was a huge challenge again today and it's great to come up with a win here.

"I've always loved coming to Eastbourne, even when I'm not winning the title!"

ANDREAS SEPPI - PIERWSZE ZWYCIĘSTWO W KARIERZE !!!

To był bardzo udany turniej zarówno dla Włocha, jak i dla jego przeciwnika w finale Serba Janko Tipsarevica. To był zaledwie drugi występ w finale dla Seppiego, po osiągnięciu w 2007 roku finału imprezy w Gstaad, gdzie przegrał z francuzem Mathieu.

Ciekawostką jest fakt, że Andreas Seppi jest pierwszym Włochem który dotarł do finału turnieju rozgrywanego na trawiastych kortach od czasu występu Laurenca Tielemana w 1998 roku, który dotarł do finału turnieju w Queen's.

Włoch zwyciężył w III setach, a właściwie przy stanie 7:6 3:6 5:3 15:0 dla Seppiego, Serb poddał spotkanie, gdyż nie był w stanie kontynuować spotkania po nabawieniu się kontuzji mięśnia prawej nogi. III decydujący set spotkania miał dziwny przebieg. Seppi bardzo szybko wyszedł na prowadzenie 4:0, a przy stanie 30:30 gra została przerwana z powodu opadów deszczu.

Gdy wydawało się, że mecz już jest rozstrzygnięty, po wznowieniu Seppi miał nawet piłkę na 5:0, Tipsarevic zdołał odwrócić losy trzeciej partii i wygrał 3 kolejne gemy, doprowadzając do stanu 4:3. W następnym gemie niestety Janko znów dał się przełamać, dodatkowo odniósł kontuzję, która znacznie utrudniała mu poruszanie po korcie i w konsekwencji poddał mecz.

Seppi:

"It's for sure a special moment for me," said Seppi. "I didn't expect to win my first title on grass, but I really enjoy playing on this surface."

Tipsarevic:

"I have to accept it, I lost. He was the better player than me today."

HISTORIA WIMBLEDONU

2011-06-17T18:49:00.000+02:00

WIMBLEDON znajduje się w jednej z 32 dzielnic Wielkiego Londynu (w London Borough of Merton), położony jest na południowy zachód od centrum miasta. Na tamtejszych kortach trawiastych (All England Lawn Tennis and Croquet Club) odbywa się co roku, na przełomie czerwca i lipca, najstarszy i najbardziej prestiżowy turniej tenisowy w świecie – The Championships. Rozgrywany jest on od 1877 roku jako mistrzostwa Anglii, zaliczany jest do turniejów Wielkiego Szlema. Wimbledon uznawany jest za nieoficjalne mistrzostwa świata na kortach trawiastych.

Tak to się zaczęło

All England Lawn Tennis and Croquet Club – tak brzmi pełna nazwa klubu będącego organizatorem Wimbledonu. Kompleks ten powstał w 1868 roku przy Worple Road, a pierwszy turniej wimbledoński odbył się dziewięć lat później. Wówczas rozegrano jedynie zawody w singlu mężczyzn.

Co ciekawe, już wtedy były one zakłócane przez deszcz. W finale Spencer Gore pokonał Williama Marshalla. W 1884 roku po raz pierwszy odbyła się rywalizacja w singlu kobiet i deblu mężczyzn. Przynajmniej oficjalnie, bo debliści rywalizowali już od 1879 roku. Pierwszą mistrzynią została Maud Watson, a turniej deblistów wygrali legendarni bliźniacy Ernest i William Renshaw. Ten ostatni aż siedem razy wygrywał również turniej singlowy. Debel kobiet i grę mieszaną włączono do programu Wimbledonu w 1913 roku.

W 1905 roku Wimbledon zyskał charakter turnieju międzynarodowego. Tę edycję wygrała Amerykanka May Sutton. Pierwszym triumfatorem Wimbledonu spoza Wielkiej Brytanii został Australijczyk Norman Brookes, który był najlepszy w Londynie w 1907 roku. Od tamtej pory jedynie dwóch Brytyjczyków zdołało wygrać turniej męski: Arthur Gore i Fred Perry. W turnieju kobiet triumfowało pięć reprezentantek gospodarzy: Kitty McKane Godfree, Dorothy Round, Angela Mortimer, Ann Jones i jako ostatnia Virginia Wade w 1977 roku.

W 1922 roku klub przeniósł się na Church Road, gdzie powstał ogromny obiekt mogący pomieścić 14 tys. osób. Był to kluczowy moment dla dalszego rozwoju i popularyzacji Wimbledonu i tenisa na całym świecie.

Kort centralny oraz kort nr 1 używane są tylko podczas Wimbledonu. Kort nr 2 nazywany jest „Cmentarzem Mistrzów” z uwagi na to, że wiele razy przegrywały na nim wielkie gwiazdy w początkowej fazie turnieju (John McEnroe, Pete Sampras czy siostry Williams).

Tradycja

Zieleń i fiolet to kolory, z którymi niezmiennie kojarzy się Wimbledon. Takiego koloru jest logo turnieju, a także ręczniki używane przez zawodników. Do 2005 roku ubrania w takich barwach nosili sędziowie i dzieci od podawania piłek, obecnie ubierani się oni w granatowe stroje z kolekcji Ralpha Laurena. Symboliczne jest to, że tenisiści przyjeżdżając na Wimbledon zobowiązują się występować w białych strojach, bo przecież tenis to biały sport, kojarzący się z czystością. Ta czystość dotyczyła również sposobu zachowania się na korcie przez rywalizujących ze sobą zawodników, co ich odróżniało od reprezentantów innych dyscyplin. Wiele się w tym względzie pozmieniało, ale białe stroje na Wimbledonie pozostały.

Z Wimbledonem kojarzą się również truskawki z bitą śmietaną, które serwuje się widzom przybywającym na korty aby oglądać zmagania tenisistów.

Tradycją jest również to, że na Wimbledonie nie gra się siódmego dnia turnieju, czyli w niedzielę. Czasami zdarzają się odstępstwa od tej reguły, ale tylko wtedy, gdy są poważne opóźnienia w zawodach spowodowane deszczem. Organizatorzy są jednak temu niechętni i plan gier musi zostać całkowicie storpedowany, by wyrazili zgodę na granie w niedzielę.

Wimbledon może się również poszczycić tym, że posiada specjalnie przeszkolonych chłopców i dziewczynki do podawania piłek. Istnieją specjalne szkoły, w których najpierw dokonuje się selekcji kandydatów, a później się ich szkoli. Kandydaci na ball boys i ball girls muszą wykazać się znajomością reguł gry, muszą być sprawni fizycznie i szybko reagować na wydarzenia na korcie. Dodatkowo przeprowadza się różne inne dodatkowe testy mające sprawdzić czy dany chłopiec albo dziewczynka nadaje się do odpowiedzialnej roli, jaką jest podawanie piłek na Wimbledonie. Bo na tym turnieju wszystko musi być perfekcyjnie zorganizowane. Zakwalifikowani kandydaci w lutym rozpoczynają prawdziwy trening. Obejmuje on tygodniowe sesje fizycznego, formalnego i teoretycznego nauczania. Wszystko po to, by upewnić się, że dziewczynki i chłopcy są szybcy, bystrzy, pewni siebie i potrafiący się przystosować do sytuacji. Począwszy od 2007 roku etap wczesnego szkolenia odbywa się przy Sutton Junior Tennis Centre, a kolejne już na głównych kortach rozpoczynają się po Wielkanocy. Średni wiek chłopców i dziewczynek to 15 lat. W momencie gdy rozpoczyna się ich szkolenie mają po dziewięć i dziesięć lat. Podają oni piłki w jednym, maksymalnie dwóch turniejach.

William Renshaw: bohater XIX wieku

Pierwszą edycję Wimbledonu wygrał Spencer Gore, który w finale pokonał Williama Marshalla. Pierwszym, który zdołał wygrać turniej dwukrotnie z rzędu był John Hartley (1879-1880). Jego osiągnięcia przebił jednak szybko legendarny William Renshaw, który triumfował sześć razy z rzędu w latach 1881-1886. Jego osiągnięcia nikt później nigdy nie wyrównał. Pięć razy z rzędu turniej wygrywał Lawrence Doherty (1902-1906), a w ostatnich latach Szwed Björn Borg i Szwajcar Roger Federer. Historyczne były finały z lat 1882-1883, w których jedyny raz w historii imprezy dochodziło do konfrontacji braci bliźniaków. William Renshow dwukrotnie w pięciu setach pokonał wówczas Ernesta, który zdobył swój tytuł przy czwartym podejściu (1888). William triumfował jeszcze w 1889 roku (pokonał Ernesta) i z siedmioma tytułami znajduje się na czele klasyfikacji triumfatorów. Jego osiągnięcie zdołał wyrównać dopiero Pete Sampras. Już w roku 1895 roku miał miejsce pierwszy przypadek zwycięstwa w finale tenisisty, który przegrywał 0-2. Wilfred Baddeley pokonał wówczas Wilberforce Eaves’a (4:6, 2:6, 8:6, 6:2, 6:3).

W latach 1897-1900 swoje cztery tytuły zdobył Reginald Doherty, starszy brat Lawrence’a. Bracia raz nawet spotkali się w finale w roku 1898 i wówczas Reginald wygrał w pięciu setach. W 1899 roku pokonał on Arthura Gore’a (1:6, 4:6, 6:3, 6:3, 6:3) i został drugim zawodnikiem, który w finale od stanu 0-2 wygrał trzy sety. Przegrany Gore tego samego dokonał w 1909 roku, gdy pokonał Josiaha Ritchiego (6:8, 1:6, 6:2, 6:2, 6:2). Później sztuki tej dokonali jeszcze tylko Bill Tilden (1921) i Henri Cochet (1927).

Pierwszym tenisistą spoza Wielkiej Brytanii, który zagrał w finale Wimbledonu był Australijczyk Norman Brookes (1905). Dwa lata później został on pierwszym w historii imprezy triumfującym obcokrajowcem. Pokonał on wówczas Arthura Gore’a, który w dwóch kolejnych latach był najlepszy. W kolejnych czterech sezonach na kortach Wimbledonu panował Australijczyk Anthony Wilding. Pierwszy krecz w historii turnieju zdarzył się w 1911 roku, kiedy Wilding mierzył się z Brytyjczykiem H. Roperem Barrettem. W 1914 roku Wildinga powstrzymał jego rodak Norman Brookes. Po przerwie spowodowanej I wojną światową rozgrywki wznowiono w 1919 roku. Wówczas broniący tytułu Brookes przegrał z rodakiem Geraldem Pattersonem, który w 1922 zdobył jeszcze jeden tytuł. Dwa kolejne lata należały do pierwszego w historii imprezy amerykańskiego triumfatora Billa Tildena. W roku 1923 odbył się pierwszy amerykański finał, w którym Bill Johnson pokonał Franka Huntera.

Później nastąpiła sześcioletnia dominacja francuskich muszkieterów, którym nie straszne były żadne korty. W Londynie po dwa tytuły zdobyli Jean Borotra (1924, 1926), Rene Lacoste (1925, 1928) i Henri Cochet (1927, 1929). Jedynie finał z roku 1926 nie był wewnątrzfrancuską rywalizacją, bo rywalem Borotry był Amerykanin Howard Kinsey. Później Francuzi nie byli rozpieszczani przez swoich tenisistów. Ostatnim, który wygrał Wimbledon pozostaje Yvon Petra (1946). Do finału dotarł jeszcze tylko Cedric Pioline (1997).

Lenglen i Wills Moody: bohaterki okresu międzywojennego

Pierwszą edycję turnieju kobiet rozegraną w 1884 roku wygrała Maud Watson, która w historycznym finale pokonała swoją siostrę Lilian. Maud była również najlepsza w kolejnej edycji. Spośród zawodniczek, które wygrywały turniej na przełomie XIX i XX wieku na uwagę zasługują trzy nazwiska: Blanche Bingley Hillyard, Lottie Dod i Charlotte Cooper Sterry. Podzieliły one między siebie 15 z 16 tytułów. W ciągu 16 lat (1886-1901) jedyną zawodniczką spoza tej trójki, która wygrała Wimbledon była Lena Rice, triumfatorka z 1890 roku. Lottie Dod była pierwszą zawodniczką, która zdobyła trzy tytuły z rzędu (1891-1893). We wszystkich finałach pokonywała ona Blanche Bingley Hillyard, którą trzeba uznać za najbardziej pechową zawodniczkę tamtego okresu. Wprawdzie zdobyła sześć tytułów (1886, 1889, 1894, 1897, 1899-1900), jednak wystąpiła aż w 13 finałach. Lottie Dod pięć razy grała w meczu o tytuł i wszystkie wygrała (wcześniej w latach 1887-1888). Wygrywając turniej w 1887 roku została jego najmłodszą triumfatorką (miała wtedy 15 lat). Charlotte Cooper również zdobyła pięć tytułów (1895-1896, 1898, 1901, 1908) i jest jedyną zawodniczką, która wygrywała Wimbledon w XIX i XX wieku.

May Sutton przeszła do historii jako pierwsza zawodniczka z innego kraju niż Wielka Brytania, która wygrała Wimbledon. Amerykanka była najlepsza dwukrotnie w latach 1905 i 1907. Spośród zawodniczek występujących na początku XX wieku na uwagę zasługują dokonania Dorothey Lambert Chambers, która zdobyła siedem tytułów (1903-1904, 1906, 1910-1911, 1913-1914). Jeden triumf więcej zaliczyła jedynie Helen Wills Moody (1927-1930, 1932-1933, 1935, 1938).

Wcześniej jednak wielkiego wyczynu dokonała znakomita Francuzka Suzanne Lenglen, która triumfowała pięć razy z rzędu w latach 1919-1923, a później zdobyła jeszcze jeden tytuł w roku 1925. Najwięcej problemów Francuzka miała w swoim pierwszym finale. W 1919 roku pokonała Dorotheę Lambert Chambers 10:8, 4:6, 9:7. Przez długie lata nikt nie potrafił pobić rekordu Lenglen. Cztery razy z rzędu udało się wygrywać Wills Moody. Aż w końcu osiągnięcie Francuzki poprawiła Martina Navratilova, która w latach 80. triumfowała sześć razy z rzędu.

Jadwiga Jędrzejowska: jedyna polska finalistka

W 1931 roku miał miejsce jedyny w historii Wimbledonu walkower w finale. Wówczas miało dojść do amerykańskiej potyczki, jednak Frank Shields nie przystąpił do meczu z Sidneyem Woodem. Rok 1931 to również jedyny w historii niemiecki finał w singlu kobiet. Cilly Aussem pokonała wówczas Hilde Krahwinkel Sperling.

W latach 30. królem Wimbledonu był Fred Perry, który triumfował trzy razy z rzędu (1934-1936). Trzykrotnie w finale grał znakomity Niemiec Gofftried von Cramm, ale dwa razy przegrał z Perrym, a raz okazał się gorszy od Amerykanina Dona Budge'a. W turnieju kobiet dominowała Helen Wills Moody, która zdobyła cztery tytuły z rzędu, a w sumie siedem. W 1937 roku miało miejsce jedno z najważniejszych wydarzeń w historii polskiego tenisa. Oto do finału dotarła Jadwiga Jędrzejowska. Polka w półfinale pokonała Amerykankę Alice Marble, ostatnią przed sześcioletnią przerwą triumfatorkę z roku 1939. W meczu o tytuł Jędrzejowska prowadziła z Brytyjką Dorothy Roud Little 4:2 i 30-15 w trzecim secie, by ostatecznie przegrać 2:6, 6:2, 5:7. Jędrzejowska na Wimbledonie debiutowała w 1931 roku, ale wówczas odpadła w pierwszej rundzie przegrywając z Kitty McKane Godfree, triumfatorką Wimbledonu z lat 1924 i 1926.

Po przerwie spowodowanej II wojną światową w turnieju mężczyzn tytuły między siebie dzielili Amerykanie: Jack Kramer, Bob Falkenburg, Ted Schroeder, Budge Patty i Dick Savitt. Przez długie lata nie było tenisisty, któremu udało się wygrać turniej więcej niż dwukrotnie z rzędu. Do końca lat 50. nie było tenisisty, który potrafił zdecydowanie zdominować rozgrywki. Jedynym, któremu udało się wygrać dwie kolejne edycje był Lew Hoad (1956-1957). W międzyczasie Jaroslav Drobny został jedynym Egipcjaninem, który triumfował w Wimbledonie (1954). Z kolei w 1959 triumfował reprezentant Peru Alex Omedo, który w finale pokonał samego Lavera. Laver wystąpił również w finale roku 1960, ale tym razem uległ rodakowi Neale'owi Fraserowi.

Smith Court i Jean King łączą tenisowe epoki

U pań przełom lat 40. i 50 należał do dwóch Amerykanek: Louise Brough Clapp i Maureen Connolly Brinker, które wygrywały po trzy razy z rzędu. Brough Clapp w finale roku 1949 stoczyła zacięty bój z rodaczką Margaret Osborne duPont wygrywając 10:8, 1:6, 10:8. Triumfowała ona w latach 1948-1950, Connolly Brinker panowała w latach 1952-1954. W latach 1938-1958 turniej wygrywały wyłącznie Amerykanki. Na przełomie lat 50. i 60. trzy tytuły zdobyła najwybitniejsza brazylijska tenisistka Mario Bueno (1959-160, 1964). Grała ona również w finałach w latach 1965 i 1966, ale przegrała z dwiema wielkimi tenisistkami: Margaret Smith Court, która zrewanżowała się jej za porażkę poniesioną rok wcześniej, oraz Billie Jean King. Australijka w Londynie zdobyła trzy tytuły (1963, 1965, 1970). Amerykanka z kolei była królową londyńskich kortów w latach 60. i 70. Pięć razy z rzędu grała ona w finale trzy pierwsze wygrywając, a w sumie zdobyła sześć tytułów (1966-1968, 1972-1973, 1975). King i Court to jedyne tenisistki, które wygrywały Wimbledon przed i po nastaniu ery open.

Warto zaznaczyć, że w 1961 roku odbył się ostatni brytyjski finał turnieju singla kobiet. Angela Mortimer Barrett pokonała wówczas w trzech setach Christine Truman Janes. Osiem lat później turniej wygrała Ann Haydon Jones, która w finale pokonała samą Billie Jean King. W 1970 roku odbył się zdaniem wielu komentatorów jeden z najbardziej dramatycznych finałów w historii Wimbledonu. Margaret Smith Court pokonała wtedy Billie Jean King 14:12, 11:9. Bardzo ważne znaczenie ma dla gospodarzy turniej z 1977 roku. Tytuł zdobyła wówczas Virginia Wade w finale pokonując jedyną w historii imprezy holenderską finalistkę Betty Stove. Później już żadna z Brytyjek nie była w stanie sięgnąć po tytuł.

Wystrzałowa Martina Navratilova

Lata 60. i początek lat 70. w turnieju mężczyzn były popisem trzech Australijczyków: Roda Lavera, Roy’a Emersona i Johna Newcombe’a, którzy w sumie zdobyli dziewięć tytułów. Laver triumfował cztery razy (1961-1962, 1968-1969), Emerson wygrał dwie edycje (1964-1965), a Newcombe był najlepszy trzykrotnie (1967, 1970-1971). W tym czasie do rywalizacji byli w stanie wmieszać się jedynie Amerykanin McKinsley i Hiszpan Manolo Santana, zwycięzcy – odpowiednio z 1963 i 1966 roku.

W latach 70. swoje pierwsze tytuły w Londynie zdobyła Chris Evert (1974, 1976). Amerykanka miała jednak pecha, bo w latach 80. wyrosła jej wielka rywalka w osobie Martiny Navratilovej. Te dwie znakomite zawodniczki pięć razy spotykały się ze sobą w finale i za każdym razem górą była Navratilova. Evert była w stanie sięgnąć po jeszcze jeden tytuł, gdy w finale roku 1981 pokonała reprezentantkę Czechosłowacji Hanę Mandlikovą. W latach 1978-1979 pierwsze triumfy święciła w Londynie Martina Navratilova jeszcze jako Czechosłowaczka. To, co zrobiła ona w latach 80. przeszło najśmielsze oczekiwania wszystkich komentatorów i obserwatorów. Navratilova już jako Amerykanka grała w finale dziewięć razy z rzędu, a przez sześć lat była niepokonana (1982-1987). Nikt wcześniej ani później nie zdołał pobić jej osiągnięcia.

Godną rywalkę Navratilova znalazła dopiero w osobie Steffi Graf. W 1987 roku te dwie wielkie zawodniczki spotkały się po raz pierwszy w finale, wtedy jeszcze górą była Amerykanka. W dwóch kolejnych finałach Niemka jednak zdołała się jej dobrać do skóry, za każdym razem zwyciężając w trzech setach. W 1990 roku Navratilova zdobyła swój ostatni tytuł w Londynie w finale pokonując rodaczkę Zinę Garrison Jackson. Z dziewięcioma tytułami na koncie otwiera ona listę triumfatorek Wimbledonu. W finale zagrała jeszcze w 1994 roku i wówczas przegrała z jedyną hiszpańską triumfatorką Conchitą Martinez. Wcześniej jeszcze tylko jedna Hiszpanka grała w finale Wimbledonu i to aż trzy razy z rzędu (1926-1928). Była nią Lili de Alvarez. Po Conchicie Martinez zaszczytu gry w finale dostąpiła jeszcze Arantxa Sanchez Vicario, która w latach 1995-1996 dwukrotnie przegrała ze Steffi Graf.

Gigant Björn Borg

Jedynym Rumunem, który miał okazję wystąpić w finale Wimbledonu był Ilie Nastase i to dwa razy. W 1972 roku przegrał po pięciosetowym boju z Amerykaninem Stanem Smithem, cztery lat później uległ Björnowi Borgowi. W 1973 roku jedynym w historii triumfatorem z Czech (dawnej Czechosłowacji) został Jan Kodes, który w finale pokonał reprezentanta Związku Radzieckiego Aleksa Metreveli. Po jednym tytule zdołali zdobyć Jimmy Connors (1974) i Arthur Ashe (1975).

Od roku 1976 nieprzerwanie przez pięć lat w Londynie panował Björn Bjorg. W roku 1980 odbył się epicki finał, w którym Borg pokonał po morderczej walce Johna McEnroe (czwartego seta przegrał w tie-breaku 14-16, decydującą partię wygrał 8:6). Mecz ten trwał 4 godziny i 6 minut, a widownia obu tenisistom zgotowała owację na stojąco. McEnroe przegrywał już 1:2 w setach, a przy stanie 4:5 i 15-40 obronił dwie piłki meczowe. Rok wcześniej Borg również w pięciu setach wygrał z Roscoe Tannerem. We wcześniejszych dwóch latach pokonywał Jimmy’ego Connorsa. Amerykanin osiem lat po swoich pierwszym triumfie święcił swoją drugą wiktorię w Londynie. Pokonał wówczas po emocjonującej pięciosetówce swojego rodaka Johna McEnroe (4 godziny i 14 minut walki), który rok wcześniej zdetronizował Borga uniemożliwiając Szwedowi szósty triumf z rzędu. McEnroe zdobył w Londynie jeszcze dwa tytuły w latach 1983-1984.

Elegancki Pete Sampras

W 1985 roku znakomity turniej rozegrał Boris Becker (w wieku 17 lat został najmłodszym triumfatorem imprezy), który swój sukces powtórzył również rok później. Trzeci i ostatni tytuł w Londynie Niemiec zdobył w 1989 roku, gdy w finale pokonał Stefana Edberga. W latach 1988-1990 Szwed i Niemiec zdominowali rywalizację przy All England Club. Trzy razy grali ze sobą w finale, dwukrotnie górą był Edberg. W finale roku 1990 ci dwaj wielcy tenisiści stoczyli pięciosetową batalię. Szwed prowadził 2-0, by przegrać dwie kolejne partie. Decydującą partię Edberg wygrał 6:4. W ten sposób zrewanżował się Beckerowi za porażkę poniesioną rok wcześniej. W 1991 roku odbył się jedyny w historii Wimbledonu niemiecki finał. Michael Stich zdobył wówczas swój jedyny wielkoszlemowy tytuł w finale pokonując Beckera. Stich później jeszcze dwa razy zdołał dojść do finału Wielkiego Szlema (US Open 1994, French Open 1996). Beckerowi w 1995 roku jeszcze raz udało się zawędrować do finału Wimbledonu. Przegrał wówczas z Petem Samprasem.

Końcówka lat 70. należała do Bjorna Borga, ale to co zrobił Pete Sampras w latach 90. można nazwać dominacją absolutną. Amerykanin w ciągu ośmiu lat zdobył siedem tytułów. Jedynie w roku 1996 tytuł zdobył Richard Krajicek, jedyny holenderski triumfator imprezy. Sampras nigdy nie poniósł porażki w finale Wimbledonu. Przed nastaniem ery Samprasa swój jedyny tytuł w Londynie zdobył jego rodak Andre Agassi, który w finale pokonał w pięciu setach Gorana Ivanisevica.

W 1993 roku Sampras miał problemy już w pierwszej rundzie. Przegrał pierwszego seta meczu z Neilem Borwickiem w tie-breaku (10-12), ale trzy kolejne partie padły łupem Amerykanina. W kolejnych trzech spotkaniach Sampras nie oddał swoim rywalom nawet jednego seta.

W ćwierćfinale stoczył pięciosetowy bój ze swoim rodakiem Andre Agassim. Pierwsze dwa sety wygrał Sampras, w dwóch kolejnych partiach górą był Agassi. W piątym decydującym secie Sampras zwyciężył 6:4. W półfinale nie oddał on nawet jednego seta Borisowi Beckerowi. W finale w czterech setach pokonał Jima Couriera i zdobył swój pierwszy tytuł w Wimbledonie. W kolejnych dwóch latach Sampras nie znalazł pogromcy.

W 1996 roku wszystko szło po myśli Amerykanina aż do ćwierćfinału. Wtedy to przegrał z późniejszym triumfatorem Richardem Krajickiem. Była to jego jedyna porażka w ciągu ośmiu lat na Wimbledonie. Najwięcej problemów w finale sprawił mu Goran Ivanisević, którego w 1998 roku pokonał w pięciu setach. Chorwat wcześniej w półfinale stoczył zacięty pięciosetowy bój z Krajickiem (15:13 w decydującym secie). Była to jedyna pięciosetówka Samprasa w finale Wimbledonu.

W 2001 roku po czterech triumfach z rzędu Sampras miał problemy już w drugiej rundzie, gdy męczył się przez pięć setów z grającym z dziką kartą reprezentantem Irlandii Północnej Barrym Cowanem. W czwartej rundzie Amerykanina po pięciosetowej batalii wyeliminował Szwajcar Roger Federer, który później będzie porównywany do wielkiego Pete’a. W 2002 roku Sampras po raz ostatni wystąpił na swoich ukochanych kortach Wimbledonu. Odpadł wówczas w drugiej rundzie po porażce ze Szwajcarem Georgem Bastlem.

Tenis w wykonaniu Samprasa to piękno i elegancja. Jego forhend zagrywany w biegu uważany jest za jeden z najlepszych w historii. Dysponował bardzo dobrym serwisem i znakomicie grał przy siatce. Nic więc dziwnego, że osiągnął tak wiele sukcesów w Wimbledonie.

Złota "dzika karta" Ivanisevica

Goran Ivanisević ma swoje osobne miejsce w historii imprezy. Po raz pierwszy dotarł do finału w 1992 roku i uległ wówczas Andre Agassiemu. Później dwukrotnie przegrywał w finale z Petem Samprasem, w tym w 1998 roku w pięciu setach. Chorwacki tenisista przeszedł jednak samego siebie w 2001 roku. Potężny bombardier miał coraz poważniejsze problemy z ramieniem, aż w końcu poddał się operacji. Grał coraz gorzej, wypadł z czołowej 100. Organizatorzy Wimbledonu postanowili jednak przyznać mu dziką kartę za dawne zasługi.

W momencie rozpoczęcia turnieju znajdował się na 125. miejscu w rankingu ATP i był dwa miesiące od swoich 30 urodzin. Na początek pokonał w trzech setach mało znanego Szweda Fredrika Jonssona. W drugiej rundzie okazał się lepszy od mistrza French Open z 1998 roku Carlosa Moyi. Kolejnymi jego skalpami byli Amerykanin Andy Roddick i Brytyjczyk Greg Rusedski. Aż wreszcie o półfinał przyszło Chorwatowi walczyć z Maratem Safinem, ówczesną trzecią rakietą świata. Goran poradził sobie również z Rosjaninem i marzenie o triumfie przy All England Club było coraz bliżej spełnienia.

W półfinale Ivanisević stoczył pięciosetowy maraton (3 godziny i 2 minuty) z faworytem gospodarzy Timem Henmanem. Wreszcie w finale spotkał się z Patrickiem Rafterem. Po pięciosetowym thrillerze (9:7 w decydującym secie) pokonał Australijczyka i zdobył swój jedyny wielkoszlemowy tytuł. Został on najniżej notowanym tenisistą, który wygrał Wimbledon oraz jedynym triumfującym zawodnikiem grającym z dziką kartą.

Warte odnotowania jest to, że finałowy mecz odbył się w poniedziałek z powodu problemów z pogodą. Deszcz to już niemal wimledońska tradycja, wielokrotnie krzyżował on plany organizatorom. Na trybunach zasiedli wówczas głównie kibice obu tenisistów. Nie było zatem tradycyjnego, umiarkowanego kibicowania na Wimbledonie, tylko kolorowi, hałaśliwi fani.

Ciągłe problemy z kontuzjami sprawiły, że Ivanisević był coraz bliżej zakończenia kariery. W Wimbledonie zagrał jednak jeszcze jeden raz. Było to w 2004 roku. Zdołał przejść dwie rundy, a uległ dopiero Australijczykowi Lleytonowi Hewittowi, mistrzowi Wimbledonu z 2002 roku. Goran Ivanisević nie tylko bombardował rywali asami, ale również demonstrował znakomite umiejętności wolejowe. Do tego miał swoje rytuały: całował piłki, którymi serwował asy, dyskutował sam za sobą wyrzucając sobie popełniane błędy, klękał po zwycięstwie. To wszystko w połączeniu z efektownym stylem gry sprawiło, że Goran był uwielbiany przez kibiców na całym świecie.

Dominatorki siostry Williams

Steffi Graf była gwiazdą Wimbledonu w latach 90., gdy zdobyła pięć tytułów (1991-1993, 1995-1996). W sumie ma ich na swoim koncie siedem. W 1991 roku pokonała jedyną w historii imprezy argentyńską finalistkę Gabrielę Sabatini (8:6 w trzecim secie). W latach 1995-1996 dwukrotnie pokonywała Hiszpankę Arantxę Sanchez Vicario. Po raz ostatni w finale Niemka zagrała w 1999 roku przegrywając z Amerykanką Lindsay Davenport.

W 2000 roku tytuł zdobyła Venus Williams, która w finale pokonała Lindsay Davenport. W tym momencie rozpoczęło się panowanie w Londynie sióstr Williams.

Venus i Serena dzieliły między siebie trofea w latach 2000-2003 (po dwa). Od roku 2000 tylko jeden finał odbył się bez udziały jednej z sióstr Williams. Miał on miejsce w 2006 roku, gdy Amelie Mauresmo pokonała Justine Henin i została drugą francuską triumfatorką turnieju po Suzanne Lenglen.

W ciągu ośmiu lat jeszcze tylko raz tytuł nie trafił w ręce jednej z sióstr Williams. W 2004 roku tytuł zdobyła 17-letnia wówczas Maria Szarapowa, która w finale pokonała Serenę Williams. Absolutną królową Londynu na początku XXI wieku jest starsza z sióstr Venus, która zdobyła pięć tytułów (2000-2001, 2005, 2007-2008). Łupem Sereny padły dwa trofea (2002-2003). W obu finałach pokonywała ona Venus. Trzeci siostrzany finał odbył się w roku 2008 i wówczas Venus zrewanżowała się siostrze za wcześniejsze dwie porażki.

W ostatnich latach najpiękniejszy finał odbył się w 2005 roku, gdy Venus Williams pokonała swoją rodaczkę Lindsay Davenport 4:6, 7:6 (7-4), 9:7. Trwający 2 godziny i 45 minut spotkanie było najdłuższym kobiecym finałem w historii Wimbledonu. Venus wygrywając turniej w 2007 roku została najniżej klasyfikowaną triumfatorką (znajdowała się wtedy na 31 miejscu w rankingu WTA).

Roger Federer i epicki finał 2008

W 2002 roku turniej wygrał Australijczyk Lleyton Hewitt, który w finale pokonał w trzech setach Davida Nalbandiana, jedynego w historii imprezy finalistę z Argentyny.

W kolejnych latach na kortach przy All England Club karty rozdawał wyłącznie Roger Federer. W 2003 roku Szwajcar zdobył swój pierwszy tytuł w finale pokonując Australijczyka Marka Philippoussisa. W kolejnych dwóch latach jego rywalem w finałowych potyczkach był Amerykanin Andy Roddick. Aż w końcu król kortów ziemnych Rafael Nadal pokazał, że potrafi być groźny również na trawie. Ich starcia zaczęły elektryzować fanów tenisa tak jak niedawne pojedynki Pete’a Samprasa z Andre Agassim. Pierwsze dwa finały wygrał Roger Federer.

Już w 2007 roku obaj tenisiści pokazali tenis na wysokim poziomie. Ale to co zademonstrowali w 2008 roku można określić krótko: tenis kosmiczny.

Tenisa na tak wysokim poziomie, pełnego dramaturgii i zwrotów akcji, w którym jedna piłka była piękniejsza od drugiej tenisowy świat chyba nigdy nie widział. Niesamowite wymiany kończone genialnymi uderzeniami wzdłuż linii czy krosami oraz efektowna gra wolejowa obu tenisistów rozgrzewały kibiców do czerwoności.

Na ogół spokojnie zachowujący się fani na Wimbledonie tym razem szaleli po kolejnych piłkach. Wszystko, co najpiękniejsze w tenisie było w tym jednym meczu. A dramaturgii dodał też tradycyjnie deszcz. Z powodu niesprzyjającej aury mecz rozpoczął się z blisko godzinnym opóźnieniem, a później był przerywany kilka razy. Starcie gladiatorów współczesnego tenisa zakończyło się dokładnie o godzinie 22:17, po 4 godzinach i 48 minutach czystej gry. Był to najdłuższy finał singla mężczyzn w historii Wimbledonu.

Pierwsze dwa sety po 6:4 wygrywał Nadal. Kolejne dwie partie w tie-brekach rozstrzygnął na swoją korzyść Federer. Emocje sięgały zenitu, w dogrywce czwartego seta Nadal miał dwie piłki meczowe. To, w jaki sposób Szwajcar obronił drugą z nich było czymś niewiarygodnym. Czarodziej współczesnego tenisa popisał się kosmicznym pasing-szotem bekhendowym po krosie.

W piątym secie trwała zażarta walka, aż w końcu Nadal przełamał rywala i przy stanie 8:7 serwował, by zakończyć ten epicki bój. Przy stanie 40-15 Federer obronił trzeciego meczbola fenomenalnym returnem bekhendowym. Aż w końcu przy czwartej piłce meczowej Szwajcar nie wytrzymał, uderzył forhend w siatkę i po pięciu latach panowania w Londynie został zdetronizowany przez Rafaela Nadala, który zastąpił Federera na pozycji lidera światowego rankingu.

Wojciech Fibak i Agnieszka Radwańska: polskie sukcesy

Najlepsza obecnie polska tenisistka w 2005 roku wygrał juniorski Wimbledon, gdy w finale pokonała Austriaczkę Tamirę Paszek. Rok później znakomicie wykorzystała przyznaną jej przez organizatorów dziką kartę oraz dosyć korzystne losowanie i doszła do czwartej rundy turnieju seniorek. Polka przegrała dopiero z Belgijką Kim Clijsters. Rok później Radwańska odpadła w trzeciej rundzie po porażce z Rosjanką Swietłaną Kuzniecową.

W 2008 roku na trawiaste korty Wimbledonu Radwańska przyjechała jako ćwierćfinalistka Australian Open. Rozstawiona z numerem 14 Polka na początek gładko poradziła sobie z Ivetą Benesovą, Martą Domachowską i Anastazją Pawliuczenkową. W czwartej rundzie zawodniczka z Krakowa stoczyła emocjonujący bój ze Swietłaną Kuzniecową zwyciężając 6:4, 1:6, 7:5. W ten sposób Polka zrewanżowała się rywalce za porażkę poniesioną rok wcześniej. W ćwierćfinale żadnych szans nie dała jej późniejsza finalistka Serena Williams.

Radwańska dwukrotnie wystąpiła również w turnieju deblowym. W 2007 roku w parze z Michaellą Krajicek doszła do trzeciej rundy. Polsko-holenderska para przegrała z rozstawionymi z numerem piątym Czeszką Kvetą Peschke i Australijką Rennae Stubbs. Rok później w turnieju deblowym wystąpił polski debel, który Radwańska stworzyła z Martą Domachowską. Odpadły one w drugiej rundzie po porażce z późniejszymi triumfatorkami Sereną i Venus Williams.

Ćwierćfinał okazał się również barierę nie do przejścia dla Wojciecha Fibaka, najlepszego polskiego tenisisty w historii. W najlepszej ósemce znalazł się on w 1980 roku. Wtedy w pierwszej rundzie w pięciu setach pokonał Australijczyka Marka Edmondsona (10:8 w piątej partii). W trzeciej rundzie przegrywał z Amerykaninem Vitasem Gerulaitisem 0-2 w setach, ale odrobił straty i zapewnił sobie miejsce w ćwierćfinale (8:6 w piątym secie). W walce o półfinał Polak przegrał w trzech setach z innym Amerykaninem Brianem Gottfriedem. O szczebel wyżej Fibak dotarł w turnieju deblowym w 1978 roku. Wówczas w półfinale Polak i Holender Tom Okker przegrali w czterech setach z Amerykanami Peterem Flemingiem i Johnem McEnroe. We wcześniejszych dwóch latach Fibak w grze podwójnej dochodził do ćwierćfinału.

Rywalizacja deblowa

Williams Ranshaw w latach 1880-1889 zdobył siedem tytułów w grze podwójnej. Jego osiągnięcie pobili szybko bracia Reggie i Laurie Doherty, którzy zaliczyli osiem triumfów (1897-1901, 1903-1905). W erze Open najwięcej tytułów zdobył Todd Woodbridge: sześć w parze ze swoim rodakiem Markiem Woodfordem (1993-1997, 2000) i trzy w parze ze Szwedem Jonasem Bjoerkmanem (2002-2004). W mikście po cztery triumfy zanotowali Australijczyk Ken Fletcherv i Amerykanin Vic Seixas, a w erze open Owen Davidson (wszystkie w parze z Billie Jean King).

W grze podwójnej kobiet bezkonkurencyjne okazały się dwie Amerykanki Elizabeth Ryan i Billie Jean King, które zdobyły odpowiednio 12 i 10 tytułów. King w erze open pięć razy cieszyła się z końcowego sukcesu. O dwa triumfy więcej zanotowała Martina Navratilova, jeden w parze właśnie z King. Najwięcej deblowych tytułów z rzędu zdobyły Suzanne Lenglen i Elizabeth Ryan (pięć w latach 1919-1923).

Łącznie w singlu, deblu i grze mieszanej najbardziej utytułowanym tenisistą jest William Renshaw, który w latach 1880-1889 zdobył 14 tytułów. Po roku 1998 najwięcej triumfów zaliczył Todd Woodbridge, który w latach 1993-2004 wygrał dziewięć turniejów w deblu. Wśród kobiet największą mistrzynią pozostają Billie Jean King i Martina Navratilova, które zdobyły po 20 tytułów. Na drugim miejscu znajduje się Amerykanka Elizabeth Ryan, która w latach 1914-1934 zaliczyła 19 triumfów, ale żadnego w singlu (12 w deblu i 7 w mikście).

Wimbledon jest jedynym wielkoszlemowym turniejem, w którym zachowała się tradycja gry do trzech wygranych setów w grze podwójnej mężczyzn. W 2008 roku mistrzami zostali Daniel Nestor i Nenad Zimonjić, którzy w czterech setach pokonali Jonasa Bjoerkmana i Kevina Ullyetta. Od roku 1968 jedynymi tenisistami, którzy odrobili w finale stratę dwóch setów i zdobyli tytuł są Ken Fluch i Robert Seguso, którzy w 1987 roku pokonali Emilio Sancheza i Sergio Casala (3:6, 6:7, 7:6, 6:1, 6:4). Najbardziej zacięty pięciosetowy bój odbył się w 1992 roku, gdy John McEnroe i Michael Stich wygrali z Janesem Grabbem i Richardem Renebergiem (19-17 w piątej partii). W meczu tym rozegrano rekordową liczbę gemów (83).

Z wimbledońskim turniejem deblowym związany jest jeszcze jeden rekord. 1 lipca 1985 roku rozegrany został najdłuższy tie-break w historii tenisa w meczu Gunnarson/Mortensen – Fravley/Pecci. Tie-break czwartego seta zakończył się wynikiem 26-24 dla tych pierwszych, którzy cały mecz wygrali 6:3, 6:4, 3:6, 7:6.

Ciekawostki związane z turniejem:

Faworytów Wilmbledonu nie od zawsze rozstawiano. Numery przed nazwiskami ośmiu najlepszych uczestników pojawiły się po raz pierwszy w 1927 roku. W 1968, wraz z początkiem ery open w tenisie, przywilej ten rozszerzono na 16 graczy. Od kilku lat swoiste ubezpieczenie od następstw zbyt wczesnego spotkania z innym zawodnikiem czołówki światowej obejmuje już 32 najwyżej notowanych w światowym rankingu tenisistów.

Chorwat Goran Ivanisevic może się pochwalić największą ilością asów (212) w ciągu siedmiu meczy turnieju głównego mężczyzn w roku 2001.

Martina Hingis jest jedyną zawodniczką w historii, która przegrała dwukrotnie w pierwszej rundzie (1999 i 2001) będąc rozstawioną z numerem 1.

W roku 1992 w finale debla John McEnroe / Michael Stich wygrali z James Grabb / Richard Reneberg po rekordowej ilości rozegranych gemów (83) wynikiem: 5-7, 7-6 (7-5), 3-6, 7-6 (7-5), 19-17.

Pierwsza oficjalna strona internetowa Turnieju Wimbledońskiego powstała w roku 1995 (www.wimbledon.org).

Najmłodszą w historii zwyciężczynią była Szwajcarka Martina Hingis, która triumfowała w deblu w roku 1996 mając zaledwie 15 lat i 282 dni.

Poza Wimbledonem jest tylko 5 turniejów z cyklu ATP Tour, które rozgrywa się na trawie: Stella Artois Grass Court Championships, London; Gerry Weber Open, Halle; Nottingham Open, Nottingham; Heineken Trophy, S'Hertogenbosch; Newport, Rhode Island, USA.

Na Wimbledonie w roku 1986 po raz pierwszy grano piłkami koloru żółtego.

Najwięcej zwycięstw (panowie):

7-P. Sampras(USA)

7.-W.C. Renshaw(GBR)

Najwięcej zwycięstw (panie):

9.- M.Navratiliova(USA)

8.- H.N. Wills(USA)

8.- F.S. Moody(USA)

Najmłodszy zwycięsca:

B.F. Becer: 17 lat 277 dni (1985r.)

Najstarszy zwycięsca (panowie):

A.W. Gore(GBR) 41 lat 182 dni (1909r.)

Najmłodsza zwyciężczyni:

C. Dod(GBR) 15 lat 285 dni! (1887r.)

Najstarsza zwyciężczyni:

A. Sterry(GBR) 37 lat 282 dni (1908r.)

Najwięcej występow na Wimbledonie (panowie):

J.R. Borotra(FRA)- 223 wystepy w latach 1922-1939 oraz 1948-1964(ostatni występ deblowy rozegrał mając 64 lata i 320 dni!): 65 występów w singlu, 90 występów w deblu oraz 68 wystepów w mixcie.

Najwięcej występów Wimbledonie (panie):

M. Navrtatilova- 289 występów w latach 1973-2001(w tym roku ma zamiar wystąpić zarówno w deblu, jak i w singlu): 132 występy w singlu, 101 występów w deblu oraz 56 występów w mixcie.

Wimbledon to nie tylko występy singlowe, to oczywiście również gry deblowe i mixed. Oto rekordziści w tych grach:

Najwięcej zwycięstw w deblu (panowie):

8.- H.L. Doherty(GBR)

8.- R.F. Doherty(GBR)

Najwięcej zwycięstw w mixcie (panowie):

4.- O. K. Davidson(AUS)

4.- K. N. Fletcher(AUS)

4.- E. V. Seixas(USA)

Najwięcej zwycięstw w deblu (panie):

12.- E. M. Ryan(USA)

Najwięcej zwycięstw w mixcie (panie):

7.- E. M. Ryan(USA)

Najmłodszy zwycięzca debla:

R. D. Ralston(USA) 17 lat 341 dni(1960r.)

Najstarszy zwycięzca debla:

G.P. Mulloy(USA) 43 lata 226(1957r.)

Najmłodszy zwycięzca mixta:

R.G. Laver (AUS) 20 lat 328 dni(1959r.)

Najstarszy zwycięzca mixta:

S.E. Stewart (USA) 42 lata 28 dni (1988r.)

Najmłodsza zwyciężczyni debla:

M. Hingis (SUI) 15 lat 282dni(1996r.)

Najstarsza zwyciężczyni debla:

E.M. Ryan (USA) 42 lata 152dni(1934r.)

Najmłodsza zwyciężczyni mixta:

S.J. Williams (USA) 16 lat 282dni(1998r.)

Jeżeli są wielcy mistrzowie, muszą być i wielkie mecze, tenis kojarzy się wielu z długim, a czasem nawet bardzo długim meczem, rzeczywiście, zdarza się, że mecz trwa 3 lub nawet więcej godzin, ale bywają również krótkie spotkania, oto kilka ciekawostek na ten temat:

Najkrótszy mecz finałowy (panowie):

W.C. Renshaw (GBR) - J.T. Hartley (GBR) 1881r. 37 min 6-0, 6-1, 6-1

Najdłuższy mecz finałowy (panowie):

J. Connors(USA) - J.P. McEnroe(USA) 1982r. 4 godz.16 min 3-6. 6-3. 6-7 (2-7), 7-6 (7-5), 6-4

Najkrótszy mecz finałowy (panowie):

S.R.F. Lenglen (FRA) - F.I. Mallory (USA) 1922r. 23 min. 6-2, 6-0

Najdłuższy mecz finałowy(panie):

B.M Court (AUS) - L.W. King (USA) 1970r. 2 godz. 28 min. 14-12, 11-9 (nie rozgrywano wtedy tiebreaku)

Najdłuższy mecz w turnieju (panowie):

R. A. Gonzales (USA) - C.M. Pasarell (USA) 22-24, 1-6, 16-14, 6-3, 11-9 (1969r - 1. runda) 5 godz. 12 min.

John Isner (USA) - Nicolas Mahut (FRA) 6:4, 3:6, 6:7 (7-9), 7:6 (7-3), 70:68 11 godz 5 min.

Najdłuższy mecz w turnieju(panie):

C Rubin (USA) - Mrs. P. Hy-Boulais (CAN) 7-6 (7-4), 6-7 (5-7), 17-15 (1995 - 2. runda) 3 godz. 45 min.

FINAŁ WIMBLEDON 2009 FEDERER - RODDICK W HD!

Fantastyczny pojedynek, ogromna dramaturgia, emocje, piękne zagrania i...16:14 w V secie.

http://hotfile.com/dl/120526301/5107dcb/WIMBLEDON_2009_FINAL_FEDERER_-_RODDICK.part01.rar.html

http://hotfile.com/dl/120527649/deb04da/WIMBLEDON_2009_FINAL_FEDERER_-_RODDICK.part02.rar.html

http://hotfile.com/dl/120528600/28d8ac8/WIMBLEDON_2009_FINAL_FEDERER_-_RODDICK.part03.rar.html

http://hotfile.com/dl/120529577/d04651f/WIMBLEDON_2009_FINAL_FEDERER_-_RODDICK.part04.rar.html

http://hotfile.com/dl/120530499/16513bc/WIMBLEDON_2009_FINAL_FEDERER_-_RODDICK.part05.rar.html

http://hotfile.com/dl/120532598/47d61ff/WIMBLEDON_2009_FINAL_FEDERER_-_RODDICK.part06.rar.html

http://hotfile.com/dl/120533776/a31a552/WIMBLEDON_2009_FINAL_FEDERER_-_RODDICK.part07.rar.html

http://hotfile.com/dl/120534831/7e2ee90/WIMBLEDON_2009_FINAL_FEDERER_-_RODDICK.part08.rar.html

http://hotfile.com/dl/120535963/465c655/WIMBLEDON_2009_FINAL_FEDERER_-_RODDICK.part09.rar.html

http://hotfile.com/dl/120537110/78aa2a5/WIMBLEDON_2009_FINAL_FEDERER_-_RODDICK.part10.rar.html

http://hotfile.com/dl/120537644/08d531a/WIMBLEDON_2009_FINAL_FEDERER_-_RODDICK.part11.rar.html

'S HERTOGENBOSCH & EASTBOURNE

2011-06-17T12:59:00.000+02:00

Turnieje przygotowujące do Wimbledonu w Holandii i w Anglii powoli dobiegają końca, wszyscy już żyją kolejnym III i zarazem przedostatnim turniejem wielkoszlemowym, ale za to szczególnym z ogromnymi tradycjami i piękną historią. Historię Wimbledon przedstawię Wam w osobnej wypowiedzi, wraz z ciekawymi informacjami + małą niespodzianką dla wszystkich fanów tenisa.

Znamy już drabinkę turnieju w Londynie oraz rozstawionych zawodników:

Panowie:

1 Rafael NADAL (ESP) [1]
2 Novak DJOKOVIC (SRB) [2]
3 Roger FEDERER (SUI) [3]
4 Andy MURRAY (GBR) [4]
5 Robin SODERLING (SWE) [5]
6 Tomas BERDYCH (CZE) [6]
7 David FERRER (ESP) [7]
8 Andy RODDICK (USA) [8]
9 Gael MONFILS (FRA) [9]
10 Mardy FISH (USA) [10]
11 Jurgen MELZER (AUT) [11]
12 Jo-Wilfried TSONGA (FRA) [12]
13 Viktor TROICKI (SRB) [13]
14 Stanislas WAWRINKA (SUI) [14]
15 Gilles SIMON (FRA) [15]
16 Nicolas ALMAGRO (ESP) [16]
17 Richard GASQUET (FRA) [17]
18 Mikhail YOUZHNY (RUS) [18]
19 Michael LLODRA (FRA) [19]
20 Florian MAYER (GER) [20]
21 Fernando VERDASCO (ESP) [21]
22 Alexandr DOLGOPOLOV (UKR) [22]
23 Janko TIPSAREVIC (SRB) [23]
24 Juan Martin DEL POTRO (ARG) [24]
25 Juan Ignacio CHELA (ARG) [25]
26 Guillermo GARCIA-LOPEZ (ESP) [26]
27 Marin CILIC (CRO) [27]
28 David NALBANDIAN (ARG) [28]
29 Nikolay DAVYDENKO (RUS) [29]
30 Thomaz BELLUCCI (BRA) [30]
31 Milos RAONIC (CAN) [31]
32 Marcos BAGHDATIS (CYP) [32]

Deble:

1 Bob BRYAN (USA) & Mike BRYAN (USA) [1]
2 Max MIRNYI (BLR) & Daniel NESTOR (CAN) [2]
3 Mahesh BHUPATHI (IND) & Leander PAES (IND) [3]
4 Rohan BOPANNA (IND) & Aisam-Ul-Haq QURESHI (PAK) [4]
5 Jurgen MELZER (AUT) & Philipp PETZSCHNER (GER) [5]
6 Michael LLODRA (FRA) & Nenad ZIMONJIC (SRB) [6]
7 Mariusz FYRSTENBERG (POL) & Marcin MATKOWSKI (POL) [7]
8 Robert LINDSTEDT (SWE) & Horia TECAU (ROU) [8]
9 Eric BUTORAC (USA) & Jean-Julien ROJER (AHO) [9]
10 Mark KNOWLES (BAH) & Lukasz KUBOT (POL) [10]
11 Wesley MOODIE (RSA) & Dick NORMAN (BEL) [11]
12 Juan Ignacio CHELA (ARG) & Eduardo SCHWANK (ARG) [12]
13 Marcelo MELO (BRA) & Bruno SOARES (BRA) [13]
14 Marcel GRANOLLERS (ESP) & Tommy ROBREDO (ESP) [14]
15 Marc LOPEZ (ESP) & David MARRERO (ESP) [15]
16 Daniele BRACCIALI (ITA) & Frantisek CERMAK (CZE) [16]

Panie:

1 Caroline WOZNIACKI (DEN) [1]
2. Vera ZVONAREVA (RUS) [2]
3. Na LI (CHN) [3]
4. Victoria AZARENKA (BLR) [4]
5. Maria SHARAPOVA (RUS) [5]
6. Francesca SCHIAVONE (ITA) [6]
7. Serena WILLIAMS (USA) [7]
8. Petra KVITOVA (CZE) [8]
9. Marion BARTOLI (FRA) [9]
10. Samantha STOSUR (AUS) [10]
11. Andrea PETKOVIC (GER) [11]
12. Svetlana KUZNETSOVA (RUS) [12]
13. Agnieszka RADWANSKA (POL) [13]
14. Anastasia PAVLYUCHENKOVA (RUS) [14]
15. Jelena JANKOVIC (SRB) [15]
16. Julia GOERGES (GER) [16]
17. Kaia KANEPI (EST) [17]
18. Ana IVANOVIC (SRB) [18]
19. Yanina WICKMAYER (BEL) [19]
20. Shuai PENG (CHN) [20]
21. Flavia PENNETTA (ITA) [21]
22. Shahar PEER (ISR) [22]
23. Venus WILLIAMS (USA) [33]
24. Dominika CIBULKOVA (SVK) [24]
25. Daniela HANTUCHOVA (SVK) [25]
26. Maria KIRILENKO (RUS) [26]
27. Jarmila GAJDOSOVA (AUS) [27]
28. Ekaterina MAKAROVA (RUS) [28]
29. Roberta VINCI (ITA) [29]
30. Bethanie MATTEK-SANDS (USA) [30]
31. Lucie SAFAROVA (CZE) [31]
32. Tsvetana PIRONKOVA (BUL) [32]

Deble:

1 Vania KING (USA) & Yaroslava SHVEDOVA (KAZ) [1]
2 Kveta PESCHKE (CZE) & Katarina SREBOTNIK (SLO) [2]
3 Liezel HUBER (USA) & Lisa RAYMOND (USA) [3]
4 Sania MIRZA (IND) & Elena VESNINA (RUS) [4]
5 MATTEK-SANDS (USA) & Meghann SHAUGHNESSY (USA) [5]
6 Nadia PETROVA (RUS) & Anastasia RODIONOVA (AUS) [6]
7 Andrea HLAVACKOVA (CZE) & Lucie HRADECKA (CZE) [7]
8 Shuai PENG (CHN) & Jie ZHENG (CHN) [8]
9 Julia GOERGES (GER) & Maria KIRILENKO (RUS) [9]
10 I. BENESOVA (CZE) & B.ZAHLAVOVA STRYCOVA (CZE) [10]
11 MARTINEZ SANCHEZ (ESP) & MEDINA GARRIGUES (ESP) [11]
12 Yung-Jan CHAN (TPE) & Monica NICULESCU (ROU) [12]
13 D. HANTUCHOVA (SVK) & Agnieszka RADWANSKA (POL) [13]
14 Cara BLACK (ZIM) & Shahar PEER (ISR) [14]
15 Chia-Jung CHUANG (TPE) & Su-Wei HSIEH (TPE) [15]
16 Olga GOVORTSOVA (BLR) & Alla KUDRYAVTSEVA (RUS) [16]

Ciekawostką jest fakt, że dokonując rozstawienia zawodników, Wimbledon jest jedynym turniejem, gdzie organizatorzy nie kierują się rankingiem, a np. zasługami czy liczbą zwycięstw w turnieju. Przykładam są powracające na korty siostry Williams, które zostały rozstawione: Venus z nr 23 a Serena z nr 7, choć w rankingu zajmują dalsze miejsca.

Drabinka panów:

http://www.wimbledon.com/en_GB/scores/draws/ms/index.html

Drabinka pań:

http://www.wimbledon.com/en_GB/scores/draws/ws/index.html

HISTORIA ZNÓW ZATOCZYŁA KOŁO

Nie ma chyba prawdziwego kibica tenisowego, który nie pamiętałby tego, co w zeszłym roku wydarzyło się na Wimbledonie i przeszło do historii jako wydarzenie, w które trudno uwierzyć.

W I rundzie amerykanin John Isner pokonał francuza Nicolasa Mahuta, w rozgrywanym przez trzy dni pojedynku 6:4, 3:6, 6:7 (7-9), 7:6 (7-3), 70:68. Potrzebował do tego 11 godzin i pięciu minut. To najdłuższy mecz tenisowy w historii, którego już się chyba pobić nie da...

...ale w tenisie nigdy nic nie wiadomo...

...bo obaj panowie znów(!) zagrają razem w I rundzie.

A. Seppi - I. Kunitsyn 1.60 [ PINNACLE ] 6:4 2:6 6:4

'S HERTOGENBOSCH & EASTBOURNE

2011-06-15T10:44:00.000+02:00

Przyjemnie zielono zrobiło się w dziale "Statystyka", taka analogia do typu nawierzchni na jakiej teraz oraz przez najbliższe dwa tygodnie rozgrywane będą spotkania tenisowe. Mam nadzieję, że Ci co zdecydowali się mi zaufać nie żałują, a wszystkich niezdecydowanych zapraszam. Przed nami Wimbledon, dużo nawet bardzo dużo spotkań do typowania, jeżeli chcesz profesjonalne analizy i dobrze wyselekcjonowane typy to na tej stronie znajdziesz. Masz pytania, wątpliwości, napisz => sportsbts@gmail.com

WIMBLEDON: KIM CLIJSTERS ZREZYGNOWAŁA

Powodem jest odnowienie kontuzji kostki wiceliderki światowego rankingu tenisistek.

"Czuję się bardzo sfrustrowana, ponieważ pech dopadł mnie przed rozpoczęciem jednego z moich ulubionych turniejów. Zawsze cieszyłam się, gdy mogłam brać udział we wspaniałej atmosferze związanej z londyńskimi zawodami. Niestety, nie mam wyboru. Muszę pauzować przez kilka tygodni"

Dmitry Tursunov v Nicolas Mahut 1.730 [ PINNACLE ] 7:6 3:6 6:3

'S HERTOGENBOSCH & EASTBOURNE

2011-06-14T20:52:00.000+02:00

Drugi tydzień rozgrywek na trawiastych kortach rozpoczął się na dobre, w perspektywie Wimbledon, kto musi ten walczy w kwalifikacjach, a kto ma start zapewniony szlifuje formę i zbiera siły na ten prestiżowy turniej w cyklu rozgrywkowym.

Jak to w większości przypadków przed turniejem Wielkiego Szlema, niektórzy odpuszczają spotkania lub po prostu nie dają z siebie wszystkiego, co nie ułatwia prognozowania, przewidywania zachowań i w konsekwencji typowania wyników. Zawsze dużo jest "ciekawych" zaskakujących rezultatów, jak chociażby dzisiejsza porażka rozstawionej z numerem 1. belgijki Kim Clijsters w holenderskim 's Hertogenbosch z Włoszką Rominą Oprandi, swoją drogą bardzo ciekawą postacią w tourze.

Clijsters miała bardzo udany początek sezon, po wygraniu Australian Open została ponownie po pięciu latach numerem 1. światowego tenisa. Potem osiągnęła jeszcze finał halowego turnieju w Paryżu, gdzie uległa Kvitovej w dwóch setach. Jej gra nie była jakoś bardzo przekonująca, dużo błędów, niedokładności, ale w najważniejszych momentach była bardzo skuteczna. Kolejnym turniejem była Masters w Indian Wells, gdzie poddała mecz z Marlon Bartoli przy stanie 6:3 1:3 z powodu kontuzji barku. W Miami Masters porażka w ćwierćfinale z Azarenką. Od marca borykała się ciągle z kontuzjami, barku i pleców, wróciła na Roland Garros, gdzie przegrała mecz z A. Rus w II rundzie. Nie wróże jej przyszłości na Wimbledonie, może II, III runda, ale przy obecnej dyspozycji dalej moim zdaniem nie dojdzie.

Kim Clijsters już nie ma, ale za to witamy siostry Williams, o których słuch na jakiś czas zaginął. To postacie bardzo barwne, wnoszące do tenisa bardzo wiele, nie tylko siły, ale na przestrzeni lat stały się niejako symbolem kobiecego tenisa.

Venus Williams wraca po ponad czteromiesięcznej przerwie, a jej siostra po prawie rocznym rozbracie z tenisem. Dla Venus to upragniona chwila:

"Stęskniłam się za tenisem. On był zawsze dla mnie taki dobry, dawał mi tyle radości i satysfakcji"

"Kocham swoją pracę. Czuję się wdzięczna i zachwycona tym, że jestem profesjonalnym sportowcem"

W piątek 5 - krotna zwyciężczyni Wimbledonu będzie obchodzić swoje 31 urodziny.

Jej młodsza siostra Serena, która w 2010 roku wygrała Wimbledon, nie występowała prawie 12 miesięcy. Niespełna 30-letnia tenisistka zmagała się najpierw ze słabo gojącą się prawą stopą, którą zraniła szkłem w restauracji, a potem miała zakrzep w płucach. Była w szpitalu w ciężkim stanie. Pojawiła się także nadwaga, ale teraz Serena wygląda coraz lepiej.

"Jestem szczęśliwa, że po tak długim czasie jestem wystarczająco zdrowa, aby wystąpić w Eastbourne. To dla mnie bardzo ważne, bo ostatnie miesiące były dla mnie trudne, ale pomogło w kształtowaniu mojego charakteru"

Serena ostatni raz grał prawie rok temu, gdzie wygrała właśnie Wimbledon, jak będzie w tym roku???
Ciężko powiedzieć, pierwszy krok już zrobiła, pokonując Bułgarkę Pironkovą, w stylu takim sobie, no ale nie można wymagać cudów od kogoś, kto wraca na korty po takiej przerwie.

Jak jesteśmy przy turnieju w Eastbourne to należy odnotować zwycięstwo Agnieszki z Gajdosovą 7:6 7:5. Udało się zrewanżować za porażkę w Madrycie, głupią porażkę trzeba przyznać, gdzie w III secie miała piłki na 4:0 prowadząc 3:0, przegrała 6(!) kolejnych gemów. No ale taki jest właśnie tenis, czasem bardzo denerwujący i stresujący.

Niestety polska para nie obroni tytułu. W Eastbourne triumfowali dwukrotnie w 2009 i 2010 roku. Dzisiaj zostali pokonani w I rundzie przez parę izraelską Erlich / Ram 6:4 6:4.

'S HERTOGENBOSCH & EASTBOURNE

2011-06-13T23:02:00.000+02:00

World No. 4 and home favourite Andy Murray captured his 17th ATP World Tour title on Monday as he defeated France’s Jo-Wilfried Tsonga 3-6, 7-6(2), 6-4 in the final of the AEGON Championships at The Queen’s Club in London.

The Scot became the first British player to win multiple titles at The Queen’s Club since Francis Gordon Lowe triumphed in 1913-14 and 1925. Murray won his first ATP World Tour grass-court title at The Queen’s Club in 2009, with victory over James Blake. He is the eighth player in the Open Era to win at least two titles at the ATP World Tour 250 grass-court tennis tournament.

"It's been one of the most fun weeks for me because the tennis, the last two matches was very good," said Murray. "It was relaxing. I said everyone thinks at this period of the year it's so stressful, you can't play, you can't enjoy yourself, you can't do anything. But I felt like I expressed myself on the court. I felt like I was hitting the ball really good. I enjoyed it."

"I'm going to Wimbledon with the feeling that I'm going to win the tournament," said Murray. "I don't think you can go in with any other attitude. I feel like I'm playing good tennis. I'll need to improve the next week or so and work on some things going into Wimbledon.

"But I need to play my best tennis throughout the tournament to be able to do that. I'll be switched on for the first match. [I'm] really look forward to the next five or six days to get ready for it, because for me, it's one of the most important tournaments of the year, if not the most."

It was the third Monday final at The Queen's Club in the Open Era - also 1979 and 1987.

Lisicki collected her second WTA title, her first coming on the clay courts of Charleston in April 2009. She has now won 10 of her last 11 matches on grass, going 4-1 at Wimbledon in 2009 and 6-0 in Birmingham this week.
Hantuchova was playing her second final of the year, having won Pattaya City on hardcourts in February. She is now 4-8 in her career in WTA finals.

'S HERTOGENBOSCH & EASTBOURNE

2011-06-12T23:14:00.000+02:00

UNICEF Open

Miejsce: 's-Hertogenbosch (Holandia)
Data: 12.06.2011-18.06.2011
Rozmiar drabinki: S-32 D-16
Nawierzchnia: grass
Pula nagród: €398,250
Oficjalna strona: http://www.unicefopen.nl/

AEGON International

Miejsce: Eastbourne (Wielka Brytania)
Data: 12.06.2011-18.06.2011
Rozmiar drabinki: S-32 D-16
Nawierzchnia: grass
Pula nagród: €410,925
Oficjalna strona: http://www.lta.org.uk/fans-major-eve...International

Dmitry Tursunov - Robert Kendrick 1.588 [ PINNACLE ] 6:2 7:6

QUEEN'S, HALLE, KOPENHAGA & BIRMINGHAM

2011-06-12T22:33:00.000+02:00

Na koniec dzisiejszego dnia, chciałoby się powiedzieć, że pierwszy tydzień zmagań na trawiastych kortach już za nami i czas zacząć kolejną przygodę na Wyspach oraz w Holandii. I jest to prawda za wyjątkiem dwóch turniejów rozgrywanych w Anglii: Queen's Club oraz Birmingham.

Historia pamięta już dwa takie przypadki, kiedy to w roku 1979 i 1987 finał musiał zostać przełożony z powodu opadów deszczu. Do takiej pogody wszyscy na Wyspach są przyzwyczajeni, kibice tenisowi przychodzący od lat na korty w Queen's doświadczyli niejednokrotnie przerywania i wznawiania spotkań, długich opóźnień.

Wracając do roku 79, w tamtejszym finale rozgrywanym w poniedziałek zmierzyli się John McEnroe i Victor Pecci. McEnroe zwyciężył 6-7, 6-1, 6-1. W roku 1987 spotkali się Boris Becker i Jimmy Connors. Zwyciężył niemiecki tenisista 6-7, 6-3, 6-4 i było to jego drugie z czterech zwycięstw na londyńskiej trawie w Queen's.

Dyrektor turnieju: Chris Kermode:

"It has been a very frustrating day for everyone, particularly our ticket-holders, but we will be giving everyone with a ticket today a full refund and an opportunity to buy tickets for the final weekend next year. We still have a fantastic final day to look forward to on Monday, and the weather forecast looks promising.”

Podobnie sytuacja wyglądała w Birmingham, gdzie w finale miały się zmierzyć Daniela Hantuchova i Sabine Lisicki.

Sabina Lisicki na pewno oprócz dotarcia do finały ma inny powód do zadowolenia, mianowicie dostała od organizatorów dziką kartę na wielkoszlemowy turniej Wimbledon. Ta 21-letnia zawodniczka bardzo dobrze czuje się na trawiastych kortach, co udowodniła nie tylko dochodząc do finału w Birmingham, ale także w 2009 roku osiągnęła na Wimbledonie ćwierćfinał.

Tak szczerze mówiąc, czy ktoś spodziewał się innego rezultatu, aniżeli zwycięstwo Dunki??? Tenis to gra piękna, pasjonująca, dramatyczna i nieprzewidywalna, szczególnie jeśli chodzi o panie. Jednak, mając to wszystko na uwadze, i tak Karolina skazana była na odniesienie zwycięstwa, piątego już w tym roku i 17. w karierze.

I tak też się stało, ku ogromnej uciesze kibiców, rodziny i sympatyków Karoliny na całym świecie. W finale pokonała dość gładko 6:1 6:4 Lucie Safarovą. Może zwycięstwo w Kopenhadze na tle Indian Wells, Dubaju, Charleston czy nawet Brukseli nie robi wielkiego wrażenia, jednak odniesione "w domu" ma duże znaczenie.

I na koniec, finału turnieju w Halle. Patrząc na historię tego turnieju i jego finałów chciałoby się zadać pytanie, a gdzie Roger Federer? O tym już pisałem wcześniej, pomimo początkowego niesmaku jaki powstał po ogłoszeniu decyzji Rogera, że nie przyjedzie do Halle, z czasem organizatorzy i kibice skupili się przede wszystkim na turnieju i meczach tenisowych. I ogólnie rzecz biorąc to mają naprawdę się z czego cieszyć, bo bardzo dobrze zaprezentowali się zawodnicy niemieccy, no i ich tenisista wygrał turniej.

Dla 27-letniego Philippa Kohlschreibera był to trzeci wygrany turniej ATP ( 2007 - Monachium i 2008 - Auckland ). Szczerze mówiąc bardzo kibicowałem temu zawodnikowi i bardzo się cieszę, że wygrał.

Niestety finał zakończył się w dość niespodziewanych okolicznościach, gdyż przy stanie 7:6 2:0 Petzschner zrezygnował. Powodem tej decyzji był uraz dolnej części kręgosłupa, który nie pozwolił Niemcowi na równorzędną walkę w finale.

"I think it was a fantastic week," said Kohlschreiber. "Every day I played a great match. Of course, the final ended quite short, but overall the week was great and to win in Germany is fantastic.
"It ended so quickly. So I wasn’t really feeling like a winner, but it was the best time for a victory. As you could see before, I really worked hard here, I tried to play good tennis here. It hasn’t worked that well this year until now. I never had a real success, so the win came in the right moment for me."

Petzschner:
"This was a day to celebrate German tennis. I don’t think it would have been a problem for me had I lost in a tight match, I would have been proud of my performance. But to give up such a final, and then here, that’s incredibly bitter."

"Both of us played solid tennis, we both served really well."
"And then out of the blue I’m serving and I notice that something is wrong. The more balls I hit the more obvious it became that I couldn’t finish the match like this. Not on a normal level anyway, I could have just stood in court, but that doesn’t make any sense. Maybe I would have really hurt myself then, or something really bad happens that costs me another eight or 10 weeks."

ON GRASS - DAY 6

2011-06-11T11:10:00.000+02:00

Mało kto się spodziewał takiego scenariusza, ale ku największej uciesze gospodarzy i organizatorów, po dość smutnym początku turnieju, na sam koniec spotkają się w finale dwaj zawodnicy pochodzący z Niemiec.

Bukmacherzy nie docenili ani Kohlschreibera w meczu z Monfilsem, choć akurat ja w tym meczu zdecydowanie stawiałem na Niemca, ani tym bardziej P. Petzschnera, który za rywala miał Czecha T. Berdycha.

Kohlschreiber nie namęczył się specjalnie z Francuzem, dość gładko go ogrywając w dwóch setach w stosunku 6:3 6:3. Dużo więcej dramaturgii było w drugim półfinale, gdzie I set stał naprawdę na niezłym poziomie i o wygranej decydował zacięty tie-break, którego 9:7 wygrał Niemiec. II set to dominacja Czecha, porażka bardzo wyraźna 6:2. W trzeciej partii, Niemiec znów zaczął grać dobrze, nieźle serwował i przy wsparciu swoich kibiców udało mu się raz przełamać Berdycha i dowieźć przewagę do końca => 7:6 2:6 6:3

Co ciekawe, w 18-letniej historii turnieju będzie to pierwszy niemiecki finał i pierwszy niemiecki finał od roku 2004, kiedy to w finale w Los Angeles zagrali Tommy Haas i Nicolas Kiefer.

German Philipp Kohlschreiber continued his impressive run at the Gerry Weber Open as he dismissed third-seeded Frenchman Gael Monfils 6-3, 6-3 to reach the final of the ATP World Tour 250 grass-court tennis tournament in Halle.

"If there was something [key] today, then it was my first serve percentage, maybe the free points," said Kohlschreiber. "But as long as the ball was in the court, I think I did everything right. To keep the ball low, play with a lot of slice and then put on a bit more pressure in the right moment. That worked well and of course I’m happy that my tactics applied so well."

In an all-German final, Kohlschreiber will face Philipp Petzschner, who battled to a 7-6(7), 2-6, 6-3 victory over second-seeded Czech Tomas Berdych.

It will be the first all-German final in the tournament’s 18-year history, and the first on the ATP World Tour since Tommy Haas defeated Nicolas Kiefer in Los Angeles in 2004.

MURRAY IN QUEEN'S FINAL

World No. 4 Andy Murray delivered a masterclass performance at The Queen’s Club on Saturday to dismiss four-time champion Andy Roddick 6-3, 6-1 in just 59 minutes in the semi-finals of the AEGON Championships.

“It was one of those days where I hardly missed a ball,” said Murray, who had lost to Roddick in their last meeting in the 2009 Wimbledon semi-finals. “Everything that touched my racquet was going in, I felt great out there.

“The week's been pretty much perfect so far. Came through a tough first two matches, and then today was a real test against someone that I might have to play if I want to go all the way at Wimbledon. [I] played great.”

In the final, Murray will face Frenchman Jo-Wilfried Tsonga, who ended British wild card James Ward’s giant-killing run with a 6-3, 7-6(7) victory in the second semi-final.

“I enjoy playing against him,” said Murray. “He's a great athlete. He's very flashy, great shot maker, can be a little bit erratic at times. But he's one of the best grass court players in the world, for sure.”

Philipp Kohlschreiber v Gael Monfils [ BET365 ] 2.75

ON GRASS - DAY 5

2011-06-10T23:51:00.000+02:00

Pierwszy tydzień na kortach trawiastych powoli dobiega końca, panowie w niemieckim Halle i Londynie walczyli dzisiaj o miejsce w półfinale, wśród pań toczyła się walka na trawiastych kortach w Birmingham oraz w hali na hardzie w stolicy Danii.

Najwięcej emocji i niespodzianek dostarczyły pojedynki panów, gdzie w Halle odpadł zeszłoroczny zwycięzca, australijczyk Lleyton Hewitt. Pokonał go w dwóch setach, reprezentant gospodarzy
P. Kohlschreiber 7:6 6:3. Niemiec od początku mocno zaatakował, już w pierwszym gemie miał szanse na przełamanie, ale Hewitt dobrze się bronił i świetnie serwował, co pozwoliło mu wyjść z opresji. W I secie Niemiec miał 3 szanse na przełamanie rywala, ale żadnej nie wykorzystał i o losach seta rozstrzygnął tie-break, gdzie minimalnie lepszy okazał się Kohlschreiber, wygrywając do 4. II set, to bardzo dobra gra Niemca i ku ogromnej uciesze kibiców, w jutrzejszym półfinale zmierzy się z Gaelem Monfilsem.

Kohlschreiber:

"All in all my serve was pretty good today."

"I think Lleyton Hewitt is one of the best return players in the world, so you can rate that even a bit higher. I would be happy if it could be like that all the time."

Do drugiego półfinału awansował również inny zawodnik gospodarzy P. Petzschner, który w III setach pokonał M. Roanica i jutro zmierzy się z T. Berdychem.

Wielu upatruje w Berdychu triumfatora tej imprezy, po wycofaniu się Rogera Federera, ja jednak będę trzymał kciuki za Kohlschreibera. Kto wie, może będzie finał niemiecki...?

Równie ciekawie było dziś na kortach w Londynie. Nie zabrakło dramaturgii i emocji oraz niespodzianek, czyli tego co kibice kochają najbardziej.

Pierwszą dość sporą niespodziankę sprawił zawodnik gospodarzy, rakieta nr 2. Wielkiej Brytanii, 24-letni James Ward. Pokonał on zwycięzce z ubiegłego roku amerykanina Sama Querrey'a i sprawił tym samym dużą niespodziankę i zachwyt kibiców. Ciężko mi ocenić grę Querrey'a w tym sezonie, miewa czasem przestoje, czasem jakieś humory, a czasem gra tak, że ręce same składają się do oklasków. Niektórzy powiedzą tylko serwis, jest trochę w tym prawdy, słynie z bardzo mocnego i dobrego serwisu, ale potrafi też solidnie przyłożyć z fh. Atuty w sam raz na trawę, ale James Ward pokazał charakter i wygrał. Nie tylko pokonał Querrey'a, ale w ćwierćfinale ograł pogromcę Juana Martina Del Potro, francuza Mannarino. Niesamowity był tie-break w II secie, gdzie panowie rozegrali 30 punktów ( wygrał Adrian 16:14 ). Jednak w całym meczu zwyciężył Ward.

Ward jest pierwszym zawodnikiem z dziką kartą od czasów Chris Baile'a 1989 r. który awansował do półfinału na kortach w Queens.

Ward:
“It’s been unbelievable, the last two matches, obviously the best two wins of my career so far.”
“[My serve] helped me out in a few sticky moments out there. I thought I played all right from the back, as well. Overall it was a good performance.”

A największą sensację dziś sprawił J.-W. Tsonga, który dość nieoczekiwanie pokonał zwycięzce Roland Garros Rafaela Nadala. Dotychczas panowie spotykali się 6-krotnie i aż pięć razy wygrywał Nadal. Dziś jednak było inaczej, po wygranym I secie w tie-breaku, Tsonga się nie poddał i walczył o każdy punkt.

Determinacja i wola walki opłaciła się, wygrał II seta do 4, a III set, to już był teatr jednego aktora. Tsonga zanotował 25 asów i aż 86% skuteczność wygranych piłek po I serwisie.

To nie był dzień Hiszpana, ale za tydzień rozpoczyna się Wimbledon, a przecież trzeba trochę odpocząć, zregenerować siły i tam powalczyć o kolejny tytuł.

Nadal:

"I didn't play badly at the beginning."

"He was serving really well. [In the] second set I had my chances, in my opinion. Probably after losing [the] second set mentally I lost my concentration. First game [of the third set] mentally [I was] a little bit tired. [I have played] a lot of matches in a row. And after that with the break in the third [set] it was a mountain for me to come back into the match.”

ON GRASS - DAY 3 & 4

2011-06-08T15:27:00.000+02:00

Jak co roku, po zmaganiach na kortach w Paryżu, kolejny tydzień wita wszystkich sympatyków na nawierzchni trawiastej. Jak trawa, to tradycyjnie turniej na kortach Queen's w Londynie, a także w niemieckim Halle, o którym w tym roku stało się wyjątkowo głośno za sprawą Rogera Federera, który stał się niemal ikoną tego niemieckiego turnieju. Oprócz tego panie zmagają się w stolicy Danii, gdzie bronić tytułu będzie Dunka polskiego pochodzenia Caroline Wozniacki oraz na trawie w Birmingham.

Wracając do turnieju w Londynie, warto przyjrzeć się bliżej jego historii. Mało jest bowiem w kalendarzu rozgrywkowym turniejów, które mają tak bogatą historię i taką tradycję.

Za początek datuje się rok 1890. Początkowo był to turniej mało znany, z czasem jednak ewoluował -jego drabinki się powiększały, zjeżdżali coraz lepsi zawodnicy, nie tylko z Wielkiej Brytanii, ale i spoza Wysp Brytyjskich. Głównie z kolonii brytyjskiej – Australii. W pewnym momencie rozgrywki QC zdominowali przedstawiciele właśnie tego narodu i jak się okazało, na zwycięstwo swojego rodaka Brytyjczycy musieli czekać 71 lat, od 1936 roku, kiedy to puchar zwycięzcy w 2009r. wzniósł w górę Andy Murray.

Turniej od 2009 roku nosi nazwę AEGON Championship, kiedy to z finansowania turnieju wycofała się belgijska firma piwowarska - Stella Artois. Od 1979 roku był to tytularny sponsor tego turnieju i dla wszystkich sympatyków tenisa, kojarzył się nieodłącznie z kolorem czerwonym. Stał się on niemal elementem wyróżniającym ten turniej. Kiedy nastąpiła zmiana sponsora na firmę z sektora ubezpieczeń AEGON, nastąpiły również zmiany w wystroju - kolor czerwony został zastąpiony przez niebieski, co wielu przyjęło ze zdziwieniem i lekką dezaprobatą.

Dla wielu tenisistów turniej ten kojarzy się bardzo dobrze, gdyż właśnie tutaj na trawie odnosili swoje sukcesy. Przede wszystkim należy tutaj wymienić Andy Roddicka oraz Lleytona Hewitta, którzy odnieśli tutaj po 4 zwycięstwa. Amerykanin wygrywał tutaj w latach 2003-2005 i w 2007 roku, natomiast australijczyk wygrywał w latach 2000-2002 oraz w 2006 roku.

Historia tego turnieju pamięta również zwycięstwa Samprasa ( 1995, 1999 ), Lendla ( 1989, 1990 ), Borisa Beckera, J. Connorsa czy McEnroe.

Jednak nigdy na Queen's Clubie nie zagrał Roger Federer. Dlaczego? Odpowiedź jest dość zaskakująca, mianowicie Szwajcar związał się dożywotnią umową właśnie z turniejem w Halle. I do tego roku wszystko układało się bardzo dobrze, Federer stal się ikoną tego turnieju, wszystkie przygotowania, organizacja całej imprezy była związana właśnie z osobą Rogera Federera. Roger wygrywał ten turniej pięciokrotnie w latach 2003 - 2006 i w 2008 roku.

Jednak w tym roku doszło do wydarzenia, które odbiło się głośnym echem w świecie tenisowym. Roger Federer poinformował, że nie wystąpi w tym roku w Halle. Przyczyną była kontuzja pachwiny, której nabawił się podczas Roland Garros. I choć decyzja Szwajcara wydaję się być zrozumiała, nie można się również dziwić zdenerwowaniu dyrektora głównego turnieju w Halle.

Roger Federer:

"Jestem bardzo rozczarowany, bo turniej w Halle jest jednym z moich ulubionych w cyklu ATP Tour, jednak mój organizm, szczególnie pachwina, potrzebuje odpoczynku".

"Po rozmowie z moim teamem doszedłem do wniosku, że zbyt ryzykowne byłoby nałożenie na siebie przed Wimbledonem jeszcze większych obciążeń"

Ralf Weber:

"Dla mnie jest to osobiste rozczarowanie. Jestem wstrząśnięty"

Szok dyrektora imprezy jest tym większy, że Szwajcar regularnie występował w Halle, traktując tę imprezę jako ostatni sprawdzian przed Wimbledonem. Federer praktycznie nigdy nie wzbudzał kontrowersji. Cieszy się opinią dżentelmena tak na korcie, jak i poza nim.

"Przez cały rok przygotowania koncentrowały się prawie wyłącznie na obecności Rogera - podkreślił Weber. Przypomniał też, że Federer zobowiązał się startować w Halle do końca swej kariery. - Oczekujemy, że będzie honorował tę umowę".

Kas C./Kohlschreiber P. - Nieminen J./Troicki V. [BAH] 1.75 6:2 6:4

ON GRASS - DAY 2

2011-06-07T21:17:00.000+02:00

Federer Withdraws From Halle

“I am very disappointed as it is one of my favorite tournaments on the ATP World Tour, but my body and especially my groin need a rest after the French Open,” Federer said today in a statement. “After talking with my team this morning, I feel that it is too big a risk to take a chance and aggravate it before Wimbledon.

“I send my very best wishes to the tournament organisers and all my fans in Halle, and again I am so sorry I can't go this year. But I will see you next year."

Federer is a five-time champion in Halle, winning four consecutive titles between 2003-06 and again in 2008. He fell in last year’s final to Lleyton Hewitt and had been scheduled to meet the Australian in the first round this week.

IT'S TIME TO GRASS

2011-06-06T23:11:00.000+02:00

QUEEN'S CLUB

TOURNAMENT QUICK FACTS:

CITY: London, England

VENUE: Queen’s Club

DATE: June 6-12, 2011

CATEGORY: ATP World Tour 250

PRIZE MONEY: € 694,250

DRAW: 56 singles / 24 doubles

SURFACE: Grass

Year	Champion	Runner-up	Score
2010	Sam Querrey	Mardy Fish	7–6 (7–3), 7–5
2009	Andy Murray	James Blake	7–5, 6–4
2008	Rafael Nadal	Novak Djokovic	7–6 (8–6), 7–5
2007	Andy Roddick	Nicolas Mahut	4–6, 7–6 (9–7),7–6(7–2)
2006	Lleyton Hewitt	James Blake	6–4, 6–4
2005	Andy Roddick	Ivo Karlović	7–6 (9–7), 7–6 (7–4)
2004	Andy Roddick	Sébastien Grosjean	7–6 (7–4), 6–4
2003	Andy Roddick	Sébastien Grosjean	6–3, 6–3
2002	Lleyton Hewitt	Tim Henman	4–6, 6–1, 6–4
2001	Lleyton Hewitt	Tim Henman	7–6 (7–3), 7–6 (7–3)
2000	Lleyton Hewitt	Pete Sampras	6–4, 6–4

T. Bellucci - G. Dimitrov 1.7 [bet365] 3:6 7:6 6:2

ROLAND GARROS - WIELKIE FINAŁY

2011-06-05T22:15:00.001+02:00

RAFAEL NADAL KING OF PARIS

NA LI QUEEN OF PARIS

World No. 1 Rafael Nadal won a record-equalling sixth Roland Garros crown on Sunday as he defeated rival Roger Federer 7-5, 7-6(3), 5-7, 6-1 in Sunday’s final in Paris.

The 25-year-old Nadal joined Bjorn Borg as the second player in history to win six titles at the clay-court Grand Slam championship. The Spaniard won four successive titles from 2005-2008 (defeating Federer in the ’06-’08 finals) and regained his trophy last year with victory over Robin Soderling.

Nadal said:

"For me it's something very special to equal the six titles of Bjorn, for sure". "But for me, the most important thing is to win Roland Garros. It's really an honour to have this record with him. I am going to keep working to be here next year and to try to play well another time."

Federer said:

"When I went into the rain delay, I was down basically two sets almost," reflected Federer. "I almost saved myself, but I'm very competitive, and I thought he was getting tired throughout the third set and also in the fourth. It was unfortunate I couldn't take my chances early on in the fourth. Rafa played well and deserved the win today"

"Today was a very good match. Overall obviously I'm very happy about the tournament. Obviously you should be disappointed after losing in a Grand Slam final. Obviously I feel that a little bit today. He's a great champion on clay especially, and I am happy with my tournament."

PARIS, France - Four months ago she became the first Asian player ever to reach a Grand Slam final; in her very next opportunity she went one better. 29-year-old Li Na of China won her continent's first ever Grand Slam title Saturday, beating defending champion Francesca Schiavone in a tight final, 64 76(0).

"Francesca is a clay court player - she hits topspin and slice so well, so I just tried to play my tennis and keep her running," Li said. "She's a top player so you never know what will happen and when she will come back in the match, but when we went into the tie-break I told myself it was my chance to do it.

"Before this tournament, people said I couldn't do well on clay courts," the Chinese trailblazer added. "Now I think they will change their minds."

Li is the fifth-oldest first-time Grand Slam champion in the Open Era (Schiavone is the second-oldest from her win here last year). The combined age of 60 years and 79 days made this final the fifth-oldest Grand Slam final in the Open Era.

Schiavone, who had a magical run to her first major here in 2010, extended her winning streak at the event to 13 straight matches with her run to the final. The Italian, who turns 31 in a few weeks, was hoping to become the first 30-something to win a major since Martina Navratilova won Wimbledon in 1990.

"Today was really tough but I have to say congratulations to Li Na," Schiavone said. "She has grown so much this year and played so well today. I hope she enjoys this moment because it's fantastic. I had my chances and was playing much better in the second set, but she really deserved to win today."

Canadian Daniel Nestor retained his Roland Garros doubles crown as he and Belarusian partner Max Mirnyi won their first Grand Slam title together by defeating South Americans Juan Sebastian Cabal and Eduardo Schwank 7-6(3), 3-6, 6-4 in Saturday’s final in Paris.

"It's unbelievable. Winning never gets old," declared Nestor. "[The] biggest goal in my career is winning Grand Slams. They're all special for different reasons. Every time you win with a new partner, that first one is an amazing feeling. Today is no exception."

Added Mirnyi, "I think any Grand Slam is a special win, but particularly for a new team it's a very important hump to get over. We knew on paper we're capable of playing well together. [But] up until you produce a result, you never know. Now having won a Grand Slam we know what we need to work on. We hope to maintain the level and hopefully get many more important wins."

World No. 3 Nestor lifted the winners’ trophy last year with Serbia’s Nenad Zimonjic, and had also triumphed in 2007 with former long-time partner Mark Knowles of the Bahamas. The 33-year-old Mirnyi also won the title for the third time, having won back-to-back trophies with Jonas Bjorkman in 2005-2006.

After falling to the eventual champions in 2010, the Czech Republic's Lucie Hradecka and Andrea Hlavackova won their first Grand Slam title this year by defeating Sania Mirza and Elena Vesnina (no.7) 6-4, 6-3 in the women's doubles final, in one hour and twenty-one minutes.

The match took place on Suzanne Lenglen court amid swirling winds which affected the services of all four players from beginning to end. The first break came in the third game, after a series of errors by Mirza, who double-faulted twice and hit a forehand long.

Powerful returns from Hradecka

The two Czechs - who beat second seeds Kveta Peschke and Katarina Srebotnik in the quarter-finals and fourth seeds Vania King and Yaroslava Shvedova in the semis - then broke again at 4-1, thanks mostly to Hradecka's powerful returns, but let four set points slip away on Mirza's service. This gave the Russian/Indian pairing the impetus to break back on Hlavackova's service, but the latter then served out to take the first set 6-4, despite two double faults.

The Czechs went ahead in the fifth game of the second set, an unlucky bounce setting up two break points before Hradecka caught Mirza napping at the net. They sealed the deal on Vesnina's service with a forehand winner each and a crisp volley on the final point which set off scenes of jubilation.

"They served well at the right time"

Andrea Hlavackova spoke emotionally after her first Grand Slam win, thanking her entourage and commiserating with their opponents as she clutched onto the Simone Mathieu Cup. Her young Argentinean coach Diego Dinomo was also delighted with his first success at this level. "There were too many emotions out on the court today, on both sides of the net, for there to be any really good tennis," he said after the match.

"They were nervous and impatient, but Lucie and Andrea served well at the right time, and that's what made the difference. It's ironic that I coached pure clay-courters (in Argentina) and it was only when I started working with a young Czech player that I won a tournament on clay," he grinned.

Na Li - Schiavone 1.8 [bet365] 6:4 7:6

Myrnyi/Nestor - Schwank/Cabal 1.4 [bet365] 7:6 3:6 6:4

ROLAND GARROS DAY 13

2011-06-03T18:40:00.000+02:00

RAFAEL NADAL PO RAZ KOLEJNY W WIELKIM FINALE!!!

6:4 7:5 6:4 takim wynikiem zakończył się pierwszy półfinałowy pojedynek pomiędzy Nadalem a Murray'em. Pomimo szybkiego zwycięstwa w trzech setach, to nie był łatwy pojedynek dla Nadala. Dużo się działo, Szkot nawiązał równą walkę i robił co mógł, by coś w tym spotkaniu ugrać.

W pierwszym secie, bardzo szybko zrobiło się 5:1 dla Nadala i już wszyscy myślami byli w II secie to Szkot wziął się do roboty i odrobił 3 gemy i dzielnie walczył, by uratować seta, jednak po naprawdę ciekawej walce to Nadal wygrał pierwszego seta.

Kolejny set to równa walka do stanu 5:5 i gdy się wydawało, że będzie tie-break to Nadal wygrał dwa kolejne gemy i było 2:0 w meczu.

III set to znów przewaga Nadala, Szkot za dużo piłek psuł i w konsekwencji to Hiszpan mógł się cieszyć z awansu do 12 finału Wielkiego Szlema i szóstego finału w Paryżu.

ROGER FEDERER POKONAŁ DJOKOVICA!!!

FEDERER - DJOKOVIC 7:6 6:3 3:6 7:6

43 zwycięstwa od początku roku z rzędu (!!!) w dzisiejszym tenisie, to coś wręcz niebywałego. Przy takiej konkurencji ze strony młodych, rządnych sukcesów tenisistów, ale także tych starszych, doświadczonych, w to naprawdę ciężko uwierzyć, ale Novak tego dokonał. Gdzie nie zagrał tam wygrywał, czasem gładko i szybko, a czasem z problemami, ale zawsze pokazywał bardzo solidną grę, ambicję, wolę walki do samego końca. Djokovic wybierał najważniejsze turnieje i tam grał niekiedy kosmiczny tenis.

Mnie osobiście wiele razy zachwycił i choć niektórzy mieli powoli dość dominacji Serba, inni zachwycali się jego grą i kolejnymi zwycięstwami, szczególnie elektryzowały spotkania z Rafaelem Nadalem. I choć to właśnie w Hiszpanie większość upatrywała pogromcę Serba to stało się inaczej.

Warto tutaj wspomnieć o sukcesach Serba od początku roku:

- AUSTRALIAN OPEN ( Andy Murray - 6:4 6:2 6:3 )

- DUBAI ( Roger Federer - 6:3 6:3 )

- INDIAN WELLS ( Rafael Nadal - 4:6 6:3 6:2 )

- MIAMI ( Rafael Nadal - 4:6 6:3 7:6 )

- BELGRAD ( Feliciano Lopez 7:6 6:2 )

- MADRYT ( Rafael Nadal 7:5 6:4 )

- RZYM ( Rafael Nadal 6:4 6:4 )

Naprawdę imponująca seria zwycięstw Novaka Djokovica, a nie wolno zapominać, że grał w najważniejszych turniejach w cyklu, gdzie występowali wszyscy najlepsi tenisiści.

W pojedynku o awans do Wielkiego Finału Roland Garros stanął mu na drodze Roger Federer i to on okazał się tym, który zatrzymał Serba w tym roku!!! Novak w tym roku nie przegrał 43 pojedynków, ale starcie nr 44 przegrał. Szkoda, nie poprawi osiągnięcia Ivana Lendla - 44 zwycięstwa ( wrzesień 1981 - luty 1982 ), ani też Guillermo Vilas - 46 zwycięstw( lipiec - wrzesień 1977 ).

ROLAND GARROS DAY 11 & 12

2011-06-02T17:41:00.000+02:00

FRANCESCA SCHIAVONE ZNÓW W FINALE!!!

Dla Włoszki, rozstawionej z numerem 5. już w zeszłym roku spełniły się marzenia o dotarciu do finału turnieju wielkoszlemowego. Schiavone nie tylko do niego dotarła, ale zaprezentowała się znakomicie, pięknie i efektownie grając pokonała S. Stosur. Niejeden by powiedział, że to ukoronowanie jej kariery i nie sposób się z tym nie zgodzić, ale kto by pomyślał, że dokładnie za rok, ta doświadczona zawodniczka znów wygra pierwsze sześć spotkań ( 13. z rzędu na Roland Garros ) i będzie w finale. Dla mnie jest to historia nieprawdopodobna, w dzisiejszym tenisie, gdzie jest tak ogromna konkurencja, siła i młodość, a Ona wciąż umie się w tym wszystkim fantastycznie odnaleźć. To jest coś, co wzbudza wszechobecny szacunek wśród kibiców tenisowych.

Włoszka już w zeszłym roku przeszła do historii jako pierwsza Włoszka, która wygrała w turnieju Wielkiego Szlema.W ćwierćfinale Schiavone pokonała nadzieję francuskiej publiczności Marion Bartoli 6:3 6:3. Było to ich szóste spotkanie, ale pierwsze na "cegle". Włoszka okazała się lepsza po raz piąty, a jedyną porażkę poniosła w 2009 roku na twardym korcie w Dubaju.

W wielkim finale zmierzy się z fenomenalną chińską zawodniczką, uczestniczką finału AO 2011 Na Li!!!

NA LI W FINALE ROLAND GARROS 2011!!!

Dla tej chińskiej tenisistki ten sezon jest najlepszy w dotychczasowej długiej już karierze. 29-letnia tenisistka dotychczas wygrała 4 turnieju w singlu i dwa turnieje deblowe, ostatni sukces to zwycięstwo w turnieju w Sydney, gdzie pokonała Kim Clijsters. Dzięki dotarciu do finału AO stało się o Niej głośno i nie bez przyczyny, bo naprawdę grała bardzo efektowny i skuteczny tenis. Kolejny Turniej Wielkiego Szlema i znów o tej tenisistce bardzo głośno, znów dotarła do finału, co jest naprawdę pięknym osiągnięciem. W wielkim stylu pokonała faworyzowaną Marię Sharapovą i zasłużenie awansowała do finału. Bardzo bym chciał, by w tym roku to właśnie Na Li wygrała wielkoszlemowy tytuł, jako ukoronowanie jej dotychczasowej kariery.

Na Li:

Ona ma bardzo mocny i trudny do odbiory serwis, więc grając przeciwko niej trzeba liczyć na to, że ją zawiedzie, choć trochę. Dzisiaj był właśnie taki dzień, a ja to wykorzystałam. Przed przyjazdem do Paryża nie liczyłam, że dojdę do finału Roland Garros, bo wolę twarde korty. Mam nadzieję, że w sobotę los też mnie zaskoczy."

Wczorajszy dzień na paryskich kortach przed rozpoczęciem spotkań zapowiadał się niezwykle interesująco. Wśród pań doszło do rywalizacji pomiędzy Marią Sharapovą a Andreą Petkovic oraz Na Li z Victorią Azarenką.

Przed meczem można się było spodziewać dramaturgii, ogromnych emocji, zwrotów akcji oraz pięknych zagrań. Tych ostatnich nie zabrakło w obu spotkaniach, jednak ku mojemu zdziwieniu wynik był dość zaskakujący. Spotkania zakończyły się w dwóch setach, Sharapova nie dała żadnych szans Niemce i łatwo zwyciężyła 6:0 6:3. Więcej emocji było w drugim spotkaniu, gdzie przewagę można było upatrywać po stronie Azarenki, która w tym roku na ziemi spisywała się bardzo dobrze. Finał w Madrycie ( przegrana z Kvitovą 7:6 6:3 ), następnie Masters w Rzymie ( krecz w ćwierćfinale z Sharapovą ) i w końcu tutaj w Paryżu w 4 spotkaniach nie przegrała seta, gładko pokonując kolejne przeciwniczki na swojej drodze

( Hlavackova 6:3 6:3, Parmentier 6:0 6:1, Vinci 6:3 6:2, Makarova 6:2 6:3 ) Tym bardziej może dziwić, jakby nie patrzeć zwycięstwo w dwóch setach Na Li 7:5 6:2.

Na Li said:

"I never thought I could be in the semis of Roland Garros. I thought I could do it at the other three, but never here. Asian players play flat, and to do well on clay you have to slide a lot and hit topspin. But after this I think all Asian people will have more confidence on clay courts. I'm really happy to do so well here."

Azarenka said:

"She was the better player today. She was playing very well in the important moments," Azarenka said. "I don't think I was playing my best tennis today, but I was trying really hard to get the momentum going. She was very solid."

ROLAND GARROS DAY 10

2011-05-31T19:46:00.001+02:00

SCHIAVONE SURVIVES PAVLYUCHENKOVA IN QFs

In a match-up between the oldest and youngest players in the Top 20, it was the 19-year-old, No.14-seeded Pavlyuchenkova who came out dialled in, hitting her glamorous groundstrokes to perfection to win the 27-minute first set and build a 4-1 second set lead; but errors started creeping in, and Schiavone sensed it.

Schiavone, 30 years old and seeded No.5, cut back on her own errors and started using her full all-court arsenal - as well as her big heart - to claim the second set. She carried that winning momentum to a 5-1 third set lead.

Pavlyuchenkova wasn't finished, winning four straight games to even the decider at 5-all, but Schiavone hung on just enough, missing out on two match points as her young Russian opponent blasted forehand winners; but with one last forehand get and a subsequent backhand passing shot, the Italian closed it out.

Schiavone scored her 12th straight win at Roland Garros.

SCHIAVONE - PAVLYUCHENKOVA 1:6 7:5 7:5

BARTOLI POWERS INTO FINAL FOUR

French No.1 Marion Bartoli continued to shine at her home Grand Slam on Tuesday, powering into her first French Open semifinal with a 76(4) 64 victory over Svetlana Kuznetsova over on Court Suzanne Lenglen.

Bartoli, who suffered a thigh injury in the final of the warm-up tournament in Strasbourg and had said it would take a miracle for her to even compete here, continued to show she just never gives up, rallying from 3-1 down in the first set tie-break to close out a marathon 64-minute first set, then building a two-break lead in the second set and holding off a late Kuznetsova surge to close it out.

World No. 4 Andy Murray completed a comeback from two sets down for the fifth time in his career on Tuesday as he edged Viktor Troicki 4-6, 4-6, 6-3, 6-2, 7-5 for a place in the Roland Garros quarter-finals.

The match was suspended due to darkness on Monday evening, with Murray having fought back from a two-set deficit to force a deciding set. When play resumed on Court Suzanne Lenglen on Tuesday, it took on the same passage of play before Murray prevailed in the 66-minute fifth set.

Proceedings on Monday had seen Murray battle concerns over his ankle and frustration at his level of tennis, before producing his best form when Troicki had established a two-set and a break lead. It was much the same at the resumption as Troicki was first out the blocks, breaking in the sixth game and serving for the match in the ninth game.

However, tight shots crept into the Serb’s game at 5-3, 30/0 and Murray took full advantage to strike back. The Scot reeled off a total of five straight games from 2-5 down to clinch victory and set a quarter-final meeting with Juan Ignacio Chela.

Murray said:

"The day and a half before the match was pretty stressful and tiring before I went on the court."

"Today, more so than yesterday, I was really nervous, it was very windy on the court. Once I went behind again I loosened up a little bit and started going for my shots more. I got through it, but emotionally it was pretty challenging."

Federer Sets Blockbuster SF With Djokovic

World No. 3 Roger Federer will attempt to curb Novak Djokovic’s 43-match winning streak when the pair meets in a blockbuster semi-final clash at Roland Garros. Federer earned his place in the last four after ousting remaining French hopeful Gael Monfils 6-4, 6-3, 7-6(3) on Tuesday in Paris.

The 29-year-old Federer is the last player to have beaten Djokovic, dismissing the Serb in straight sets in the semi-finals of the 2010 Barclays ATP World Tour Finals in November. Since then, Djokovic has won seven successive tour-level titles and steered Serbia to victory in the Davis Cup final in December.

Federer leads their FedEx ATP Head2Head series 13-9, but since beating Djokovic in London has lost to him in their past three matches.

"It’s always nice to be in the semi-finals of a Grand Slam," said Federer. "I hoped to play well here. It was a tricky draw and I’m happy that I made my way through to the semis. I’ve never diverted from my plan of focussing on myself and I’m very happy with the way I’m playing.

"For me the plan is to try and take a step further and reach the final of the French Open. I know [Djokovic] has a lot on the line. I’m looking forward to that match. I think we usually play pretty well against each other."

ROLAND GARROS DAY 9

2011-05-30T13:52:00.000+02:00

NEW VIDEO

AUSTRALIAN OPEN 2010 FINAL

AGNIESZKA RADWAŃSKA - MARIA SHARAPOVA
6:7 5:7

Dziś zapowiada się kolejny bardzo ciekawy dzień na kortach w Paryżu.

Pierwsze spotkanie wśród pań zostało zakończone, nie miałem okazji tego spotkania oglądać, jednak rozstrzygnięcie patrząc po wyniku w III decydującym secie było dość zaskakujące. Chinka Na Li przegrywała 3:0 by wygrać ostatecznie 6 gemów z rzędu i cały mecz 6:3 (!!!) Udało jej się zatem zrewanżować za porażkę w dwóch setach w turnieju w Madrycie.

NA LI - PETRA KVITOVA 2:6 6:1 6:3

Przed nami jeszcze z ciekawie zapowiadających się spotkań dokończenie spotkania Ferrer - Monfils, a także Soderling - Simon, no i dla wszystkich polskich kibiców pojedynek naszej Agnieszki z Marią Sharapovą. To spotkanie jako czwarty mecz na korcie Phillipa Chateriera ( po zakończeniu meczu Simon - Soderling ).

NADAL - LJUBICIC 7:5 6:3 6:3
DULKO/PENETTA - VESNINA/MIRZA 0:6 5:7
MONFILS - FERRER => FEDERER - MONFILS

Dziś, tak jak i wczoraj na kortach w Paryżu działo się bardzo wiele. Emocji nie brakowało, dramaturgii w sumie też nie, choć spodziewałem się w niektórych pojedynkach więcej zaciętości i zwrotów akcji.

Wśród panów, planowo i bez kłopotów wygrał swój mecz Rafael Nadal z Ivanem Ljubicicem. Chorwat może i powinien zaliczyć ten turniej do udanych, w tym wieku trzyma się naprawdę bardzo dobrze i wciąż jest bardzo groźnym zawodnikiem, który zawsze potrafi zaskoczyć. Ciekawostką jest, że Nadal wygrał już 224 (!!!) mecz na nawierzchni ceglanej, przegrywając 18.

Nadal said:

"I have improved since the tournament started"

"I'm able to play better and I'm going to continue on this path."

W kolejnej rundzie spotka się z zawodnikiem, który jako jedyny zdołał pokonać Hiszpana w 2009 roku, gdzie Szwed dotarł do finału, przegrywając z Rogerem Federerem. W roku 2010 znów spotkali się w finale, ale tutaj już Nadal nie dał żadnych szans Szwedowi. Jak będzie tym razem???

Bardzo ciekawie i dramatycznie zarazem było w spotkaniu Francuza Gaela Monfilsa i Hiszpana Davida Ferrera. W tym spotkaniu było wszystko to, co kibice uwielbiają najbardziej. Dramaturgia, emocje, zwroty akcji, piłki meczowe, piękne obrony, a to wszystko mieliśmy dzisiaj podczas dokończenia spotkania. Najciekawiej było w piątym decydującym secie, gdzie Francuz prowadził już 5:3 i 40:15, jednak dwie piłki meczowe nie wystarczyły do wygrania pojedynku. Hiszpan bardzo dzielnie walczył i wywalczył. Wygrał następne 8 (!!!) piłek z rzędu i wyszedł na 5:5. Kolejną szanse meczową miał Gael przy wyniku 6:5, ale wtedy pięknym forhandowym zagraniem wzdłuż linii popisał się Hiszpan. Miał tez swoją szansę David, ale nie wykorzystał break pointa przy stanie 6:6. W kolejnym gemie serwisowym Hiszpana bardzo szybko zrobiło się 0:40 i tego Francuz już nie zmarnował. W kolejnej rundzie zmierzy się z Rogerem Federerem.

Gael said:

"It's one of my best matches of my career, every time I have a tough fight here and I play five-setters here."

I na koniec dzisiejszego dnia chciałbym jeszcze dwa zdania o meczu Agnieszki Radwańskiej.

Przed meczem wiele można było wyczytać na portalach i forach internetowych na temat tego spotkania, o szansach Agnieszki i słabościach gry Marii. Jednak jak to zawsze bywa kort weryfikuje wszystkie przed meczowe spekulacje, i tak też było tym razem. Mecz mógł się podobać, choć mnie osobiście krzyki Sharapovej przy zagraniach strasznie przeszkadzają, urokiem tenisa tego nazwać nie można. Jednak niektóre zagrania naprawdę pierwsza klasa, obrony Agnieszki także zasługiwały na oklaski, szczególnie obrona piłki meczowej.

Mecz dla Agnieszki zaczął się bardzo dobrze, rozsądna i rzetelna gra doprowadziły do wyniku 4:1. Rosjanka grała bardzo mocno i agresywnie, co przekładało się bezpośrednio na mnóstwo niewymuszonych błędów, ale też wiele piłek bezpośrednio wygranych. Rosjanka grając swój tenis doprowadziła do wyrównania i o losach setach decydował tie-break. W tej rozgrywce lepiej spisała się Maria, która wygrała go do 4. II set miał dość dziwny przebieg i niestety nie zakończył się po myśli Agnieszki, a powinien. Polska miała 5 szans na skończenie seta, nie wykorzystała żadnej i ze stanu 5:3 dla Polki zrobiło się 7:5 dla Rosjanki.

Szkoda, nie można było odmówić ambicji, woli walki i poświęcenia Agnieszce, zabrakło trochę szczęścia i zimnej krwi w kluczowych momentach meczu.

Polka przegrała 7:6 7:5

Po meczu:

"Nie mogę stwierdzić, że to był zły mecz. Aczkolwiek, jak się nie wykorzystuje takiej szansy, to wiadomo, że potem wszystko leci tylko w dół"

"Nie mogę powiedzieć, że to się rozegrało w głowie, bo nie miałam żadnego "hebla", czy czegoś takiego. Nie miałam nic do stracenia. To był bardzo dobry i wyrównany mecz od początku, dobrze grałam. To nie była więc głowa, tylko po prostu nie wykorzystałam tego, co miałam. Trzeba było to jakoś inaczej rozegrać, a jak się takich szans nie wykorzystuje, później ciężko to nadrobić, szczególnie jak rywalka tak dobrze gra, jak Maria. Tutaj każda piłka jest ważna".

"Ona ma taki styl gry, że cały czas nadaje tempo, a do tego dzisiaj bardzo dobrze serwowała. Na to ja nie miałam żadnego wpływu. Właściwie chwilami serwowała dwa pierwsze serwisy".

ROLAND GARROS DAY 8

2011-05-29T14:17:00.000+02:00

Kolejny dzień Roland Garros dostarczył nam niesamowitych emocji. Każdy fan tenisa ziemnego mógł dzisiaj zobaczyć porcję naprawdę wspaniałego tenisa, gdzie było wiele emocji, dużo pięknych zagrań, dramaturgia i ogromna wola walki. To wszystko kochamy najbardziej i dzisiaj tego nie zabrakło.

Na początek chciałbym napisać parę zdań o meczu, który miał naprawdę dość dziwny przebieg i zakończył się dosyć niespodziewanie. Mowa o spotkaniu Fabio Fognini - Albert Montanes. W tym spotkaniu było wszystko, piękne zagrania, walka, determinacja, ból i cierpienie...Obrona piłek meczowych i w konsekwencji niespodziewane zakończenie. Spotkanie wygrał, który pod koniec spotkania ledwo biegał po korcie Włoch Fabio Fognini po 4 godzinach i 22 minutach. Włoch obronił 5(!!!) piłek meczowych i pierwszy raz awansował do ćwierćfinału. Hiszpan nie mógł uwierzyć w to co się stało. W piątym decydującym secie prowadził 5:2, miał 5 piłek meczowych i przegrał. To jest piękno tenisa, heroiczna walka i ogromna ambicja została wynagrodzona.

Warto tutaj również przypomnieć, że Włoch w zeszłym roku również grał tutaj dramatyczny mecz 5-setowy przeciwko Monfilsowi, który wygrał 9:7 w decydującej partii.

Fognini jest pierwszym zawodnikiem, który osiągnął ćwierćfinał Wielkiego Szlema od czasu Davide Sanguinetti, który dotarł do ćwierćfinału Wimbledonu w 1998 roku. A ostatnim Włochem, który osiągnął tę fazę turnieju w Paryżu był Renzo Furlan w 1995 roku.

Kolejnym przeciwnikiem dla Włocha będzie... Novak Djokovic!

Kolejnym ciekawie zapowiadającym się meczem było spotkanie dwóch Szwajcarów: Rogera Federera i Stanislasa Wawrinki. Ten drugi w swoim poprzednim meczu pokazał, że można przegrywać 2:0 w setach, mieć stratę break'a w trzecim i wygrać mecz. Niestety dla gospodarzy tym pechowcem okazał się Tsonga, który przegrał wygrany mecz. Ale w tenisie to się zdarza, ostatnio nawet dość często ( przyp. Verdasco - Soderling - 3 piłki meczeowe po rząd okazały się dla Hiszpana nie lada problemem, Montanes - Fognini - 5 piłek meczowych i kulejący przeciwnik), dzięki temu jedni kochają tenis, gdy inni go przeklinają.

Bardziej doświadczony Szwajcar nie dał żadnych szans, szybko, łatwo i przyjemnie pokonał po raz kolejny w Wielkim Szlemie swojego kolegę, partnera deblowego, Stasia.

FEDERER - WAWRINKA 6:3 6:2 7:5
DJOKOVIC - GASQUET 6:4 6:4 6:2 41 ZWYCIĘSTWO!!!

DJOKOVIC GETS TO 41-0 IN 2011 - CAN ANYONE BREAK HIM?

"I knew before the match he was going to be a difficult opponent to beat," said Djokovic. "I went into the match a bit more nervous than usual and we both made a lot of unforced errors at the start. I think I was managing to control my game a little bit better today and I think that resulted in the win."

O Novaku, poza tym że wygrał 41 (!) pojedynek w tym roku dziś pisać więcej nie będę. Choć liczyłem na większy opór ze strony Richarda. W następnej rundzie Fabio Fognini, jeżeli zdecyduje się przystąpić do pojedynku, to widzę innego rozwiązania jak szybkie 3:0 dla Serba.

Bardzo ciekawie było u pań. Anastasia Pavlyuchenkova - Vera Zwonarieva

Anastasia Pavlyuchenkova - Vera Zwonarieva 7:6 2:6 6:2

Młoda, 19-letnia Rosjanka sprawiła sporą niespodziankę pokonując bardziej utytułowaną i stawianą w roli faworyta do końcowego zwycięstwa koleżankę Vere Zwonarievą.

"This will be my first Grand Slam quarterfinal so it really means a lot to me, especially beating Vera in only the second time playing against each other," Pavlyuchenkova said. "I knew it would be tough and she would fight until the end, but I just believed until the end and tried my best every point. What else could I do? I wanted to win so badly, I really did everything to do it."

Zwonarieva:

"I tried my best. I had chances in the first set and chances in the third set but couldn't take them". "I know what I have to work on and what I have to improve. But for sure she played a great match - she's young and she has great potential. I'm sure we'll see Anastasia a lot in the future."

Następne bardzo dramatyczne i bardzo ciekawe spotkanie pomiędzy obrończynią tytułu sprzed roku a Jeleną Jankovic, która próbuje odnaleźć tę właściwą drogę. Moim zdaniem jest na dobrej drodze do tego, by wrócić do swojej gry z jej najlepszych lat, ale to jeszcze chyba nie jest to. Ale dzisiaj miała bardzo trudnego przeciwnika, Włoszka jest zawsze groźna, nieustępliwa i do bólu waleczna, co można było dzisiaj zobaczyć oglądając to spotkanie. Włoszka dawała z siebie wszystko, biegała do każdej piłki, zaciekle atakowała, ale i heroicznie się broniła. Jelena też zagrała dobre spotkanie, miała nawet szansę na wygranie tego pojedynku, ale tutaj decydowało opanowanie i pojedyncze ważne punkty, które Włoszka wygrała. Jelena niepotrzebnie się denerwowała, dyskutowała, poniekąd było to podyktowane złymi zagraniami, frustracją i niemocą, ale to zdenerwowanie źle na nią wpływało i w konsekwencji przegrała.

Dla Włoszki dzisiejszy pojedynek był 11 (!!!) z rzędu wygranym na Roland Garros. Już czeka na nią Anastasia, pogromczyni Zwonarievej.

Schiavone said:

"The key to coming back was being more consistent and controlling the points a little bit more with my spin"

"I couldn't go inside the court before because my shots weren't deep enough, so I had to start hitting deeper. And if I served well I would go in too. That was the key - when you feel it's time to do it, you do it."

FRANCESCA SCHIAVONE - JELENA JANKOVIC 6:3 2:6 6:4

ROLAND GARROS DAY 7

2011-05-28T12:04:00.000+02:00

NADAL - MURRAY [ HD ]

LONDON MASTERS 2010 => VIDEO ON DEMAND

LONDON MASTERS 2010 FINAL FEDERER - NADAL

BRAWO AGNIESZKA!!! WICKMAYER POKONANA 6:4 6:4

ŁUKASZ POLEGŁ

Agnieszka i Belgijka spotkały się na korcie po raz drugi. Pierwsze starcie miało miejsce przed rokiem w Bydgoszczy w rozgrywkach o Fed Cup. Lepsza okazała się wówczas Wickmayer 3:6, 7:6(6), 7:5, choć po drodze musiała bronić trzy meczbole.

"Były dzisiaj lepsze i gorsze gemy. Na pewno byłoby trzy razy gorzej, gdybym musiała wychodzić na kort codziennie. Przegrałyśmy z Danielą w pierwszej rundzie, więc teraz co drugi dzień mam wolny. To dla mnie duży plus, więc nie jest źle ".

"Widać, że Maria gra teraz lepiej na "ziemi", niż to kiedyś było, na zasadzie bum-bum. Do tego jak miała zły dzień, to można było się tylko uchylać, żeby nie oberwać piłką. Ogólnie gra teraz lepiej i kontroluje lepiej swoją grę. Owszem pamiętam, że kiedyś pokonałam ją w US Open, ale to było dawno i nieprawda, więc nie ma o czym mówić ".

PATTY SCHNYDER RETIRES!!!

PATTY SCHNYDER KOŃCZY KARIERĘ!!!

32-letnia Szwajcarka Patty Schnyder poinformowała w Paryżu o zakończeniu kariery.

"To dla mnie bardzo trudna decyzja, ale nadszedł czas, aby ją podjąć. Zdaję sobie sprawę, że początkowo będzie mi ciężko przystosować się do zupełnie innego trybu życia"

"It's time to close this amazing chapter of my life," the 32-year-old Schnyder said. "This very emotional decision makes me thankful and proud of all the moments I have been able to share on and off the court with fans from all over the world and with the champions and legends from many decades.

Dziś czekają nas bardzo ciekawe spotkania. Przede wszystkim dokończenie wczorajszego meczu Djokovic - Juan Martin Del Potro, które powinno nam dostarczyć niezapomnianych emocji, dużo pięknych zagrań i kto wie, może kolejne zwycięstwo Serba...? A może Juan Martin zapisze się do historii, jako ten który w 2011 roku jako pierwszy zatrzymał Serba? Czas pokaże - kort Suzanne Lenglen III mecz ( jak zakończą panowie Murray - Berrer ). Poza tym, a dla kibiców z Polski przede wszystkim polskie mecze z udziałem Łukasza Kubota oraz Agnieszki Radwańskiej. Oba mecze dość ciężkie, ale nie powinno zabraknąć emocji.

Gilles Simon - Mardy Fish 1.50 [ BET365 ] 6:3 6:4 6:2

ROLAND GARROS DAY 6

2011-05-27T00:08:00.000+02:00

ZAPRASZAM DO ZAKŁADKI VIDEO

ROME MASTERS FINAL [ HD ]

STAŁO SIĘ!!! PIĘKNA CAROLINE
WYELIMINOWANA

Rozstawiona z numer 1. Caroline Wozniacki niespodziewanie pożegnała się z turniejem! Została pokonana przez Słowaczkę Daniele Hantuchovą w dwóch setach 6:1 6:3. Jest to największa niespodzianka w turnieju pań, wczoraj odpadła Kim Clijsters. Ciekawostką jest fakt, że w erze open, taka sytuacja się jeszcze nie zdarzyła, by dwie najwyżej rozstawione w turnieju zawodniczki nie dotarły do IV rundy.

Kluczem do sukcesu w dzisiejszym spotkaniu była ogromna wola walki, upór i determinacja oraz przede wszystkim konsekwencja w grze i dokładność. Daniela prowadziła grę, zmuszała rywalką do biegania i popełniania błędów. Ten mecz pokazał, że można Dunkę pokonać, grając dokładnie i konsekwentnie oraz ciągle wywierając presję.

Wozniacki: "Cóż, Daniela grała dzisiaj bardzo dobrze przez cały czas. Naprawdę bardzo, bardzo, bardzo dobrze. To wszystko. Owszem, pogoda nie była najlepsza, może kort był trochę nierówny, ale przegrałam, bo ona była lepsza ode mnie i tyle."

Top seed Caroline Wozniacki sensationally crashed out of the French Open 6-1, 6-3 at the hands of Daniela Hantuchova on Friday afternoon. The world no.1 was sent packing by her Slovakian opponent who barely put a foot wrong during the entire match.

"She played very well. She played very, very well today, better than me, for sure. She knew what she was going to go out there and do. She was just too good. I just need to get back on the court and practice, and come back stronger."

"It's definitely not the surface that I like the most, but I was still hoping that it was going to be better than this. But then again Daniela is a good opponent. She played very well today, and if she keeps playing like this, she's tough to beat."

CZY JUAN MARTIN PRZERWIE PIĘKNY SEN DJOKOVICA???

Stanislas Wawrinka v Jo-Wilfried Tsonga 1.70 [ BET365 ]

Stara tenisowa zasada znów się sprawdziła, Tsonga prowadząc 2:0 w setach przegrał mecz w 5 setach. Szkoda, bo mógł i powinien pokonać Szwajcara. Udało mu się obronić dwie piłki meczowe ale trzecią już Wawrinka wykorzystał pięknym fh crosem.

ROLAND GARROS DAY 5

2011-05-26T01:04:00.000+02:00

NA KONIEC DZISIEJSZEGO DNIA
SYLWETKA DANIELA NESTORA

DANIEL MARK NESTOR - kanadyjski tenisista, urodzony 4 września w Belgradzie, specjalista od gry podwójnej, mistrz olimpijski, zwycięzca turniejów wielkoszlemowych, lider rankingu światowego deblistów.

W całej swojej karierze, wygrał 72 turnieje, w tym:

- Mistrzostwa Olimpijskie w Sydney w 2000 roku, ( w parze z Sébastien Lareau )

- Australian Open w 2002 roku ( Mark Knowles )

- Us Open w 2004 roku ( Mark Knowles )

- French Open w 2007 i 2010 roku ( Mark Knowles )

- Wimbledon w 2008 i 2009 roku ( Nenad Zimonjić )

Grywał w parach z najlepszymi deblistami:

- Mark Knowles

- Sébastien Lareau

- Kevin Ullyett

- Sandon Stolle

- Nenad Zimonjić

- Maks Mirnyj

I WŁAŚNIE DZISIAJ RAZEM W PARZE Z MAXEM MIRNYJ WYGRAŁ SWÓJ 800. (!!!) POJEDYNEK POKONUJĄC 7-6, 6-3 GAELA MONFILSA I J.OUANNE.

Canada's Daniel Nestor claimed his 800th doubles match win Thursday at Roland Garros, partnering Max Mirnyi to a 7-6, 6-3 victory over Frenchmen Gael Monfils and Josselin Ouanna. The 38-year-old Canadian, who turned pro 20 years ago in 1991, already has won more doubles matches than any other active player on the ATP World Tour

BYE - BYE NIKOLAY!!!

Nie zszokowała mnie tak bardzo ta informacja, bo ostatnie wyniki Rosjanina nie dawały podstaw do tego, by zaufać mu stawiając na Niego. Jednak porażka z Antonio Veicem w V setach to spora niespodzianka. Chorwata miałem już okazję kilka razu oglądać na żywo, ostatni raz w Poznaniu w zeszłym roku, gdzie zachowywał się dość ekspresyjnie na korcie wyrażając swoje niezadowolenie z gry. Jednak Rosjanin będący dla siebie w słabej formie powinien pokonać Antonio.

A. Veic - N.Davydenko 3:6 6:2 7:5 3:6 6:1

Clijsters Misses Match Points, Falls To Rus

Porażka rozstawionej z numer II Belgijki Kim Clijsters z holenderką A. Rus 6:3 5:7 1:6 to największa niespodzianka w turnieju pań. Kim w II secie prowadziła 5:2, nie wykorzystała dwóch piłek meczowych i w konsekwencji przegrała spotkanie.

PARIS, France - In one of the most surprising results of the WTA season so far, four-time Grand Slam champion Kim Clijsters bowed out in the second round of the French Open on Thursday, squandering a 63 52 lead and match points in a messy 36 75 61 loss to unheralded 20-year-old Arantxa Rus.

Clijsters said:

"I'm still trying to figure it out, I felt like she was missing quite a lot in the beginning of the rallies, and I felt I was moving her around well from side to side. Then I started doubting a little bit. That's definitely the wrong attitude to have, especially for me on clay. She obviously started building up more confidence, playing a lot better and putting me on my back foot all the time. I couldn't really play my aggressive tennis anymore in that third set."

"My ankle feels fine, that had absolutely nothing to do with it. If I felt like I wasn't as ready as I would have liked to be, I wouldn't have come here,."

"Physically everything was fine. If I wasn't feeling I was able to play tough matches, I wouldn't have made the decision to come to Roland Garros."

"I'm not going to sit here and say maybe I shouldn't have come here. That's the attitude of a real loser, I think. I gave it the best I had with the abilities I had."

ZWYCIĘSTWA ŁUKASZA I AGNIESZKI

ŁUKASZ KUBOT - CARLOS BERLOCQ 6:3, 7:6 (7-4), 6:3

Łukasz Kubot rozpoczął pojedynek bardzo obiecująco, ale potem nieco spuścił z tonu i przegrywał już nawet 1:3. Polak zabrał się za odrabianie strat i jego pościg zakończył się sukcesem, bo Kubot wygrał pierwszego seta 6:3. Drugi set był bardzo wyrównany i gra często toczyła się na przewagi. Następnie Polak przełamał serwis rywala, ale po kilku chwilach Carlos Berlocq prowadził 4:3. Nasz tenisista doprowadził do remisu i po zaciętej walce wygrał drugą partię 7:6. Przed trzecią partią Argentyńczyk poczuł się słabo i musiał skorzystać z pomocy medycznej, ale po kilku minutach wrócił na kort. Berlocq wygrał pierwszego gema, ale nie był jednak w stanie dotrzymać kroku Polakowi. Kubot szybko wyrównał, następnie przełamał rywala i dopro-wadził do wyniku 4:2. W siódmym gemie gra toczyła się w szybkim tempie i znów mieliśmy bitwę na przewagi. Zwycięsko z tej walki wyszedł Kubot, ale w kolejnej partii zwyciężył Argentyńczyk. Polak jednak w następnym gemie pokazał klasę i wygrał ostatecznie mecz 6:3. Mimo trudności, Kubot rozegrał jak na razie chyba swój najlepszy mecz na kortach Rolanda Garrosa i odniósł piąte zwycięstwo (wcześniej musiał przebrnąć przez trzy rundy eliminacji). Rywalem Polaka w 1/16 finału będzie Kolumbijczyk Alejandro Falla (sklasyfikowany w rankingu ATP na 120. miejscu).

[źródło: onet.pl]

AGNIESZKA RADWAŃSKA - SANIA MIRZA 6:2, 6:4

Kolejny dzień zmagań na paryskich kortach, co nam dziś niespodziewanego przyniesie?

Dulgheru A. - Cirstea S. (-1.5/+1.5 set.) 1.55   2:6 5:7

Bhupathi M./Paes L. - Haas T./Petzschner P. 1.30   2:6 6:3 6:2

Jankovic J./Pavlyuchenkova A. - Grandin N./Uhlirova V. (-1.5/+1.5set.) 2.00   3:6 6:3 3:6

ROLAND GARROS DAY 4

2011-05-25T10:11:00.000+02:00

KOLEJNE ZWYCIĘSTWO SERBA 39 W TYM ROKU, 41 Z RZĘDU!!!

NASTĘPNY JUAN MARTIN DEL POTRO...

KAROLINA OCALAŁA I GRA DALEJ!

Kanadyjka Aleksandra Wozniak stawiła solidny opór Karolinie i tylko dzięki ogromnej determinacji i ogromnej woli walki, co zdecydowanie wyróżnią ją wśród zawodniczek z cyklu, zakończyła mecz w dwóch setach broniąc 3 piłek setowych. Kolejnym testem będzie Słowaczka Daniela Hantuchova, która stosunkowo łatwo wygrała z Włoszką Sarą Errani 6:1 6:2, notując w tym meczu 28 piłek bezpośrednio wygranych przy 18 błędach niewymuszonych. Włoszka i tak może zaliczyć turniej do udanych, gdyż niecodziennie wychodzi się ze stanu 0:5 w III decydującym secie, broni piłki meczowe i potem wygrywa mecz!!!

Wypowiedzi pomeczowe:

"Cieszę się, że skończyło się na dwóch setach, bo w Wielkim Szlemie lepiej nie tracić sił w pierwszych rundach. Początek meczu miałam udany, ale później było już trochę gorzej. Na szczęście nie było trzeciego seta, bo tu mogło być różnie. Wiadomo, że najbardziej pasują mi korty twarde, a na ziemnych wiedzie mi się różnie. Na razie nie myślę, jakie mam szanse na zwycięstwo w Paryżu, choć na pewno chciałabym zdobyć pierwszy wielkoszlemowy tytuł"

World No.1 Caroline Wozniacki survived a stern test from near-namesake Aleksandra Wozniak on Wednesday, coming back from triple set point down to close out the Canadian in straight sets in the second round.

KOLEJNA SMUTNA INFORMACJA...

...MATKA & FRYTKA POZA TURNIEJEM

Pogromcami polskiej pary została para gospodarzy J. Benneteau / N. Mahut 6:4 3:6 7:6

Goerges J. - Safarova L. +1.5 set. 1.55 [ BAH ] COURT NR 2 11:00

2:6 7:5 6:2

Była szansa na zwycięstwo Czeszki w tym spotkaniu, trochę zimnej krwi zabrakło w II secie, nie potrafiła utrzymać break'a a i w konsekwencji przegrała II partię i całe spotkanie.

Kubot L./Marach O. - Lipsky S./Ram R. 1.40 [ BAH ] COURT NR 11

4:6 6:7

Niespodziewana porażka polsko-austriackiej pary w dwóch setach!

2011-05-24T16:17:00.000+02:00

I NA ZAKOŃCZENIE...

NADAL'S FIRST FIFTH SET FORAY AT ROLAND GARROS

Rafael Nadal had never played five sets at Roland Garros… until Tuesday afternoon, when he ran into inspired American John Isner. The Spaniard’s 6-4, 6-7(2), 6-7(2), 6-2, 6-4 come-from-behind victory over Isner.

Year	Tournament	Round	Opponent	Result
2003	Wimbledon	R128	Mario Ancic	W 6-3, 6-4, 4-6, 6-4
2004	US Open	R128	Ivo Heuberger	W 6-0, 6-3, 4-6, 2-6, 6-3
2007	US Open	R128	Alun Jones	W 7-5, 3-6, 6-4, 6-1
2011	Roland Garros	R128	John Isner	W 6-4, 6-7(2), 6-7(2), 6-2, 6-4

SENSACJA NA KORCIE NR 6!!!

3:6 2:6 7:6 7:6 6:4 ŁUKASZ KUBOT - NICOLAS ALMAGRO

MATCH DURATION: 3:50

Almagro, the 2011 clay-court leader with a 24-6 record, had previously beaten Kubot on three occasions last year. It was Almagro's first opening round loss at Roland Garros since his debut in 2004 (l. to Kuerten).

Kubot hit 72 winners and won 63 of 102 net approaches for victory.

Match Summary


	Almagro (ESP)	Kubot (POL)


1st Serve %	87 of 154 = 56 %	105 of 175 = 60 %

Aces	18	5

Double Faults	6	10

Unforced Errors	23	58

Winning % on 1st Serve	67 of 87 = 77 %	65 of 105 = 62 %

Winning % on 2nd Serve	33 of 67 = 49 %	36 of 70 = 51 %

Winners (Including Service)	69	75

Receiving Points Won	74 of 175 = 42 %	54 of 154 = 35 %

Break Point Conversions	9 of 19 = 47 %	6 of 13 = 46 %

Net Approaches	17 of 30 = 57 %	63 of 102 = 62 %

Total Points Won	174	155

Fastest Serve Speed	211 KMH	212 KMH

Average 1st Serve Speed	191 KMH	188 KMH

Average 2nd Serve Speed	151 KMH	165 KMH

II RUNDA CARLOS BERLOCQ

ANA IVANOVIC POZA TURNIEJEM!!!

Piękna Ana już nie gra w Paryżu. Dość niespodziewana porażka w I rundzie z J. Larsson.

Naprawdę szkoda, bo ani urody jej nie brakuje, ani umiejętności, potrzebuje kogoś kto ją odpowiednio pokieruje, ustabilizuje, bo naprawdę szkoda marnować taki talent, a jak się miło patrzy na Nią na korcie.

Larsson said:

""Even though I lost the second set 6-0, we were still at the same pace, so to speak. I had one set and she had one set," Larsson said. "I just tried to forget about it quickly and think positively. I was thinking about how nice it was to play in that big court with such a nice crowd. I was trying to get help from them."

Ivanovic:

"I felt like I was running out of power in the end and couldn't dominate with my forehand. I couldn't really put that extra zip on the ball." "It's tough, but that's how it is sometimes. I'm very upset I lost."

DJOKOVIC'S WINNIG STREAK TO 40 MATCHES

Novak Djokovic wciąż niepokonany zmierza po rekord, ale czy uda mu się wygrać upragniony tytuł w Paryżu? Następny sprawdzian Victor Hanescu... i powinno być 3:0 dla Serba.

Djokovic dominated from the beginning. De Bakker never recovered and Djokovic went on break serve six times from 16 opportunities in total to claim the comfortable victory in one hour and 32 minutes.

Djokovic said:

"It was a great first match for me in Roland Garros, I was serving really, really well and being very aggressive, using every opportunity to step into the court. I was quite in control of the match"

"But the hard work that I put into it is paying off now and I'm really trying to have the right mental approach to every match that I play, trying to think only about winning, about the next opponent, and this is what keeps me on the ground and keeps me very focused".

"I'm trying not to think about the streak that I have, even though it's definitely something that makes me proud."

Qualifier Robert Stuns Berdych

2011-05-24T15:11:00.000+02:00

STEPHENE ROBERT - TOMAS BERDYCH 3-6, 3-6, 6-2, 6-2, 9-7

French qualifier Stephane Robert caused the upset of the day at Roland Garros on Monday as he came back from two sets down (!!!) for the first time in his career to defeat World No. 6

"I gave it all today," said Robert, who hit 62 winners. "I fought for my life." Berdych, who squandered one match point, said, "That's tennis. That's what can happen in the long matches. Sadly it happened to me today."

No. 140 del mundo, nunca había ganado un partido en el cuadro final de Roland Garros, nunca había vencido a un Top 10 y por primera vez vino de dos sets en contra para conseguir su primera victoria a cinco sets. En el Court 2 deleitó a los aficionados franceses tras ganar un quinto set en 75 minutos ante Berdych, quien el año pasado había llegado a semifinales.

Queen of Paris

2011-05-23T21:40:00.000+02:00

2011-05-23T21:25:00.000+02:00

KTO ZDOBĘDZIE PARYŻ?

IS DJOKOVIC GOING TO MAKE HISTORY...???

or maybe KING ROGER?

Zaczynamy! Welcome! Bienvenido! Herzlich Willkommen!

2011-05-22T23:27:00.000+02:00

Zapraszam Was na mojego bloga poświęconego tenisowi ziemnemu. Znajdziecie tutaj przede wszystkim ciekawe informacje, oraz specjalnie wyselekcjonowane typy bukmacherskie.

I invite you to my blog dedicated to tennis. You will find here especially interesting information, and specially selected types of betting.

Ich lade Sie zu meinem Blog für tenis ein. Sie finden hier vor allem interessante Informationen und speziell ausgewählte Arten von Wetten.

Te invito a mi blog dedicado a tenis . Aquí encontrará información muy interesante y sobre todo, y especialmente seleccionados tipos de apuestas.